HET RAADSEL VAN DE ISLAM

Ruim 280 millioen mensen zijn bijna onbereikbaar geworden voor het evangelie, daar dit grote aantal de Islam belijdt en vervuld is met haat tegen de Leer van Christus. Als we dat beseffen, zouden we tot de vraag kunnen komen: Waarom heeft God, Die de wereldgeschiedenis leidt, dit toegelaten? Waarom heeft Mohammed, die ernstig zocht naar de zin en het doel van het mensenleven, de Heere Jezus niet gevonden? En waarom moest deze man een leer ontwikkelen, waardoor millioenen personen zonder troost sterven ? Ja, nog erger: een leer, die juist de voortgang van het evangelie in de weg staat?

Op al deze vragen weten we geen antwoord. De Heere geeft geen rekenschap van Zijn daden. Hij is de Souvereine, Die met het heir des hemels en de inwoners der aarde doet naar Zijn welgevallen.

Om enigszins de vijandschap van de Islam te verstaan, zullen we in 't kort iets van de ontwikkeling van de Islam moeten weten.

In vogelvlucht de voornaamste dingen: Van Mohammeds jeugd is niet veel bekend. De stichter van de wereldgodsdienst van de Islam was al vroeg wees en werd bij familieleden opgevoed in bekrompen omstandigheden. Toen hij 25 jaar oud was trouwde hij met een veel oudere vrouw, een rijke koopmansweduwe. Het oppervlakkige Mekkaanse leven stelde hem niet tevreden, in zijn armoedige tijd niet en ook niet toen hij welgesteld was. Wat was de zin van het leven, vroeg hij zich af. Hij werd een zoeker naar iets beters en bij dat zoeken kwam hij in aanraking met Joden en Christenen. Vooral in Mekka waren nogal Christenen. Jammer was dat er van het Christendom in die dagen zo weinig kracht uit ging. De toestand van de kerk in de landen van Voor-Azië was in één woord bedroevend: versplintering in vele groepen en secten, die elkander fel bestreden. Hoe kon er glans liggen op zulk een Christendom? Hoe zouden andersdenkenden gewonnen worden, wanneer ze de vruchten zagen van de volgelingen van Christus ? Hoe anders zou het wellicht voor Mohammed uitgevallen zijn, als hij er een kerk had aangetroffen in een stand als de eerste Christengemeente! Is het dan te veel gezegd, dat wij, de Christenen, de schuld zijn van de grote uitbreiding van de Islam?

We zullen de levensgeschiedenis van Mohammed niet op de voet volgen, daar dit meer ligt op de weg van de Kerkgeschiedenis. Wij weten, dat hij behalve profeet van de nieuwe leer ook staatsman en legeraanvoerder werd en de heilige oorlog predikte om de Arabische stammen tot onderwerping te brengen. De stad Mekka moest veroverd, vooral ook omdat daar het heiligdom van de Ka'ba stond. Volgens Mohammed was dit door Abraham gesticht, maar door de heidenen misbruikt. Hij moest het voor de ware Godsverering reinigen. Het gelukte hem om Mekka onder zijn bestuur te brengen en deze stad werd de bedevaartplaats voor de Islam.

Nog een andere verandering had plaats in Medina. Daar w r oonde een grote groep Joden en Mohammed had verwacht, dat deze mensen hem als profeet zouden erkennen. Zijn leer was toch in overeenstemming met die van de profeten van het Oude Testament! Het liep echter wel anders uit: de Joden erkenden zijn profeetschap niet, maar bespotten hem, omdat zijn uitlatingen niet klopten met de woorden uit het Oude-Testament. Voorheen was hij al in conflict geweest met de Christenen. Geen wonder: Jezus wilde hij wel zien als een profeet, maar niet als de Zoon van God, omdat hij de gedachte van het Zoonschap in strijd achtte met de verhevenheid en de enigheid van God.

Mohammed werd fel, toen hij inzag, dat de Joden hem verwierpen, maar ook dat de Christenen niets van hem moesten hebben. De Joden hebben het Oude Testament vervalst en de Christenen het evangelie, zo meende hij. In de Koran, het heilige boek van de Islam, werden deze uitspraken opgenomen en vandaar komt

het, dat de Mohammedanen zo ontoegankelijk zijn voor het evangelie. Het evangelie dat door de Christenen gepredikt wordt is immers vervalst.

Toen het tot een breuk kwam met de Joden, heeft Mohammed ook de „kibla", dat is de gebedsrichting, veranderd. Voordien moesten de Mohammedanen hun gebed doen met het aangezicht naar Jeruzalem gekeerd, maar nu moesten de aangezichten naar Mekka gericht zijn.

In de donkere Middeleeuwen heeft de Christenheid van Europa de uitdaging van de Islam slechts met wapengeweld beantwoord. Denk maar aan de Kruistochten, die de Mohammedanen nu nog niet vergeten zijn. Hadden de Christenen niet iets anders te brengen gehad? Is er daarom geen grote schuld? Wat is er voor de zending dan nog een groot arbeidsveld, als we denken aan de vele millioenen Mohammedanen, die wel leren dat er een God is, maar dat die God niet is de Vader van de Heere Jezus. En dat zal bekend gemaakt moeten worden. Dat is een zeer zwaar werk en het zal veel tegenstand ondervinden. Door kracht en geweld zal het niet gelukken. Het zal niet moeten als in de Middeleeuwen. Het zwaard zal in de schede moeten blijven. Een ander zwaar zal getrokken moeten worden: het zwaard van Gods Woord. En ook een ander wapen zal veel gebruikt dienen te worden: het gebed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen