kerstfeest 1953

Op het Kerstfeest wordt alom in de lande de zilveren bazuin van het eeuwenoude cn toch altijd nieuwe Kerstevangelie geblazen. Dan maakt de Christenheid zich op, om te horen gewagen van het grote wonder, dat de eeuwige Vader Zijn Eerstgeborene in dc wereld heeft in gebracht.

Dat de eeuwige Zoon onze natuur aannam uit de maagd Maria. Dat de eeuwige Geest, onder Wiens hoge leiding de Bijbel werd geschreven gezorgd heeft, dat dit wonder alom zou worden bekend gemaakt.

We kozen een woord uit de proloog van het Johannes evangelie. Van hem die genoemd wordt de adelaar der evangelisten. Van wie een onzer vaderlandse di? hters zong:

„Hoger dan de hoogste tolken;

vloog deez adelaar door de wolken, oj) ontemb're vleugelslag.

Wat voorspeld is, wal vervuld is, Wat in nevelen gehuld is, Niemand die het zo klaar doorzag".

Mattheüs die voor de joden schreef, klimt met zijn stamboom op tot Abraham. Lucas die voor de heidenen schreef, klimt met zijn stamboom op tot Adam. Maar Johannes gaat terug tot achter de schepping tot in de eeuwigheid en vangt zijn evangelie aan met de verheven woorden: „ln de beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God."

Dat Woord is vlees geworden. De eeuwige Zone Gods heeft Zich verenigd met onze ontluisterde natuur en is gekomen in de gelijkheid des zondigen vleses. Die vleeswording is een feit dat niet ontkend kan worden een wonder, dat niet begrepen en een zegen die nooit genoeg gewaardeerd kan worden.

Paulus raakt in verwondering cn zegt: „De verborgenheid der godzaligheid is groot God is geopenbaard in het vlees." Als de nietige mens als God wil worden, stort hij zich en zijn geslacht in een afgrond van ellende. Maar als de Zone Gods mens wordt en toch blijft wat Hij is, dan kan een doemwaardige zondaar door Zijn Persoon en bediening gebracht worden in een staat van eeuwige heerlijkheid.

De gewijde geschiedenis van het oude testament kan beginnen met het eerste Artikel van onze Apostolische geloofsbelijdenis: „lk geloof in God de Vader, de Almachtige, Schepper des hemels en deiaarde".

De gewijde geschiedenis van het nieuwe testament kan aanvangen met het Artikel: „En in Jezus Christus Zijnen eengeboren Zoon onzen Heere, die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria".

Het in het paradijs beloofde vrouwenzaad, is na een wachtenstijd van veertig eeuwen in de volheid des tijds gekomen. De tijd van Zijn komst, de betekenis van Zijn komst en het doel van Zijn komst wordt door de apostel Paulus saamgevat in de bekende woorden: „Maar wanneer de volheid des tijds gekomen is heeft God Zijn Zoon uitgezonden, geworden uit een vrouw, geworden onder de wet, opdat Hij degenen die onder de wet waren verlos-

8en 2ou, én wij de aanneming tot kinderen verkrijgen zouden". Voor degenen die onder de wet zuchten en door de wet aan hun schuld en zonden werden ontdekt, is de komst van die meerdere Boaz een oorzaak van verwondering cn blijdschap.

Onze Apostolische belijdenis begint met de woorden: „Ik geloof". De geloofsgenade als een gewrocht van de Heilige Geest is strikt persoonlijk. De Heilige Geest gebruikt niet alleen de wet om een zondaar te ontdekken, maar ook het evangelie om hem levend te maken.

Het Kerstevangelie moet ons niet alleen van de kansel worden gebracht, maar ook uit de hemel. Een mens kan geen ding aannemen, tenzij het hem van Boven geschonken worde. Dan worden onze oren doorboord cn ons hart geopend cn zeggen we met de dichter: „God heeft eenmaal gesproken en ik heb het tweemaal gehoord". Dan horen en geloven we niet alleen het gepredikte Woord, maar dan zoeken en vinden we ook het vleesgeworden Woord.

MU dan die gelooft, is Hij dierbaar".

Dan stemmen we in met de lofzang van Jesaja: „Want een Kind is ons geboren en een Zoon is ons gegeven".

Op de vraag van onze Heidelberger: „Wat nuttigheid verkrijgt gij door de heilige ontvangenis en geboorte van Christus? ", mag Gods kerk antwoorden: „Dat Hij onze Middelaar is, cn met Zijne onschuld cn volkomene heiligheid mijn zonde, waarin ik ontvangen en geboren ben, voor Gods aangezicht bedekt".

Toen de beproefde Naomi het gerucht had vernomen, dat God Zijn volk had bezocht en er weer brood was in Bethlehem (Broodhuis) heeft zij met Ruth de grote reis gemaakt.

We leven in een tijd van zielloze rechtzinnigheid en boze critiek. De verzadigde ziel vertreedt het honigzeem, maar de hongerige ziel is alle bitter zoet.

Mochten op het komende Kerstfeest Gods kinderen, het zij bevestigd of bekommerd, met Naomi en Ruth in de geest optrekken naar Bethlehem, om Hem te zoeken en le vinden, die het ware brood des levens is.

Gaan we met een woordenzeef naar de kerk of met ledige vaten? De beste stuurlui staan helaas aan de wal.

Geve de Heere in deze donkere dagen een honger niet naar brood cn een dorst niet naar water, maar om te horen het Woord des levens. Als die trouwe herder dan Zijn staf gebruikt; schikt U onder Zijn leiding. En als het nodig is, dat Hij gebruik maakt van Zijn stok om de zonde te bestraffen, die als een pestilentie in de donkerheid wandelt, wordt dan niet boos, maar bedenk wat de dichter zong in Ps. 138 ; 3:

„Hij slaat, ofschoon oneindig hoog, Op hen het oog, die ned'rig knielen, Maar ziet van ver met gramschap aan, De ijdele waan der troste zielen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen