Spanningen der tijden

RONDKIJK

We leven nu wel in een tijd van hoogconjunctuur. Dat kan ongetwijfeld worden gezegd. •De benodigdheden voor ons dagelijkse leven zijn wel duur, maar er wordt een behoorlijk loon verdiend, zodat er van zekere weelde gesproken kan worden. De zaken gaan goed, het kapitaal rolt, van hoog tot laag gaat het ons naar het vlees.

Arme mensen zijn er niet meer. Versta goed, de armen zullen er — en gelukkig — blijven, de Heere zei tot Zijn discipelen: de armen hebt Gij altijd met U, en dat blijft gelden. Alle eeuwen door. Maar ik bedoel het globaal, dc Kerk heeft nog wel armen te verzorgen, maar dat is slechts ten dele. Ouderdomspensioen, het wetje-Drees en andere sociale voorzieningen vormen cle hoofdmoot en de Kerk vult aan. De instellingen van Christus worden langzaam maar zeker op zij geduwd. We zijn verzekerd van de wieg tot aan het graf. We hebben een ongevallenwet, ziektewet, werkloosheidwet en tientallen wetten meer, er wordt voor ons gezorgd, er kan ons niets gebeuren. Straks krijgen we allemaal Staatspensioen, de Staat zorgt voor alles.

Ik stip deze dingen even aan, niet om op het verzekeringswezen en de Staatsalmacht in te gaan — maar om er op te wijzen, dat de mens in het algemeen in een onafhankelijkheidspositie komt, waardoor we het maatschappelijk buiten God om kunnen stellen. Er wordt voor ons gezorgd, van jongsaf tot aan onze ouderdom is alles voor ons geregeld. Daarin schuilt een gevaar. Ongetwijfeld is het verheugend dat er welvaren is en het biedt gemak dat we niet te veel geldelijke zorgen hebben, maar de rechten van de mens treden meer op de voorgrond, dan de onderwerping aan Gods Woord en Wet.

Als ik zo om me heen zie, dan leven we in een tijd van vermaak en genotzucht. Het is nu in de vacantietijd, en wie in de vacantie niet naar het buitenland geweest is, telt niet meer mee. De moderne vervoermiddelen spelen daar ook een rol in, maar zeker ook, dat het finantiëel wat lijden kan. Principieel mag er dan geen bezwaar tegen zijn, dat onze jonge mensen eens een vreemd land bezoeken, men kan er wat leren, de schoonheid van de Schepping zien, de vraag is echter altijd maar weer, komt ons beginsel, onze belijdenis niet in het gedrang? Met welke gezelschappen gaan we mee, op welke plaatsen komen we ? De tijdgeest voert ons mee in een stroom, die niet meer te stuiten is. Uw rondkijker is misschien te ouderwets, maar hij kan er zich niet aan ontworstelen, dat het verkeerd gaat.

Neem nu het grote wereldgebeuren — waarmee we allen te maken hebben — onder het oog. De grote vier kwamen bijeen te Génève. de hele wereld was in spanning, wat hieruit voort zou vloeien. Het viel een beetje mee, men kwam wel niet tot volle overeenstemming, maar de verstandhouding tussen de wereldmachten was er — volgens de berichten — door op een betere voet gekomen. De massa gaat dan weer over tot de orde van de dag, we worden weer in een zekere gerustheid gevoerd. De spanningis er af. Maar dan leest uw rondkijker een simpel berichtje in zijn krant, dat men in de Sovjet-unie toch maar atoomproeven neemt, ofschoon men was overeengekomen, dit niet meer te doen. In de atoomwereld waarin we leven gaat men door. Men kan bepalen, dat de atoom-energie alleen voor vredelievende doeleinden zal worden gebruikt — en wie zou dat niet willen ? — maar de raadslagen voor een wereldvrede, gaan alle buiten God om. De Heere belacht de raad der wereldgroten en voert Zijn raad uit. Men kan nu wel roepen van vrede, vrede en geen gevaar, maar de Heere Jezus zegt dat de tekenen van Zijn komst, gepaard zullen gaan met oorlogen en geruchten van oorlogen. Dat is geen bangmakerij, maar dat zegt het Woord Gods. Deze dingen zullen geschieden — en nog is het einde niet. Daarom waarschuwt de Heere ons wakende te zijn, want „gelijk een strik zal het komen over alle mensen, die op de aardbodem gezeten zijn."

Nu mag men alle dingen, die de Heere ons verleend rijkelijk genieten; het komt er maar opaan hoe we het doen. We hebben daarbij in het oog te houden, dat me niet worden meegesleurd door de geest van de tijd die cle zinnen verblind en dat we eenmaal rekenschap hebben af te leggen. Bij alle voorspoed die ons gegeven wordt, bij alle geoorloofde genietingen die ons worden geschonken hebben we wakende te zijn, en er op te letten, dat bij de ogenschijnlijke weelde en vrede we in een ontzettend spannende tijd leven, waarin we ieder ogenblik voor ongedachte mogelijkheden kunnen komen te staan. Uw rondkijker is van mening dat dit onze jonge mensen steeds onder het oog dient te worden gebracht, opdat het beginsel niet wordt verzaakt en zij in de doorleving naar Spreuken 8 wakende mogen zijn aan Zijn poortten.

RONDKIJKER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen