Processie in Nederland

In onze Grondwet komt de clausule voor, dat processies alléén mogen worden gehouden op plaatsen, waar dat , , tot nu toe gebruikelijk is geweest." De woorden „tot nu toe" slaan, op het jaar 1815, het jaar, waarin onze Grondwet is ontworpen. Bij de verscheidene wijzigingen die na die tijd in de Grondwet zijn aangebracht, heeft men het processie-verbod onveranderd gelaten. Dat komt dus hier op neer dat een processie alléén mag plaats hebben in een bepaalde streek van Limburg en in Laren (N.H.)

Het is begrijpelijk dat de Roomsen geen middelen onbeproefd hebben gelaten om vrijheid van processie te verkrijgen. Thans ziet het er naar uit, dat de oude bepaling in de Grondwet zal komen te vervallen en dat Rome dus opnieuw een winstpunt zal boeken.

Het rapport-van Schaik over de Grondwetsherziening bevat een voorstel om vrijheid van processie te garanderen in de nieuwe Grondwet. Als motief daarvoor spreekt het rapport'van „een schrijnend onrecht vooreen niet onaanzienlijk deel der bevolking."

We laten nu maar buiten beschouwing, dat het tot de taak van de Overheid behoort, „te weren en uit te roeien alle valse godsdienst en het Rijk van de antichrist ter neder te werpen." Sinds de Gereformeerde Kerken deze woorden uit Artikel 36 N.G.B. hebben geschrapt, is Protestants Nederland, op grond van ge-lijke rechten vcor alle gezindten, zéér verdraagzaam geworden.

Maar afgezien daarvan, hebben we bij een eventuele vrijheid van processie dan te maken met een gelijkstelling van Roomsen en Protestanten, dus met een gevolg van de vrijheid van godsdienst? Kunnen we werkelijk beschuldigd worden van „Calvinistische onverdraagzaamheid, " wanneer wij ons tegen de processies uitspreken? Met volle vrijmoedigheid zeggen wij: „Neen."

Want de processie is niet een vorm van propaganda vcor de Roomse eredienst, geen straatprediking, waarbij men de vrijheid heeft door te lopen of te blijven staan en te luisteren. De processie is zélf een kerkdienst, waarbij de straat tot kerk wordt. En' wanneermen een kerkdienst bijwoont, is men immers zedelijk verplicht, „mee te doen" met de gebruiken tijdens die dienst? We zouden vreemd opkijken, wanneer een ongelovige bijvoorbeeld onze kerk binnenkwam, tijdens het gebed een hoofddeksel opzette en door het gebouw ging wandelen! De koster zou hem tot de orde roepen en, wanneer hij daaraan geen gehoor gaf, dwingen, het kerkgebouw te verlaten.

Zó staan nu echter ook de zaken ten aanzien van de processie .

Vrijheid van processie houdt dus in, het recht, om degene die niet voldoende eer aan de ouwel bewijst, daartoe te dwingen. Dat betekent, dat, wanneer wij een processie zouden tegenkomen, men ons de hoed van

het hoofd kan slaan, indien wij weigeren, die af te nemen voor de broodgod!

Hier is dus geen sprake van gelijkstelling, hier zou sprake zijn van overmacht van de zijde van Rome. En dat Rome van die overmacht een dankbaar gebruik zou maken, heeft de ervaring reeds geleerd in die plaatsen, waar de processies tot-nu-toe geoorloofd waren.

De Regering diene zich daarom terdege te bezinnen, eer zij een beslissing neemt.

En de kinderen der Reformatie moeten ervan doordrongen zijn, met welk een sterke hand de Heere Zijn Israël uit het Roomse diensthuis heeft uitgeleid!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen