hEt oostERSE Landschap

LANDSCHAPSGRENZEN

In twee vorige artikelen bespraken we de landsgrenzen: de oost-, zuid-, west-, en noordgrens.

Behalve deze zijn er in Palestina zelf ook min of meer scherpe scheidslijnen, waardoor de verschillende landschappen ontstaan, zoals dat in ons land ook het geval is. We herinneren slechts aan: Veluwe, Betuwe, Achterhoek, Twente, Salland, de Peel, de Biesbos enz. enz. Voor Palestina willen we in dit artikel enkele van die scheidslijnen behandelen.

1. De Jordaanvallei.

Hoewel wij ons voorstellen, later op dit gebied uitvoeriger terug te komen, willen wij thans alvast iets over deze streek meedelen en dan speciaal op de Jordaan letten als grensrivier.

De [ordaanvallei is misschien wel het diepste punt der aarde:394 m beneden de zeespiegel. Het is een vrijwel onbewoond gebied, want door de diepe ligging is het er ontzettend heet en bijgevolg zeer droog. Daardoor werd deze vallei een natuurlijke grens, die moeilijk te passeren was.

„Voorts zal deze landpale afgaan langs de Jordaan, en haar uitgangen zullen zijn aan de Zoutzee" (Num. 34 : 12.) Het oversteken der rivier kon eigenlijk alleen maar plaats hebben op de dagen, dat de waterstand zeer laag was, zodat men er door kon waden (de veren der Jordaan). Slechts eenmaal wordt er over een pont gesproken, toen Absalom verslagen was en David naar Jeruzalem terugkeerde, terwijl als een bijzonderheid wordt vermeld de heldhaftige overtocht van de Gadieten bij hoog water: Deze zeiven zijn het, die over de Jordaan gingen in de eerste maand, toen dezelve vol was aan al hare oevers." (1 Kron. 12 : 15). In dit licht bezien wordt de doortocht van het Israëlietische leger onder Jozua wel een heel groot wonder. Dit zijn van die dingen, waar men bij het bijbellezen op moet letten. Maar terzake.

De Jordaan was dus veel meer een slagboom dan een verbindingslid. De geschiedenis van het West-Jordaanland verloopt dan ook heel anders dan die van het Oost-Jordaanse. Dit laatste ondergaat de invloeden uit het Oosten en vertoont meer trekken van verwantschap met de woestijn. Ruben, Gad en half Manasse, die zich hier vestigden, waren dan ook feitelijk voor het volk verloren. In Gods wijze raad moesten ze desniettegenstaande de rol van bolwerk vervullen door gedurig te moeten strijden tegen de „kinderen van het Oosten", waardoor de kerk van West-Jordaanland, waaruit immers de Messias moest voort komen, naar deze zijde beschut was. Zo laat het zich ook volkomen verstaan, dat Oost-en West-Jordaanland nu gescheiden zijn, elk met een eigen bestuur.

Verder moet opgemerkt worden, dat toen de Baalsdienst in West-Jordaanland opgang maakte vanuit Tyrus en Sidon, vooral in de dagen van Achab en Izebel, Oost-Jordaanland daar minder open voor lag door de Jordaanslagboom. Hier kwam dan ook Elia vandaan, die de felle strijd aanbond tegen de verderfelijke afdwalingen. „En Elia, de Thisbiet, van de inwoneren van Gilead, zeide tot Achab" 'enz. (1 Kon. 17 : 1.)

2. Bij het tegenwoordige el Bire (het bijbelse Beëroth? ) treft men een westoost lopende bergrug aan van 5 km breedte. Ten noorden van deze bergrug is het karakter van het landschap anders dan zuidwaarts er van, zelfs de kledij van de tegenwoordige bevolking verschilt er, al naar gelang men ten zuiden of ten noorden van deze bergrug is. En nu is het frappante, dat oudtijds hier precies de grens lag tussen Benjamin en Efraïm, tussen de rijken van Juda en Israël. Dus weer zon eigenaardige, historische scheidingslijn midden in het land.

De ligging van Jeruzalem

Er is wel eens beweerd, dat Jeruzalem in het midden der aarde ligt. Ook wijst Ezechiël 5 : 5 in die richting. „Alzo zegt de Heere: it is Jeruzalem, welke Ik in het midden der Heidenen gezet heb, en landen rondom haar henen."'

De Rabbijnen zeggen: „Zoals de navel in het midden der mensen is, zo is het land Israëls in het midden der aarde. Zoals de oceaan de wereld omgeeft, zo omsluiten de landen der zeventig volkeren het land Israëls, 't welk het middelpunt der wereld is, waarin zich de navel der aarde bevindt. Vanuit dat midden is de schepping begonnen. Er zijn zeven klimaten op aarde; in het midden ligt het heerlijke Jeruzalem, waar het klimaat zo gezond is en de lucht zo wijs maakt. En zoals het land Israëls het midden is van de zeven klimaten, zo vormt Jeruzalem het middelpunt van Palestina, en de tempelberg is het mid den van Jeruzalem."

Zonder deze beschouwing tot de onze te willen maken, ligt hier toch iets aantrekkelijks in. Zoals we gezien hebben, had Kanaan een geïsoleerde ligging. En nu zien we de merkwaardige vereniging van isolement en centrale ligging. Schijnbaar iets tegenstrijdig, iets paradoxaals. Hierin zouden we kunnen zien

de Oudtestamentische roeping om de Openbaring te bewaren (geïsoleerde ligging) en de Nieuwtestamentische om het Evangelie uit te stralen in de wereld (centrale ligging). Jeruzalems centrale ligging is dan ook veel meer van geestelijke aard: Want uit Zion zal de wet uitgaan en des Heeren woord uit Jeruzalem." (Micha 4 : 2).

Er is een diepere samenhang tussen de aardrijkskundige gesteldheid van het land en het bijzondere van Israëls roeping.

Grootte

Palestina ten Westen van de Jordaan heeft een oppervlakte van 26330 km 2 , waarvan de tegenwoordige staat Israël in bezit heeft 20850 km-' = 2/3 x Nederland.

Herdenk de trouw, aan ons voorheen [betoond; Denk aan Uw volk, door U van ouds [verkregen; Denk aan Uw erf, het voorwerp van [Uw zegen, Aan Sions berg, waar G' eertijds hebt [gewoond. (Ps. 74 : 2.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen