Opgravingen

5. Het schrift.

Bekijken we de fotocopieën van de gevonden handschriften nauwkeuriger, dan blijken ze het werk te zijn geweest van geoefende schrijvers. Om de regelmatigheid te bevorderen, hebben ze eerst horizontale lijnen getrokken, wat zo stevig gedaan is, dat de lijn aan de niet beschreven zijde is doorgedrukt. En dan hebben ze niet op de lijnen geschreven, zoals wij dat doen, maar er tussen, dus evenwijdig aan de lijnen.

De woorden zijn duidelijk van elkander gescheiden, in tegenstelling tot de oudste Griekse handschriften van het Nieuwe Testament, die wij bezitten.

Bij het begin van een nieuwe afdeling in de tekst is een grote ruimte opengelaten om de scheiding duidelijker te laten uitkomen.

Ze gebruikten geen lopend schrift, maar z.g. tekenschrift, d.w.z. dat iedere letter op zich zelf getekend werd, ook wel genoemd kwadraatschrift. Soms hebben de schrijvers wel eens ligaturen gebruikt, d.z. verbindingen van twee of meer letters tot één letterteken, wat het lezen soms bemoeilijkt.

Ook valt het op, dat de rollen door verschillende handen geschreven zijn. Duidelijk zijn de plaatsen aan te wijzen, waar de ene schrijver ophield en de volgende verder ging. Zelfs kan men bij nauwkeurig onderzoek tot de conclusie komen, dat de rollen geschreven zijn door schrijvers uit twee verschillende scholen. De ene groep schrijvers schrijft minder hoekig dan de andere.

Boven werd reeds opgemerkt, dat geschreven is in kwadraatschrift, d.i. het schrift, dat we nog kennen als opschriften boven de Joodse synagogen en op grafstenen van vóór de oorlog. Dit schrift stelt zware eisen aan de pen, die er vrij spoedig door verslijt. Men kan dan ook duidelijk opmerken, waar de schrijver een nieuwe pen heeft genomen

Nog tal van aardige bijzonderheden zouden op te noemen zijn, maar we zullen het hierbij maar laten en een volgend punt aanwijzen.

6. De verschillende rollen.

Het is nu niet onze bedoeling al de rollen nauwkeurig na te gaan. Slechts enkele dingen. a. De Jesajarol, die in Amerika is terechtgekomen.

Deze bestaat uit 17 vellen grof leer, die aan elkaar zijn genaaid tot een lengte van 7, 34 m. De hoogte is 26 cm. De rol is verdeeld in 54 kolommen, die niet overal even breed zijn, terwijl iedere kolom over het algemeen 39 regels telt. Tweemaal is deze rol, waarschijnlijk door veelvuldig gebruik, gescheurd. De ene scheur is dichtgenaaid, de andere is geplakt. Er zit nog een omslag aan van 21 cm lengte. Zo werd deze rol in de kruik gevonden, die de hele tekst van het Bijbelboek bevat van het eerste tot het zes en zestigste hoofdstuk. b. De Jesajarol, die in de Hebreeuwse universiteit bewaard wordt bevat slechts het derde deel van ons Jesajaboek. Deze rol kon niet dadelijk worden afgerold, daarvoor was ze veel te droog. Dat kon eerst gebeuren in de zomer van 1949, toen ze zich wat aan het klimaat had aangepast en door de vochtiger lucht wat handelbaarder was geworden. Onmiddellijk werd bij de afrolling de tekst van Jesaja 41—46 herkend,

e. De rol van Habakuk bevat niet alleen ons Bijbelboek, maar bevat ook een toelichting daarop. Deze rol is 1.60 m. lang en 13 cm hoog. Zij telt 13 kolommen, die oorspronkelijk 17 a 18 regels hebben bevat. Precies is dat niet na te gaan, omdat de onderkant erg geleden heeft van de wormen. Bovendien ontbreekt het begin.

d. Het reglement of sectarisch geschrift bestaat uit 5 vellen leer van 24 cm breedte en is in totaal 1, 86 m lang. Zij telt 11 kolommen van gemiddeld 26 regels. De onderkant is door de wormen alweer erg beschadigd. De hul of omslag is niet meer aanwezig. De liniëring met horizontale lijnen is vrij zwak en het schrift is nogal onregelmatig.

