Onze tijd staat

RONDKIJK

Onze tijd staat in het teken van het kunnen van de mens. Daar geeft de E 55, de grote tentoonstelling die deze maanden te Rotterdam wordt gehouden, duidelijk blijk van.

Beroepshalve heeft uw rondkijker de E 55 bezocht en bij zijn wandeling over de verschillende terreinen en afdelingen, heeft hij zich telkens verbaasd over het menselijk vernuft, dat zoveel tot stand weet te brengen. Of men dat nu al neemt op 't gebied van electro-techniek, chemie, luchtvaart, scheepsbouw, mechanisatie in de landbouw, diepzeeondei'zoek en nog eens zo veel andere takken van techniek, de mens staat voor niets. Het kunnen van de mens neemt toe in een vlucht die niet alleen verbazing, maar ook wel vrees verwekt. De wetenschap vermenigvuldigt — de mens ontplooit krachten, die men op sommig gebied zelf niet meer in de hand weet te houden.

Het is niet mijn bedoeling in dit korte bestek een uiteenzetting te geven, van wat ik op dit tentoonstellingsterrein zoal gezien heb. Op een enkel punt slechts wil ik de aandacht vestigen. De E 55 is opgezet om de wereld te tonen, hoe men Nederland in tien jaar tijds weer tot een welvarende natie heeft weten op te werken. Zo kan men in het Nationale Paviljoen in 10 minuten de weg afleggen, die ons land in 10 jaar is gegaan. Het middelpunt van dit paviljoen is de Gouden Koets, symbool van Neerland's vrijheid, door onze Koningin voor dit doel afgestaan. Al loopt men in het zwartste donker, voorstellend de grote nood in de hongerwinter geleden, die koets ziet men in een wazige nevel, en bij het voortlopen in het heldere licht. Men wordt in dit halfduister herinnerd aan het hongeroedeem, aan de slechte kleding en schoeisel, aan de lompen waarin men moest rondlopen. Eerst bij de voedseldroppings breekt het morgenrood door. En als Mei 1945 dan is aangebroken, kan het herstel, de wederopbouw beginnen.

Het is goed, dat we aan dit alles nog eens herinnerd worden en we kunnen bewondering hebben, voor wat in die tien jaar na onze bevrijding is tot stand gekomen. Uw rondkijker had echter grote bedenkingen, omdat in deze manifestatie van Nederlands energie (de E van E 55 betekent Energie) de mens in het middelpunt staat. Wy hebben dat gedaan! God de Heere wordt er niet in erkentenis gehouden. En wat baat het alles, al weet de mens door zijn kunde ten hemel op te klimmen — zonder God zal hij tot de hel toe neder gestoten worden.

Nu heb ik gelezen in de dagbladen — misschien > om het bovengestelde goed te maken - »-dat er een oproep uitgaat van de kerken „tót een levend geloof bij de E 55". Het interkerkelijk Actie-comité ontplooit tal van activiteiten, waarvan het middelpunt is: Bron van alle energie is God. Mooi gezegd. Grote borden zullen op verschillende drukke punten in de Maasstad worden geplaatst met opschriften als: Jezus zegt: Zonder Mij kunt gij niets doen. Ook in vreemde talen: Energy for life, Jesus Christ. Let the Word of Christ dweil in you rickly. Je suis la mière du monde dit Jesus. Altemaal mooie spreuken. Op die tentoonstelling heb ik

dingen gezien, die lijnrecht in strijd zijn met het Woord Gods. Direct al bij het binnentreden werd ik een ingenieuze geologische klok gewaar, waarin men poogt eenvoudige mensen duizend millioen jaren leven op aarde duidelijk te maken op een wijzerplaat van 12 uur. De mens zou dan veertig seconden voor 12 uur op de wereld verschenen zijn. Men loopt daarna in een ietwat griezelig paviljoen van de z.g. oerwereld, de tijd waarin de verschillende delfstoffen zijn ontstaan. Het oudste tijdperk van de wereld is het Carboon, waarin uit bossen en moerassen de steenkoollagen voortkomen. Dan het Krijttijdperk, met zijn monsterachtige voorwereldlijke dieren, waar o.m. een angstaanjagende Dynosaurus staat opgesteld. Tenslotte het iJstijdperk met een reconstructie van grillige steenrotsen, waarin de wolharige neushoorn schuilt en waar men in een van de grotten de prae-historische . mens bezig ziet met het aanbrengen van rotstekeningen.

Toen die reusachtige Dynosaurus mij in die huiveringwekkende grot met blikkerende tanden aanstaarde, dacht ik: wanneer men dit alles voor waar aanneemt, waar blijft men dan met het eenvoudige, kinderlijke geloof in het Woord van God? Het Scheppingsverhaal kan dan wel uit de Bijbel worden geschrapt.

De E 55 mag dan een manifestatie zijn van wat een klein land in tien jaar tijds wist tot stand te brengen — en dat is ontegenzeggelijk groots — wij herhalen waarmee we begonnen, de grootheid van het kunnen van de mens staat er in het middelpunt. Dat blijkt uit alles.

Zeker, het is taak voor ons — en voor al onze jongens — in welk beroep zij ook zijn en welke studie zij ook volgen, hun uiterste krachtsinspanning of energie_— laten we dat woord ook eeris gebruiken — aan de dag te leggen en zich ten volle te ontplooien. Dat is gebiedende eis. Wij zijn mensen van deze eeuw, kinderen van deze tijd en kunnen de klok niet terugzetten. Maar wee, als we in de maalstroom van eigen kunnen en eigen kracht worden meegesleurd buiten het Woord van God om! Dan is er geen houden meer aan, tenzij, dat we door God Zelf worden terneergeworpen en bij onze kleinheid en nietigheid bepaald.

Ik heb van de E 55 slechts een klein deel gezien omdat ik er voor mijn werk moest zijn. Men begint op deze tentoonstelling bij de z.g. oerwereld, millioenen jaren geleden en eindigt bij de ruimtevaart der toekomst. In 5 minuten naar de maan of andere planeten. Dat zegt genoeg.

Een van de ingangen betreedt men door een grote houten poort, die de Wereldpoort wordt genoemd. Een juiste naam. Op de E 55 is alles van de wereld, alles van de mens en dat zonder God.

De ijdelheidskermis ontbreekt er ook niet. Avond aan avond zullen er „energie-feesten" worden gehouden; in het vermaakcentrum zullen honderd en acht dagen lang, artisten uit vele landen optreden met zang, dans en muziek. Het is dus — kort en bondig gezegd — geen plaats voor de jonge mensen van onze Geref. Gemeenten. De E 55 mag dan veel bieden, waar men op verschillend gebied wat kan leren, wij horen daar niet. Men kan ons dan bekrompen en klein vinden, laten we ons er niet vertonen. De plaatsen der verzoeking en verleiding, vooral waar men geestelijk op ons tracht in te werken, hebben we te mijden.

Intussen: arm land, dat buiten God, Zijn Woord en Wet, aan zijn grootheid bouwt. De buiten Hem verkregen welvaart is geen welvaart, maar alleen schijn, wat zal blijken hout, hooi en stoppelen te zijn. Want immers wat buiten dat Woord is, zal geen dageraad hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen