Vacantie-ind rukken

RONDKIJK

Uw rondkijker heeft in zijn vacantie zo hier en daar rondgezworven en is onder meer ook in de door de ramp zo zwaar geteisterde provincie Zeeland geweest. Met name in Schouwen Duiveland, dat grotendeels nog onder water staat. Droeve aanblik, de zomerzon te zien glinsteren op het nu spiegelgladde water, dat in de nooit te vergeten Februari-nacht zulke grote verwoestingen aanbracht. Wat moet het de bewoners, die zo af en toe vanuit hun evacuatie-adres hun woonplaats eens opzoeken, wel droef te moede zijn, wanneer zij hun bouwvallige eigendommen daar nog steeds in het zilte nat zien staan. En van de meesten, vooral in de plaats Nieuwerkerk, is hun woning slechts een puinhoop. Stonden die woningen de eerste maanden nog overeind, het zout vrat in de muren en bij hoog tij en veel wind brokkelde de golfslag de laatste resten weg. Wij, die in een goed gemeubileerd huis wonen; wellicht omgeven door een fraai verzorgde tuin met bloemen en planten, kunnen ons eigenlijk niet goed indenken wat dat betekent. De vraag zal velen in het hart rijzen: zal er nog ooit iets van terecht komen? Zullen wij er ooit eens weer kunnen wonen en onze akkers bebouwen?

En erger — veel erger is het, wanneer men dan bovendien nog naaste bloedverwanten moet missen. Van wie er velen nog niet gevonden zijn. Dat schrijnend leed tart alle beschrijving. Ben ik goed ingelicht, dan zijn er alleen uit de Ger. Gem. te Nieuwerkerk 70 a 80 j leden en doopleden omgekomen, j Wat vele ledige plaatsen zullen er : zijn, wanneer het weer eenmaal j zo ver is, dat hier kerkdiensten

zullen gehouden worden! Het is om stil van te worden. Jeremia weende op de puinhopen van Jeruzalem, hier kan ook worden geweend, dat we zo zeer gezondigd hebben. Want waren er geen zonden, er waren ook geen wonden.

We hebben ook Kruiningen op Zuid-Beveland bezocht, welke plaats nu droog is, hoew r el nog bijna onbewoond. Men was er volop bezig de modder uit de huizen te scheppen. Het kerkgebouw der Geref. Gemeente, wel niet verwoest, zag er toch deerlijk gehavend uit. Het slib zat tot bovenaan de banken. Troosteloze aanblik, verwoeste huizen, kale velden.

Er is een ruwe berekening gemaakt, dat de materiële schad(; , die de leden van onze Ger. Gemeenten in heel het rampgebied is toegebracht, ruim 12 millioen gulden bedraagt. Geen kleinigheid, die niet zo maar bij elkaar zou kunnen worden gecollecteerd!

Als men dat alles weer eens van dichtbij aanschouwd, moeten we zeggen, dat ellende gauw wordt vergeten. Enerzijds is het zeer prijzenswaard en heeft het onze bewondering dat met man en macht wordt gewerkt aan de wederopbouw, maar anderzijds is de vraag gewettigd: raakt het ons alles wel? Heeft de Heere er ons niet wat mee te zeggen ? Gaat het ons zo maar voorbij ? Ziende op de scheuring en verdeeldheid in onze gemeenten, blijkt het, dat we maar hardleers zijn. „Die breuk is erger dan de ramp" — zei mij een ouderling uit een van de getroffen plaatsen. En hij sprak daarmee een waar woord.

Ik heb in mijn vacantie toch ook nog andere dingen gezien. In de classis Zeeland wordt hard gewerkt aan het probleem van de ouden. Nietwaar, men spreekt zoveel over het jeugd-probleem, maar er is ook een ouderen-probleem. Namelijk dat, om de oude», afgesloofde mensen, een goede verzorging en een rustige levensavond te kunnen geven. Zo heeft de classis Middelburg zijn rusthuis te Middelburg en er is er ook een in aanbouw te Yerseke. Er is een stichting in het leven geroepen onder de naam van „Rusthuizen in Zuid-en Noord-Beveland classis Goes." Ons vermoeden is dus, dat er nog meer zullen komen. De Stichtingsraad bestaat uit een of meer kerkeraadsleden uit iedere plaats van de classis, waarvan Ds F. Dieleman te Yerseke voorzitter is.

Yerseke krijgt een keurig rusthuis, waarin 25 personen onderdak zullen vinden, buiten de vader en moeder en de verpleegsters. Een schoon gebouw met grote tuin dat naar de eis des tijds wordt ingericht.

Het loffelijk streven dat in Zeeland aan de dag wordt gelegd om onze ouden van dagen goed te verzorgen willen we in ons Jongelingsblad met onvermeld laten. : Die verzorging van onze oudjes, behoort ook tot het gebod: „Eert uw vader en uw moeder (hetwelk het eerste gebod is met een belofte) opdat het U welga en dat gij lang leeft op de aarde. Efez.

6 : 2 en 3. In de practijk van het ' leven is het helaas wel eens anders, zodat een zeker dichter er van zei:

Eer brengt een arme vader Met zorg zes kind'ren groot; ; Dan dat zes rijke kind'ren Hem koest'ren in de nood!

Neen, die rusthuizen zijn heus geen luxe, men kan voor de oudjes niet gauw te veel doen. Dat is een generatie die voor ons de jas heeft uitgetrokken, die alles voor ons welzijn hebben opgeofferd. I

Het verheugt ons dat men in onze gemeenten allengs meer tot de bouw van rusthuizen komt waarmee men blijk geeft het „ouderenprobleem" aan te voelen. In eigen kring tot een oplossing komen, brengt ook dit mee dat men niet alleen de maatschappelijke verzorging, maar ook de geestelijke bearbeiding in eigen hand houdt. ; '

Het kost alles veel want het rusthuis te Yei'seke voor 25 oudjes zal plm. op ƒ 100.000.—• komen. ; Het zal spoedig veel te klein blij-j ken te zijn! Laten we er maar voor in de zak tasten, desnoods een giro-storting op no. 104.118 t.n.v. de penningmeester A. Bakker te Krabbendijke met vermelding „Rusthuizen". Iedere kleinigheid is welkom en het is welbesteed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen