WESTKAPELLE

Oude dijkwerkers

; Hun handen ruston nu van sténens jouwen en vlechtwerk-vormen voor hun sterke dijk (onwrikbaar tegen 't brede waterrijk, dat zwelgen zou de rustige landouwen).

Ze zien in zee, ze spuwen en ze kauwen. 5 Hun krachtwal brak door bovengronds bereik en grote monsters grepen zand en slijk om op de breuk een nieuwe wal te bouwen. )

Een jong geslacht heeft hun werk opgenomen; zij staan nu werkloos, leven in hun dromen en zien hun dijk zoals hij eenmaal lag.

Zo taan z als oude wachters alle dagen, 1 verhalen graag als vreemdelingen vragen van vroeger tijd en van die zwarte dag.

De vuurtoren

Hij bleef gespaard en staart op nieuwe daken, die traag verrezen aan zijn lage voet; de oude vielen door de wrede vloed, die onweerstaanbaar brak door open kaken.

Hij stond te sidderen toen bommen braken, toen 't wilde water wies met felle spoed en mensen, zwoegend met ivat schamel goed, zich angstig op een veil'ger plaats verstaken.

Nu staat hij rustig boven alles uit: men pleisterde zijn open oorlogswonden; ; de golven, die een tijd hem treffen konden, \

zijn veilig-ver door 't nieuwe strand gestuit —• Maar aan zijn voet ligt 't stille massagraf... geen wederopbouw die herstelling gaf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen