Christelijke lastdragers

De gemeenten van Galatië waren na het vertrek van de apostel Paulus bezocht door enige valse apostelen. Om ingang in de gemeenten te krijgen hadden zij gebruik gemaakt van het helse wapen der verdachtmaking. Eerst hadden zij Paulus' staat aangetast en vervolgens de aan hem toevertrouwde Evangelie-bediening. De Galaten werden door hen betoverd en alzo ingewonnen om de wet van Mozes te vervullen en de gebodenlasten daarin vervat te dragen als strikt noodzakelijk ter zaligheid.

De apostel Paulus schreef een scherpe brief waarin de zuivere leer van vrije genade door hem uiteengezet werd, en begeerde dat de Galaten anderer lasten zouden dragen, door welke de wet van Christus vervuld zou worden. Doch opdat dit liefdebevel niet verkeerd begrepen werd, alsof het geoorloofd zou zijn eigen lasten op anderen over te dragen (het z.g. afschuifsysteem) wijst hij op persoonlijke verantwoordelijkheid, want een iegelijk zal zijn eigen pak dragen. Allereerst dan het dragen van elkanders lasten uit de enige drangoorzaak namelijk: de wet der liefde Christi, want alleen deze liefde is de vervulling der wet. Van nature is deze genade drangoorzaak niet in des mensen binnenste. Humaniteit, of de leer van verdienstelijkheid der goede werken moge drangoorzaak zijn tot het dragen van 's naasten lasten, waardoor vele noden worden gelenigd, doch van vervulling der wet Christi is hier geen sprake. De lasten waarop dit schriftwoord doelt zijn vele en velerlei, zo dan terwijl wij tijd hebben, laat ons goed doen aan allen, maar het meest aan de huisgenoten des geloofs.

De verzorging der armen is dan ook een taak welke de gemeente te vervullen heeft met een toegenegen hart. Doch er zijn ook andere, wellicht zwaardere lasten te dragen namelijk deze, indien ook een mens overvallen is door enige misdaad dus niet door moedwillige opzet, maar uit onvoorzichtigheid of zwakheid, brengt de zodanige terecht met de geest der zachtmoedigheid, ziende óp uzelven, opdat ook gij niet verzocht wordt. Hoe noodzakelijk toch is zulk een last dragen, opdat de doorgedrongen Kaïns-geest in ons binnenste gedood worde door de Geest der liefde en der lankmoedigheid. Dan alleen is er een dragen en verdragen van de zondige zwakheid der huisgenoten des geloofs. Droevig beeld vertoont Gods kerk in deze, want inplaats van verdragen een uitmeten en verbreiden van feilen der medelidmaten, waardoor Gods naam wordt gelasterd en de dwalenden veracht en gekrenkt, doch niet terecht gebracht.

Hoe weinig wordt het waargenomen: weent met de wenenden en gedenkt de gevangenen alsof gij mede gevangen waart; en dergenen die kwalijk gehandeld worden, als of gij ook zelf in het lichaam kwalijk gehandeld waart.

Hoe weinig navolgen van Christus in deze dingen wijl Hij toch ook de voorbeeldige oorzaak der zaligheid Zijns volks zij en na de voetwassing der zijnen hun beval: Indien dan Ik de Heere en de Meester, uw voeten gewassen heb, zo zijt gij ook schuldig elkanders voeten te wassen. Doch hoe voortreffelijk de betrachting dezer dingen zij, toch geldt het alle lasten niet, want een iegelijk zal zijn eigen pak dragen. Een iegelijk zal het pak zijner zonden met de daaruit voortvloeiende gevolgen moeten dragen, zo hij of zij er in volhardt. Want te dien opzichte zal de zoon niet dragen dc ongerechtigheid zijns vaders; een iegelijk zal van zijn eigen zonde de straffen dragen, zowel geestelijk, tijdelijk als eeuwig.

Ieder mens draagt zijn eigen verantwoordelijkheid op de plaats waar God in Zijn voorzienigheid hem stelde, zowel huiselijk, kerkelijk en maatschappelijk. Degenen welke veel is toevertrouwd van die wordt ook veel geëist. Zeer bijzonder geldt het dragen van eigen pak het persoonlijk deel hebben aan Christus en al Zijn weldaden, want zulks is de wet der noodzakelijkheid. Het baatte de man die acht en der tig jaar krank gelegen had niet dat anderen hersteld het badwater mochten verlaten, doch persoonlijke onderdompeling na de beroering door de engel was hem van node, tot zijn herstel.

Door het geloof van een ander kan men niet leven, de wijze maagden hadden alleen olie des Geestes voor zichzelf. Persoonlijke beproeving kan niet overgedragen worden aan een ander, persoonlijke verberging evenmin. Het hart kent zijn eigen bittere droefheid, een vreemde kan er zich niet in mengen. Het lijden van smart kan niet worden overgedragen aan een ander en het sterven is strikt persoonlijk. Geheel alleen moet het doodswater der Jordaan worden doorwaad, tenzij vrije genade in óns leven wordt verheerlijkt en in ons sterven de stok en staf der vertroosting, alle vreze des doods verslindt. Hoezeer het menselijk geslacht is aangelegd op gemeenschappelijk leven en het gemeenschappelijk dragen van lasten, toch zal een

iegelijk zijn eigen pak dragen. Hoezeer ook het heilloze, ja Godonterende leerstelsel (hetzij bedekt of openlijk), gepropageerd wordt, dat niemand verantwoordelijk is voor zijn eigen zaligheid, de grote dag des Heeren zal een iegelijk die geleefd heeft onder de bediening des Woords, duidelijk maken, het ingrijpend getuigenis van de mond der Waarheid zelf: Deze die niet gewild hebben dat Ik Koning over hen zou zijn, breng ze hier en sla ze voor mijn voeten dood.

Want de feilloze uitvoering der eeuwige verkiezing Gods, heft des mensen verantwoordelijkheid niet op, wijl wij niet zullen geoordeeld worden naar liet richtsnoer der verborgen dingen, doch naar de geopenbaarde.

Want de verborgen dingen zijn voor de fleere onze God, maar de geopenbaarde zijn voor ons en voor onze kinderen tot in eeuwigheid, om te doen al de woorden dezer Wet. (Deut. 29 : 29).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen