Mozes’ bede om ’s Heeren tegenwoordigheid

Bij de aanvang van het jaar 1953 mocht deze bede de onze zijn of worden. Hoe droevig was de toestand van dat door God beweldadigd volk. Zij immers hadden een trouwbreuk geslagen door het maken van het gouden kalf, waardoor zij zich des Heeren ongenoegen op de hals gehaald hadden.

Wat zal dat geweest zijn voor Mozes zulks te aanschouwen, toen hij van de berg afdaalde. Zij hadden een goeddoend God beledigd. Die zoveel weldaden hun geschonken had. Hoe rechtvaardig zou het zijn als de Heere hen verdelgde en niet meer Zijn gunst deed ervaren. Dat gevoelde Mozes ook zeer diep.

Ziet hem daar staan in de poort des legers met de oproep: „Wie den Heere toebehoort kome tot mij!"

Ziet eens, hoe de stam van Levi aan die oproep gehoor gaf, het zwaard aan de heup deed en ijverde voor de eer des Heeren. Hoe groot was het getal, dat viel dooide scherpte des zwaards. Ziet eens, dat God niet met zich laat spotten, maar de zonden bezoekt met zware plagen. O, dat wij het. toch ter harte mochten nemen, opdat het oordeel Gods ook ons niet treffe.

Ziet eens, hoe Mozes als voorbidder optreedt voor dat schuldige volk en hoe gezegend was de uitkomst, dat het volk zich vernederde voor des Heeren aangezicht. Mocht ons Nederlandse volk dat eens ter harte nemen.

Hoe droevig zijn de dagen, die ook wij beleven en als wij dan letten op de ontzettende Godsverlating van onze tijd, dan gaan wij met schrik en beven het nieuwe jaar in, ja, dan worden onze gedachten vermenigvuldigd, wat dit jaar in haar schoot bevatten zal. Wie God verlaat heeft smart op smart te vrezen.

Daarna ontving Mozes het bevel om op te trekken, maar hoe zou dat kunnen, als de Heere Zijn bijzondere gunst zou intrekken? Al kreeg hij de verzekering, dat het goede land krachtens Gods belofte hun zou gegeven "'worden, ja, dat een engel voor hun aangezicht zou henen gaan, daar kon Mozes niet door gerustgesteld worden. Neen, dan maar liever blijven waar zij waren. Het vette land had geen waarde zonder des Heeren bijzondere tegenwoordigheid. De ontruste Mozes kon nergens mee gerustgesteld worden, dan met de Heere zélf.

Is dat ook zo bij U, mijn lezer? Wat worden bij de jaarwisseling veel wensen geuit van heil en zegen, maar zal dat kunnen zonder die behoefte welke in Mozes' hart leefde? Helaas, wat houden wij die God vooi' het laatst. Als het met onze zaken maar gaat naar begeren, dan schijnen wij het toppunt van onze wensen bereikt te hebben. Doch als wij die God in het leven kunnen missen, hoe zal het dan zijn als het sterven wordt ? Dat in dit jaar onze ogen geopend werden voor de grootheid van onze schuld, alsmede een besef van onze onwaardigheid, dan zouden ook wij in het schuldbesef voor den Heere geraken en behoefte verkrijgen aan die grote Voorbidder, Jezus Christus, Die in de wereld gekomen is, om zondaren zalig te maken. Dan zullen wij onze weg door het leven buiten Hem niet kunnen voortzetten en de bede van Mozes tot de onze maken.

Wat is het voorrecht onuitsprekelijk groot voor hen, die evenals Mozes de toekomst niet kunnen ingaan zonder des Heeren bijzondere tegenwoordigheid.

Wat zal het jaar 1953 ons brengen? Donkere wolken hangen boven ons land en ook boven de volken rondom ons. Er is geen vrede op de aarde, maar onrust en grote spanning op alle terreinen van het leven. Maar waar brengt dat ons? Mozes mocht met de noden, die ernstig waren, komen bij Hem, Die gezegd heeft: „Mij is gegeven alle macht in de hemel en op aarde."

De Heere was zijn rotssteen, waarheen hij vluchten mocht en met Hem is hij nooit beschaamd uitgekomen. Hij maakte Zijn wonderen tot een gedachtenis, tot roem Zijns Naams, die heerlijk is.

Met die bede op de lippen en in ons hart gaan wij de nieuwe tijdkring in, ziende op Hem, Die Mozes geruststelde en met daden zulks bevestigd heeft.

Dat ook ons Vorstenhuis in dit nieuwe jaar beschermd mocht worden door den Allerhoogste en dat de vreze des Heeren, welke het beginsel der wijsheid is, hun rijkelijk geschonken werd. Dat ons volk mocht wederkeren tot de God onzer vaderen, dan, ja dan alléén zal de zegen des Heeren ons rijkelijk worden geschonken.

Ds A. VERHAGEN.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen