Het vlieden van de tijd

Een jaar was vroeger een dik boek met heel klein lettertype — een jaar is nu een kort bezoek, een nacht waarin we sliepen.

't Kalenderblok was op Nieuwjaar zo dik, niet door te komen: voor lange dag één blaadje meer, voor nacht werd niets genomen.

De tijd ging voet voor voet slechts voort, met hele kleine schreden; zeer langzaam sloeg de staande klok de tijd traag naar 't verleden.

Maar nu relt felle wekker door, zodat een dag een uur is, en ratelt druk in ons gehoor dat tijd zo kort van cluur is.

Roert Iemand met geheime de wijzers van de tijd? Of komt 't door onze dolle dat tijd zo snel vergt kracht jacht,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen