RONDOM KERK EN STAAT

Ons onderwerp is zo veel omvattend, dat wij wel genoodzaakt zijn, ons te bekorten. Ook is het niet een gemakkelijke stof.

Wij wachten nu af wat de Regering zal voorstellen nopens de vermeerdering van het aantal leden der Eerste en der Tweede Kamer. De bedoeling schijnt te zijn vast te houden aan de verhouding 2 : 1, dat is: n de Tweede Kamei dubbel zoveel leden als in de Eerst; Men zegt dat het wetgevend werk nu zo veelomvattend is, dat men met 100 leden in de Tweede en 50 leden in de Eerste Kamer niet meer kan volstaan. Speciaal de reizen naar het buitenland vergen veel tijd en aandacht. Nu is dat allemaal naar men het zelf inricht. In het algemeen breidt de staatstaak uit, maar de heren willen dat zelf zo. Schrijver dezes is van huis uit fel tegenstander van onnodige overheidsbemoeiing. Dat is een rekbare aanduiding, zult U zeggen. Ik zou die zeker nader kunnen omschrijven of uiteenzetten. Niets ergert mij meer dan de machtsoverschrijding van de staat, de inperking van de volksvrijheden. Men doodt op elk terrein de persoonlijke ijver en levensmoed. Door subsidie links en rechts wordt het volk en s tr aks ook de kerk, in slaap gewiegd. De vrijheid bijvoorbeeld tot huurverhoging ziet elke huiseigenaar als een verplichting. Diepe slaap doet hen zich verkneuteren dat de regering „de huren verhoogt" en dat men lekker niets aan de huizen behoeft te „doen." Ik weet wel dat de meeste huizenbezitters, over jaren gerekend, geen groot rendement van hun geld hebben. Toch moest een ieder meer zichzelf blijven en persoonlijke beslissingen nemen. Heb ik de overheid nodig om de huur van een pandje te bepalen? Ik accepteer de grens naar boven, om uitbreiding te voorkomen zolang er woningnood is. Maar de grens naar beneden? Spelen beginselen hier geen rol? Maar wie leeft er nog uit beginselen, wie toont nog in zijn maatschappelijk leven karakter? Men zie ook eens naar onze scholen. Wij zijn daarin al zo verpolitiekt, dat ive voor 95 r /c op „Den Haag" en „de Inspecteur" drijven; het schijnt wel eens of het schoolbestuur niets meer te beslissen heeft. De school komt veel te ver van de ouders af te staan. Met één pennekras wordt maar even het schoolgeld afgeschaft. Maar wie heeft uit te maken wanneer ik een school beheer, of ik de ouders schoolgeld laat betalen? Een of andere wet kan toch niet vaststellen of een vader schoolgeld wil geven?

Wees uzelf, sprak ik tot iemand, maar hij kon niet, hij ivas niemand.

De Noodwet-Ouderdomsvoorziening noemt tot in de partijbladen toe de Wet Drees. Zo dom mogelijk. Deze wet zal blijken het paard van Troje te zijn. Er komt waarschijnlijk een voor alle inwoners geldende verzekerings-wet voor in de plaats. Daar zal men dan allerlei fijne geschillen met de franse slag beslissen. Onze socialistische drijvers kunnen er zich niet om bekreunen dat de levensomstandigheden van 10 millioen mensen wel 5 millioen verschillen te zien geven. Eigenlijk moesten alle mensen precies eender leven, precies eender inkomen hebben, dan kun je makkelijk een wetje voor hen maken. Leken zij dan alle ook nog op elkander, dan moest men elk mens maar een nummer op zijn voorhoofd branden om ze uit elkander te houden. Verontschuldig mij dut ik kriebelig word over dit alles.

Ps. 15 : 4 zegt: hij heeft gezworen tot zijn schade, evenwel verandert hij niet."

Dat is een eigenschap van den oprechte. Ilij begeert dat hij door genade bij zijn keuze van de Dienst des Heeren mug blijven. Hij wil van „doorbraak" niets weten; hij zal er misschien schade door lijden, maar hij stemt niet op Drees. Ziezo, het hoge woord is er uit. De vreze des Heeren is mij tot een beginsel; ik hoop in deze keuze door Gods genade te volharden. 't Is overigens vol gebrek, beste lezer. Ach, dat mijn we-

gen gericht werden om Uw inzettingen te betrachten! — Het willen is er wel maar het volbrengen niet.

Nederland maakt zelfstandig al niet veel meer klaar, vandaar de ambtelijke reizen b.v. naar Amerika. Dat er in 't oog der vreemde volkeren een Calvinistisch stempel op ons land gedrukt staat zou ik niet meer durven volhouden. Toch zou 'k het internationaal nog wel met Calvijn durven wagen, al zou dat bij de Verenigde Naties wel gauw botsing geven. Ik zie zo gaarne Nederland als een land waar de Naam des Heeren, zijn heilige Dag, zijn Zaak in ere is. Wie 't daar niet mede eens is blijft vrij om ons land niet te bezoeken.

Ik stap hier nu maar van af; als dit onze gedragslijn werd, zou er nog al wat moeten veranderen.

De Eerste Kamer is bedoeld een college te zijn, dat de in de Tweede Kamer aangenomen wetten nog eens rustig beziet en ze dan aanneemt. Zij kan in de voorstellen géén veranderingen aanbrenc~> O gen; het is daar dus: aannemen of verwerpen. De toegenomen volksinvloed heeft van die Eerste Kamer echter al weer een even politiek college gemaakt, als de Tweede is. Men hoort er nog wel eens bezonken wijsheid van enkelen, overigens treden er ook veel echte volksvertegenwoordigers in op. Toch is het goed dat de Eerste Kamer er is. Zij discussieert nog eens rustig met de Ministers, aan wie nog wel eens een goede wenk op 't hart gebonden wordt. Er is soms veel critiek in die Kamer, maar 't eind is meestal, dat de Ministers hun zin krijgen. Men moet dat werk wel eens van nabij hebben gadegeslagen om aan te voelen hoe de verhoudingen liggen.

De Eerste-Kamer-leden gaan niet op verkiezingstocht. Dat is niet de gewoonte, omdat de kiezer hen toch niet kiezen kan; dat doen de leden der Prov. Staten. Maar wel houden zij voeling met hun partij in de Tweede Kamer.

Onlangs was — hoe afwisselend voor 'n keer — in deze hoge vergadering van de vijftig oudsten een discussie tussen een der leden en de Minister voor de emigratie, de vraag of Z. Exc. (het ging over de aankoop van een emigrantenschip) uit zijn nekharen gesproken had. De Amsterdammers schijnen dat te kunnen. Maar de Minister pareerde deze stoot door op te merken dat hij pas bij de kapper geweest was. En dat hij vond, dat juist het geachte lid de heer X. zich op deze wijze had doen horen.

Niet zo gewichtig hè? Maar ja, soms zakt het peil van het debat even een beetje.

Over de samenstelling der Tweede Kamer hopen wij D.V. de eerstvolgende maal iets op te merken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen