Een onzeker geluid

De Generale Synode van de Nederlands Hervormde Kerk heeft enige tijd geleden een „Herderlijk Schrijven" gepubliceerd onder de titel: „Christen-zijn in de Nederlandse samenleving." Deze 338 bladzijden tellende brochure heeft in brede kringen de aandacht getrokken.

brede kringen de aandacht getrokken. Het is niet de bedoeling dit schrijven uitvoerig te behandelen. Bevoegder pennen hebben dat elders reeds gedaan. Zo heeft onder anderen het dagblad „Trouw" een serie lezenswaardige hoofdartikelen aan het Herderlijk Schrijven gewijd, waarmee we het in grote lijnen eens zijn. Toch kunnen we in ons blad niet stilzwijgend aan dit geschrift voorbijgaan.

De vraag of dit Herderlijk Schrijven van de Hervormde Synode ook ons aangaat, moet bevestigend worden beantwoord. Vooreerst, omdat de Hervormde Kerk zich hier aandient als de Kerk der Reformatie (hoewel ze andere Kerken niet uitsluit) en vervolgens, omdat de Hervormde Kerk nog altijd volkskerk wil zijn. Haar boodschap is dus niet alleen voor de Hervormden, maar voor het gehele volk bestemd. Het is niet toevallig dat dit schrijven verschenen is, betrekkelijk korte tijd na het mandement van de Roomse bisschoppen, waarin stelling werd genomen tegen de „doorbraak." De Hervormde Synode bedoelt met deze brief geen beantwoording of bestrijding van het mandement, maar toch zegt ze onomwonden dat het mandement en de reacties daarop duidelijk hebben gemaakt dat de Kerk der Reformatie opnieuw tot bezinning moet komen.

De brochure is in zes hoofdstukken verdeeld: I. Inleiding. II. Kerk en Cultuur. III. Kerk en Staat. IV. Kerk en Maatschappij. V. Volkerenwereld en Oecumene. VI. De kracht der verwachting.

Men ziet het, de problemen zijn actueel genoeg. Wie echter een Schriftuurlijk en Reformatorisch antwoord verwacht op de grote vragen van onze tijd, zal diep teleurgesteld worden. Op z'n zachtst uitgedrukt geeft de bazuin van de Kerk der Reformatie een onzeker geluid. Gezien de spanningen in de Ned. Herv. Kerk behoeven we ons daarover niet te verwonderen.

Voor een modaliteiten-kerk (misschien nog beter een richtingen-kerk) is het uiterst moeilijk, een positief standpunt in te nemen. Een uitspraak van zulk een Kerk als geheel zal noodwendig het karakter van een compromis moeten hebben. Uit het Herderlijk Schrijven spreekt een geest van angstvallige neutraliteit, enerzijds om de „rechtsen" niet voor het hoofd te stoten, anderzijds om de „linksen" niet in het harnas te jagen. Het schijnt zelfs dat de sympathie der Synode naar de laatsten uitgaat.

Werd de „doorbraak" in het mandement van de bisschoppen afgewezen, in het Herderlijk Schrijven wordt ze in feite verdedigd. Met veel omhaal van woorden zegt de Synode eigenlijk dat ze wel waardering heeft voor het oprichten van Christelijke Scholen in de vorige eeuw, maar dit streven mag niet onder alle omstandigheden vereenzelvigd worden miet gehoorzaamheid aan Gods gebod! De Synode laat cle keuze van haar kerkleden tussen neutrale en Christelijke organisaties, enz. over aan het geweten!

Het is begrijpelijk dat velen met teleurstelling kennis hebben genomen van het Herderlijk Schrijven. Vooral in kringen van cle „Gereformeerde Bond" was men ontstemd over cle Synodale uitspraken.

Nu kunnen we medelijdend de schouders ophalen over cle verwereldlijking en het verval van de kerk onzer vaderen en denken dat we daarmee klaar zijn, maar zó eenvoudig ligt de zaak niet. Wij allen, zowel cle Hervormden als de Kerken der Scheiding, zijn van het heilspoor afgegaan, wij en onze vaderen! Collectieve schuld moet collectief gedragen worden, anders wordt ze collectief gestraft.

Wij hebben ons, als Kerken der Scheiding georganiseerd en geconsolideerd tot gesloten gemeenschappen, alsof de mannen van de Afscheiding hun kerken niet als noodwoningen hadden beschouwd! Alsof er in de Acte van Afscheiding en Wederkering niet gesproken werd van een Afscheiding, totdat. ... cle Hervormde Kerk wederkeert tot Schrift en Belijdenis." Hebben wij deze dingen niet uit het oog verloren? Hebben wij onze pinnen niet te vast ingeslagen? Hebben wij ons bekommerd om cle verbreking van Jozef? Men make hieruit vooral niet op, dat wij in een blind partij trekken voor cle Herv. Kerk, eigen Gemeente zouden te kort doen. De welwillende lezer weet wel beter! Maar wij moeten cle dingen wel eens zien, zo ze zijn.

Het ziet er intussen en voorlopig niet naar uit dat cle Kerk van onze vaderen terugkeert tot Schrift en Belijdenis. „Maar", zo drukte onlangs een vooraanstaande figuur in cle Ger. Bond het uit, „wij hebben geen verwachting van de Nieuwe Kerkorde of van cle Generale Synode, maar wel van de God des eeds en des verbonds, die beloofd heeft, met ons te zullen zijn al de dagen tot aan cle voleiding der wereld." Er blijft dan maar één bede over:

„Herdenk de trouw, aan ons voorheen betoond; Denk aan Uw volk, cloor U vanouds verkregen Denk aan Uw erf, het voorwerp van Uw zegen, Aan Zions berg, waar G' eertijds hebt gewoond"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen