Israël wederom gezegend
„Die zal ik van deze af zegenen". (Haggai 2 : 20b.)
Tn de profetie van Haggai wordt ons getekend de toestand van Israël, dat onder zware oordelen getroffen werd. I)ie oordelen hebben een oorzaak. Zij kunnen óf ontstaan door zware zonden die op een natie drukken, of zij kunnen er zijn om in een weg van beproeving tot vruchtbaarheid gebracht te worden, zoals een smelter het goud in het vuur werpt totdat zijn beeld er in gezien wordt. In Israël is het geen beproeving, doch wel een straf. De Heere zelf bepaalt de maatstaf van de straf. Hij meet anders dan de mens doet.
Israël leeft onder de straf. Natuurlijk en geestelijk is het merkbaar. En de oorzaak? In vers negen staat, dat het huis Gods is woest gelaten, en elk voor zijn eigen huis leeft.
Het is te zien aan de wijnstok, het teken van Israëls welvaart. Nu is het een teken van Israëls onvruchtbaarheid. Israëls volk zou wonen onder de wijnstok en de vijgeboom. Inzonderheid de stam van Juda zou delen in die vruchtbaarheid, en de ezel binden aan de wijnstok. Ook is de wijnstok het beeld van de nauwe vereniging met Christus. Israël door de Grote Landman in de wijnstok ingeënt, en vruchten dragend. Wij zijn van nature in de wilde stam ingeënt, doch door dat werk des Vaders verenigt Hij de kerk met Hem, Die het leven aan Zijn Kerk geeft. De wijnstok nu bleef wel wijnstok, doch er waren geen vruchten te zien. Het teken van Gods toorn, Die de zonde bezoekt met de roede en bittere tegenheden. Het leven zou blijven, ziet het maar in Habakuk die uitriep: Alhoewel de vijgeboom niet bloeien zal, en geen vrucht aan de wijnstok wezen zal, en het werk des olijfsbooms liegen zal; nochtans zal ik in de Heere van vreugde opspringen." Het leven triumfeert over de dood. Dc vloek was te zien aan de vijgeboom, die boom die zoveel vrucht droeg, en telkens weer vruchten gaf, en alleen een kort ogenblik zonder vrucht was als de vruchten pas geplukt waren. In Mare. II leest U de vervloeking van de vijgeboom door Christus. En het was de tijd der vijgen niet. Er moesten dus vruchten aan zijn. Gods Kerk draagt wel-eens meer vrucht dan eenmaal per jaar en Christus draagt nog meer. Hij draagt van maand tot maand Zijn vrucht. Hoe veel jaren had de kerk in die tijd misgewas? En is het ook in onze tijd niet te merken.
Het oordeel Gods kwam uit in de olijfboom. Die boom, die altijd groen blijft, zoals te zien is in de zondvloed toen Noaeh een duif uitliet, die een olijfblad mede bracht, zelfs onder de golven bleef het groen, en levend. Dat wees heen naar het leven dat niet sterven kan. Gods werk sterft nooit. Psalm 92 : 15: In de grijze ouderdom zullen zij vet en groen zijn." De vruchten van de olijfboom waren tot genezing van ziekten. Als de Heere de middelen niet zegent gaat de ziekte door. De olie werd gebruikt tot verlichting, hoe groot voor een volk dat de gevaren van de duisternis kent.
De granaatappelboom was ook van betekenis. In Hooglied vier wordt gezinspeeld op de schoonheid der vruchten, en juist in de onvruchtbaarheid lag het oordeel sterk getekend. Het was niet een enkele boom die niet droeg, neen bomen van verschillende vrucht. Het beeld dus gebruikt als bewijs van het oordeel des levens. Is dat Woord nog niet van betekenis? Spreken de bomen dit jaar niet? Vele landerijen staan als een teken van de zonde. Is er dan nog verandering te wachten? Zeker! de Heere zegt: k zal zegen geven. En die zegen is bepaald. „Van deze dag af" Die dag waarop ook de kerk zal herrijzen. De dag van de fundamentlegging. De dag is een bepaling om een ingrijpende zaak uit te drukken, en wijst heen naar het werk Gods. Hoe klonk niet het Woord des Heeren voor de val. „Ten dage als gij daarvan zult eten." In Hooglied 3 : 11: cu dag der bruiloft; in Fili-
pensen 1 : 6: en goed werk tot op de dag van Jezus Christus.
Op de dag van de fundamentlegging zou er een omkering plaats grijpen, van die dag zou er zegen gezien worden. Het wijst heen naar het begin van het werk Gods dat ook voortgang zou hebben. Een volk, dat aan het begin niet genoeg heeft, doch de volharding in dat beginsel zal oefenen. Op Zijn werk alleen zal Hij terug komen. Dan zal het onderwijs zowel in onvruchtbaarheid, als in vruchtbaarheid plaats grijpen, en tot lering voor Zijn Kerk zal Zijn Zegen erkend worden.
(Slot volgt)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 november 1953
Daniel | 8 Pagina's