e. De rol „Strijd" is 2, 90 m lang en 10 cm hoog, bevat 19 kolommen van 16 a 18 regels elk. De hul van 40 cm is bewaard gebleven. Het ondereinde is weer beschadigd. Het schrift is bijzonder fraai. Misschien heeft deze rol betrekking op de godsdienstoorlog" der Makkabeeën, maar daarover bestaat nog geen afdoende zekerheid.

f. De Psalmen:4 bladen leer, min of meer beschadigd. De hoogte 30 cm. Elk blad heeft 4 kolommen van ± 35 regels. Het schrift is minder verzorgd. Het zijn een 20-tal Psalmen, die op deze rol voorkomen.

g. Fragmenten, niet minder dan 600. Meest zijn het kleine stukjes, maar ook het kleinste blaadje leer of papyrus heeft voor de onderzoeker waarde. Aangetroffen werden fragmenten van Genesis, Deuteronomium, Richteren enz., maar de meeste hadden niet-Bijbelse teksten .

7. Het nut van de vondst.

Men hoort de dominee's op de kansel nog wel eens zeggen: In de grondtekst staat eigenlijk

Wat is dat nu eigenlijk, die grondtekst? Algemeen zal bekend zijn, dat onze Statenbijbel, die we heden ten dage gebruiken, vertaald is uit oude geschriften in het Nederlands op last van cle Staten-Generaal en volgens het besluit van de Dortse Synode van 1618—'19. Die oude geschriften nu, waaraan de Statenvertaling ten grondslag ligt, dat is de „grondtaal" en voor het Oude Testament is dat de Masoretische tekst, nogmaals, wat het Oude Testament betreft. Over het Nieuwe spreken we hier niet, omdat de handschriften, gevonden bij de Dode Zee, het Oude Testament betreffen.

De Masoretische tekst draagt zijn naam naar de Masoreten. dat zijn cle mensen, die zich met de Bijbeltekst hebben bezig gehouden tussen 100 en 900 na Chr. Lange tijd is deze tekst de oudste geweest en heeft men het over de grondtaal, dan bedoelt men de Masoretische tekst. In 1895 schreef F. G. Kenyon: , , Het is inderdaad onwaarschijnlijk, dat we ooit handschriften van de Hebreeuwse tekst zullen vinden, die teruggaan tot de periode vóór de vorming van de tekst, die wij kennen als de Masoretische." Wat toen voor onwaarschijnlijk gehouden werd, is nu werkelijkheid geworden, want met de gevonden handschriften worden wij in enen in de 2e èeuw vóór Chr. geplaatst, d.i. ver vóór de werkzaamheid der Masoreten.

Kort gezegd komt het dus hierop neer, dat er bij de Dode Zee een andere grondtekst is gevonden voor wat de betreffende Bijbelgedeelten betreft, dan waarover de Statenvertalers de beschikking hadden. Het is frappant om na te gaan voor wat b.v. de profetie van Jesaja betreft, hoe de gevonden rol in de grot de Masoretische tekst bevestigt. Er blijkt uit, dat de Masoreten met. pijnlijke zorgzaamheid de Bijbeltekst hebben vastgesteld, geleid door de Heilige Geest.

Nu willen we het verder over de Nieuwe vertaling in deze rubriek niet hebben. Bovendien is daar al zo dikwijls over geschreven. Wij weren deze vertaling voor huiselijk, dagelijks en kerkelijk gebruik. Toch kunnen we van mening zijn, althans dat is de mening van

schrijver dezes, dat, wanneer de Bijbel nu weer opnieuw vertaald zou worden, en dat zou dan geschieden door mensen, bezield met dezelfde ijver, en begiftigd met dezelfde genade en met hetzelfde licht, dat onze Statenvertalers in de 17e eeuw gesierd heeft, ze onder Gods zegen een nuttig gebruik zouden kunnen maken, ook van de handschriften bij de Dode Zee.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen