ZWAAR OM STAANDE TE BLIJVEN

Wanneer satan bemerkt dat zijn rijk wordt aangevallen en er gestreden wordt voor koning Jezus, dan zal hij niets onbeproefd laten om de aanvallen te weerstaan. Dan ontbrandt er een felle strijd en dan is de ene keer Amalek de sterkste, maar de andere keer heeft Israël de overhand. De uiteindelijke overwinning zal steeds aan de zijde des Heeren zijn: tegen God vermag niemand te strijden, al schijnt het soms dat de vijand het zal winnen.

Nömmensen ondervond dat het niet gemakkelijk is 0111 aanvallen te doen op het rijk der duisternis. De zendeling wordt beschouwd als een indringer en die moet er uit. Vooral de datoe's en de sibaso's stoken de mensen op 0111 aan de invloed van de blanke een einde te maken. „Doodt die spion van de blanken, want anders zullen de geesten ons met hun toorn treffen, " zo wordt door de leiders van het volk geroepen. E11 de geesten, daar zijn de inboorlingen doodsbang van. Zij, die al een weinig onder de invloed van de zendeling waren gekomen, gaan zich terug trekken. Voor Nömmensen wordt het zwaar om staande te blijven. Met heel' veel moeite heeft hij een eenvoudig huisje gemaakt. Nu kan hij tenminste alleen zijn. Maar wat gebeurt er 11a enige tijd? Als de zendeling zijn huis uit is, sluipen enkele mannen naar binnen en snijden dc rottangtouwen door. Als de wind komt en blaast tegen het wankele boeltje, dan stort het huis ineen.

De zendeling komt binnen, maar weet niet wat er in zijn woning aan de hand is; dat het dak elk ogenblik kan instorten, en hij met zijn huis zal vergaan. Opeens klinkt buiten een woest gegil en geschreeuw, een leven alsof er een aardbeving op komst is. Nömmensen vliegt de deur uit 0111 te zien wat er gaande is. Ilij is net buiten, of met groot gedruis valt zijn woning achter hem in duigen.

De zendeling is behouden en het snode plan van de belagers is mislukt. Maar toch zal Nömmensen moeten vallen. Hij zal nu niet ontkomen, het koste wat het koste.

In September van het zelfde jaar waarin de zendeling is gekomen, wordt het grote offerfeest gehouden, het feest om voorspoed te verkrijgen voor het volk. Er zal een karbouw worden geofferd voor de goden en rijst, brood, vis en vlees zullen als offergave dienst moeten doen 0111 van een goede oogst verzekerd te zijn. E11 het volk zal dansen om het offerdier. Zo is het de jaarlijkse gewoonte. Maar nu, op dat feest, dan staat er wat te gebeuren! Uitnodigingen zijn rondgestuurd, want van alle kanten moeten de Bataks komen: het zal een bizondere bijeenkomst zijn. Nömmensen en zijn aanhangers zullen met het offerdier worden gedood. Dat is het geheim dat slechts enkelen weten. Enige hoofden, die de zendeling goed gezind zijn, weten van het plan en ze willen Nömmensen sparen. Ze waarschuwen hem, dat het om zijn leven gaat en ze sporen hem aan te vluchten.

Vluchten? Dat nooit! Nömmensen zal op zijn post blijven, wat er ook moge gebeuren. Hij zal zich niet verschuilen en dan straks weer te voorschijn komen als het feest achter de rug is. Als de Heere zijn leven wil bewaren, zal dat ook geschieden, hoe dan ook; wanneer het God behaagt dat hij sterven zal, welnu, dan zal hij sterven.

Daar komt de blanke man, ongewapend staat hij te midden van de gewapende mannen, die vijandig tot hem op zien. Wie had dat gedacht? Hoe durft hij?

„Legt uw wapens neer, " klinkt het gebiedend maar toch vriendelijk uit de mjond van Nömmensen. Wat niemand gedacht had, gebeurt: de meesten leggen de wapens uit de handen. Er zijn er bij, die het niet doen. Maar zie, de zendeling gaat naar die mannen toe en neemt de wapens weg. En er gebeurt niets. Wat een teleurstelling voor de ophitsers van het volk! Ze mompelen: „Met onze vuisten

zal het ook wel gaan." Maar met die vuisten wordt ook niets gedaan.

Ondertussen gaan de feestgangers 0111 het offerdier dansen. Het feest zal toch een aanvang nemen. Het dansen en joelen neemt toe. En dan roept een stem midden uit de menigte: „Wee hun, als het volk met het offer bedriegt. Boze geesten zullen komen om de Bataks te straffen.... Boze geesten, boze geesten!"

Wie roept dat? Het is een man, waarop de geest der vaderen is neergedaald. Schor roept hij, met het schuim op zijn lippen: . „Ge wilt me bedriegen, maar ik neem het offer niet aan, als liet niet door de dood van één uwer wordt begeleid. . .. Doodt ze, doodt ze! De karbouw en de man!" De dansende mannen begrijpen, dat het offerdier dood moet, maar ook de blanke man. Ze zullen de zendeling moeten grijpen en doden.

Maar hoor en zie! Nommensen staat naast de razende man, die zo schor aan het schreeuwen is, maar 1111 ineens ophoudt als dc blanke gaat praten: „Mannen van Silindoeng! We hebben zojuist een stem gehoord, maar laten we niet meucn, dat het de stem van onze voorvader is. Onze grootvader heeft niet gesproken, maar de duivel. God kan niet verlangen dat een van ons zal sterven. God wenst het leven van ons."

Het is plotseling stil geworden als de zendeling spreekt. De tierende man, met de geest der vaderen, zoals gedacht werd, is in elkaar gezakt en niemand kijkt naar hem. Niemand durft een hand uit te strekken naar de blanke. Nommensen kan doen wat hij wil. De menigte is als lam geslagen. Het feest verloopt heel anders dan werd gedacht. De een na de ander gaat naar huis. Als ze naar hun woningen terug keren, moeten ze wel erkennen: „De God van de blanke is sterker dan de geest die sprak door onze priester. Hoe machtig moet de God van de blanke toch zijn!"

Nommensen had door Gods kracht de eerste overwinning behaald.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen