We leven

W e leven wel in een wonderlijke wereld. Enerzijds wordt in ons land fel tegen het communisme gefulmineerd en anderzijds wordt het in de kaart gespeeld. En dat nog wel door dienaren der kerk, die v.d.m., verbi' divini minister onder hun naam schrijven! Ik schrijf hier met opzet kerk met een kleine k, omdat deze mannen niet de Kerk des Heeren dienen, maar afbreken.

Er zijn nl. twee predikanten die een reis naar Moskou zullen maken, om een soort van religieuze vredesconferentie bij te wonen. Het zijn „doorbraakmannen", want het Kremlin weet wel zo ongeveer wie daarvoor moesten worden uitgenodigd. Voor zo'n studiereis neemt men geen principiële tegenstanders van het Communisme, maar zulken, die nog wel iets goeds zien in het systeem. En die straks, bij terugkomst in ons land, luid zullen uitroepen, dat het communisme niet zo verderfelijk is, als men het doet voorkomen. Dat „godsdienst opium is voor het volk" en „God het grootste kwaad" is toch eigenlijk de tendenz van het communisme niet! Let maar op, in die geest zal wel gesproken en geschreven worden als zij terugkeren! Gelijkgeschakelde kei'kelijke autoriteiten wonen ook die vredes-conferentie bij, waardoor de schijn wordt aangenomen, alsof er vrijheid van godsdienst in Rusland is!

Een schande voor het Nederlandse volk, dat zich daar twee predikanten toe lenen. Misschien doen ze het uit een zeker religieus idealisme, maar zij vergeten, dat ze pionnen zijn op het grote Russische schaakbord, om het spel tegen Kerk en godsdienst uit te spelen.

RONDKIJK

De duivel geeft er niet om, hoe hij de massa in zijn greep krijgt. Niet altijd loopt hij op klompen, dat men hem om zo te zeggen in de verte kan horen aankomen. Als het pas geeft loopt hij op kousevoeten. Dan verschijnt hij als een engel des lichts, waarbij wij dubbel op onze hoede dienen te zijn.

Van die twee predikanten wordt vanzelfsprekend een daad gevraagd. Ze hebben a gezegd en moeten nu ook b zeggen. We zijn wel benieuwd wat ze zoal mee te delen hebben als ze terugkomen en welke daden zullen volgen.

Uw rondkijker meende goed te doen, dit geval in „Daniël" te signaleren. Onze jonge mensen denken het communisme meest zo ver weg. En eigenlijk is het zeer dichtbij. Het „ijzeren gordijn" is niet eens zoveel kilometers bij ons vandaan. En ondergronds werkt ook in on9 land het communisme in de vijfde colonne voort. Zie maar, hoe millioenen jonge mannen uit alle landen van de zgn, nog vrije wereld worden opgeleid ten oorlog. Alles gericht naar één gezichtshoek: het gevaar van het Russische communisme! En niemand wil eigenlijk oorlog: men zoekt door allerlei conferenties de tegenstellingen weg te nemen en de vrede te bestendigen.

Maar in feite spant het op de wereld. Schreef niet onlangs een groot strateeg, dat 1954 een gevaarlijk jaar zou worden voor de wereldvrede? We laten dat, voor wat het is. God de Heere houdt de draden van het wereldbestuur in Zijn Hand. De Kerk des Heeren verkeert tussen al die beroeringen, als een hutje in de komkommerhof. D& ar gaat uiteindelijk de strijd om: het slangenzaad tegen het vrouwenzaad; Ik zal vijandschap zetten! Maar nu is er één troost voor de Kerk (en in dit geval Kerk zéker met een hoofdletter) ze hebben met een overwonnen vijand te doen. Vóór Zijn scheiden van deze aarde, riep Christus het Zijn discipelen toe: „Ziet, Ik ben met Ulieden, tot aan de voleinding der wereld." Welke machten daar ook tegen aan zullen tornen, zij zullen niet vermogen. Het komt er voor ons maar opaan, daar deelgenoot van te zijn of te worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen