Een J.V. jubileerde

RONDKIJK

H et zal wel eens voorkomen, dat een Jongelingsvereniging zijn tien-of 25-jarig bestaan herdenkt, maar weinig zal het gebeuren, dat een veertigjarig jubileum wordt gevierd. Dit mocht de J.V. te Dirksland te beurt vallen, waarom uw rondkijker daar eens heen is gereisd om dit heugelijke feit mee te maken. Hij heeft zich op de herdenkingsavond (20 October) stilletjes tussen de bezoekers in het ruime kerkgebouw neergezet om toe te kijken en te luisteren.

Het is niet mijn bedoeling er een volledig verslag van te maken want dit zal wellicht de volijverige secretaris doen, maar, er zo een en ander van vertellen. Uw rondkijker neust graag hier en daar en als hij dan wat belangrijks opmerkt, geeft hij dit zijn jonge vrienden door.

Te Dirksland bestaat een heel oude Geref. Gemeente, de eerste predikant was Ds W. Huyser, die er stond van 1867 tot 1882. Toen was het nog een Kruisgemeente, want eerst in 1907 (toen Ds Makkenze er stond) zijn de Geref. Gemeenten verenigd. In de consistorie hangt het portret van Ds Huyser naast dat van Ds A. Makkenze (1893—1909) en van Ds C. Pieneman die er overleed. Die Ds Huyser had in het eerst maar een heel klein groepje kerkmensen, zó klein, dat hij een predikatie hield over de woorden van de Heere Jezus: „Wilt gijlieden ook niet weggaan? " Het kleine kuddeke nam echter staag toe en als men het jaarboekje naslaat, dan hebben er sedert 1867 met kleine tussenpozen een opvolgende rij predikanten gestaan, zodat van Dirksland wel gezegd kan worden, dat de Heere er Zijn knechten zond vroeg op zijnde en zendende. Het kleine groepje waarmee Ds Huyser begon is uitgegroeid tot bijna 500 leden en ongeveer een gelijk aantal doopleden.

Ik zou over die predikanten die te Dirksland gestaan hebben veel kunnen vertellen, de Heere heeft hun werk rijk gezegend. Maar dan zou ik mijn doel voorbijschieten, want ik zou immers wat over die jubileumavond meedelen.

De tegenwoordige predikant te Dirksland is Ds H. van Gilst, die kortgeleden van Elspeet kwam. Hij had de leiding van deze jubileumavond en bleek aan de jongens nog wat vreemd, daar hij nog slechts een enkele week in deze gemeente staat. Ds v. Gilst is echter het J.V.-werk niet onbekend, als wij het goed voor hebben was hij destijds te Den Haag voorzitter en leefde zeer met de jeugd mee. Daar kan dus de J.V. te Dirksland goed mee zijn! Het was een treffend woord waarbij hij de jubilerende vereniging bepaalde, n.1. bij de peroratie op het eerste hoofdstuk van de Spreuken dichter: „Maar die naar Mij hoort zal zeker wonen, en hij zal gerust zijn van de vreze des kwaads."

Met het hoofdonderwerp voor deze avond trad op ons hoofdbestuurslid de heer Tj. Molenaar van Rotterdam, die de vereniging veertig jaar geleden had opgericht. Het had moeite gekost beslag op hem te leggen, daar hij op medisch advies rust moet houden. Voor de aandrang op hem uitgeoefend was hij echter bezweken en achteraf bleek hij er geen spijt van te hebben.

Als jong onderwijzer kwam onze vriend Molenaar in 1913 te Dirksland aan de Chr. School, werd er lid van de Geref. Gemeente en wist er in hetzelfde jaar, in samenwerking met Ds H. Kieviet, een jongelingsverening op te richten, waarvan hijzelf voorzitter werd. Al was dit nu 40 jaar geleden, het was merkbaar dat hij zich daar met interesse aan had gegeven, want hij wist de gang van zaken tot in de finesse te vertellen. Er was toen wel medeleven, een rondgang door de gemeente om bronnen aan te schaffen leverde de eerste avond honderd gulden op! Er waren boeren die ƒ 20.— ineens gaven, een formidabele som voor die tijd!

Bij de aanschaf van studiewerken had men ook behoefte aan het werk van Ds van Rotterdam „Sions roem en sterkte", dat echter in die tijd bleek uitverkocht. Men poogde het via een advertentie te verkrijgen, waarop onder de aanbiedingen een pakketje bleek te zijn van een adellijke Freule uit Gelderland, die het de J.V. De Zaaier cadeau deed. Er was een brief bij met de wens, dat er lust en ijver mocht gevonden worden om Gods Woord en de geschriften onzer vaderen te onderzoeken en dat het tot rijke zegen zou mogen worden gesteld.

Meer van dergelijke historische bijzonderheden werden door de heer Molenaar naar voren gebracht, eer hij tot zijn onderwerp kwam. Had hij bij het verleden stilgestaan, hij kwam ook tot het heden en de toekomst. Daarbij had hij Daniëls profetie tot uitgangspunt, het hoofdstuk over de ram en de geitenhok. Die profetie is deels vervuld maar heeft eschatalogische betekenis, omdat deze ook ziet op het laatste der dagen en het naderend eindsgericht. Er volgde een gemoedelijke bespreking op.

Het was alles bij elkaar voor de J.V. te Dirksland een prettige en leerzame avond al deed het ietwat spijtig aan, dat het bezoek niet wat groter was. Men zou wat meer moeten hebben van die oude Gelderse freule dan zou het medeleven ongetwijfeld groter zijn. Wij althans hebben er geen spijt van gehad dat we dit jubileum hebben meegemaakt en al hebben we ons op die bijeenkomst niet laten horen, we nemen nu maar de gelegenheid waar om onze gelukwensen aan te bieden! De Heere geve de jongelingen te Dirksland lust en opgewektheid om in eenvoudigheid met het onderzoek van Zijn Woord voort te gaan en stelle de vereniging aldaar tot rijke zegen. Een groei niet alleen in de breedte maar vooral in de diepte. Dat is de hartelijke wens van uw

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen