Zending onder de Papoea’s

Met de zeilboot „Utrecht" bezocht zendeling Van Hasselt de dorpen en eilanden in de omgeving van Manokwari. De leerlingen, die bij de zendeling intrek hadden genomen, volgden hem op die tochten, en zo kwam ook Tanamal in aanraking met de heidense bevolking. Die bevolking werd bewogen het Christendom aan te nemen en van lieverlee kwamen aanvragen om voorgangers te zenden. Iedere Zondag gingen nu de leerlingen in de Arfakdorpen, in de buurt van Manokwari, de heidenen onderwijzen.

Zo gebeurde het op zekere Zondag, dat Tanamal sprak in het dorp Wosi op een open plaats onder de bomen, daar er nog geen kerkgebouw was. Na de toespraak ontlastte zich een stortbui, zodat Tanamal een huis binnenliep om te schuilen. Een vreselijke stank sloeg hem tegen. Wat kon dat zijn? Spoedig had hij de oorzaak ontdekt.

Midden in het huis brandde een vuurtje. De vlammen sloegen omhoog en de warmte ervan moest dienen om een lijk, dat op een stellage lag, te drogen. Een eindje van het vuur af, hingen aan de stellage doppen van cocosnoten, waarin geregeld druppels vielen. Het was lijkenvocht, dat op die manier werd opgevangen.

Het liefst was Tanamal maar weggelopen., omdat de stank en het hele gedoe niet uit te houden was, maar de stromende regen hield hem wel binnen, of hij wilde of niet. Nu hij daar toch was, moest hij er meer van weten. Daarom wendde hij zich tot het dorpshoofd Seri en vroeg: , , Waarom begraven jullie de doden niet, maar rookt ze zoals vis, zodat ze droog worden? "

, , Dat is zo onze gewoonte, " antwoordde Seri. „Maar waarom dan? "

„Wel, dat doen we, omdat we het lijkenvocht nodig hebben. Als er iemand van een naburig dorp hier komt en we verdenken hem dat hij de oorzaak is van een sterfgeval onder ons, dan moet hij lijkenvocht drinken. Doet hij dat niet, dan is het een teken, dat hij of iemand uit zijn dorp schuldig is en moet er boete betaald worden. Gebeurt dat niet, dan nemen we de wapens op."

Hevig ontsteld door het gehoorde, sprak Tanamal op bedaarde, welmenende wijze: „Jullie moeten dat niet doen, want het is niet de toverij van een heks of tovermedicijn, die jullie doodt, maar de Heere God is Heer van leven en dood. Als jullie een evangelist wilt hebben en Christenen wilt worden, dan moeten jullie breken met deze gewoonte. Christenen geloven niet in heksen en toverij, ze aanbidden geen afgoden en ook geen zielen van mensen, die gestorven zijn."

Tot Tanamals grote verbazing en blijdschap, sprak het dorpshoofd: , , Wij willen graag een evangelist en wij zullen wat heidens is nalaten." Na geruime tijd gewerkt te hebben, vertrok Tanamal naar Ambon met verlof. Hier trad hij in het huwelijk en samen zochten zij het zendingsveld op. De standplaats werd Wosi, waar zö lang voorbereidend w r erk werd gedaan, tot de mensen gedoopt konden worden.

De 6de Mei 1909 bracht een prauw, zendeling Van Hasselt en zijn vrouw naar Wosi. De zendeling had een dringende boodschap. Hij richtte het woord tot Tanamal en diens vrouw en sprak: ..Goeroe en njora, wij zijn hier gekomen om te vragen of jullie naar Pakriki op het eiland Noemfoor zouden overgeplaatst willen worden. De enigste goeroe, die er was, is gevlucht van het eiland. Pakriki is de enigste post op Noemfoor en die raoqen we niet sluiten. Juist is er bericht naar Holland, dat we het werk daar zijn begonnen, en als er nu geen goeroe meer is, dan zou dit niet waar zijn. Ik wil jullie niet dwingen, maar geef twee weken bedenktijd, opdat jullie kunnen bidden en God vragen, of Hij wil, dat jullie er heen zullen gaan of niet."

..Het is goed. we zullen u later de uitslag berichten, " zei Tanamal.

Het werd nu een moeilijke tijd voor de goeroe en zijn vrouw. Wat moesten ze doen? Wat zou de wil van God zijn? Verscheidene dagen baden ze of het 's Heeren bedoeling was, hen te zenden naar Noemfoor. Ze vroegen of de Heere een gevoel des Geestes of een gezicht in een droom wou geven. Hoe moesten ze het anders te weten komen?

En wat gebeurde? Op zekere avond, na het avondgebed, viel Tanamal in diepe slaap en droomde. In zijn droom zag hij een groot schip vol mensen. De baas van het schip riep tot de goeroe: , , Nu moet gij het roer nemen en ons van de mond van deze rivier naar zee sturen." Tanamal klom in het schip, nam het stuur in handen en zette koers naar zee. Toen werd de goeroe wakker. Hij wekte zijn vrouw en vertelde dadelijk wat hij gedroomd had. Wat beduidde deze droom? De beide mensen zagen er een stem van God in, die ze naar Noemfoor beval te gaan. Ze mochten niet langer bevreesd zijn, en moesten bedenken wat de Heere Jezus tot zijn discipelen sprak: , , Ik zal met u zijn al de dagen, tot aan de voleinding der wereld." Ze zouden naar Pakriki gaan. Het besluit stond nu vast.

Wat was Van Hasselt blij, toen hij om antwoord kwam, en. het vaste besluit van de goeroe en de njora vernam!

De eerste Juni van het jaar 1909 zouden ze vertrekken Zendeling Van Hasselt zou ze brengen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen