Als een kudde.

„Er is een lied der schepping, dat gezongen wordt van de dageraad des lichts tot aan het einde van alle dingen. En gezegend is de ziel, die deze sprake Gods verstaat en de verrukkelijke harmonie van dit lied doorgrondt" (A. Rinkel.)

Welnu, de psalmdichter(s) heeft dit scheppingslicd doorgrond en er herhaaldelijk op gewezen. In het voorjaar spruiten de jonge planten in „woestijnen" en steppen uit, zodat de kudden schapen en geiten en andere dieren na een schrale winter weer een overvloed van voedsel kunnen vinden. Dan wordt het lied der schepping in het landschap gehoord: Gij kroont het jaar TJwer goedheid; en Uwe voetstappen druipen van vettigheid. Zij bedruipen de weiden der woestijn; en de heuvelen zijn aangegord met verheuging. De velden zijn bekleed met kudden, en de dalen zijn bedekt met koren; zij juichen, ook zingen zij." (Ps. 65 : 12—14.) In het lied der schepping is de mens gesteld als heerser over de kudde: Gij doet hem heersen over de werken Uwer handen; Gij hebt alles onder zijn voeten gesteld: chapen en ossen, alle drie; ook mede de dieren des velds." (Ps. 8 : 7, 8.)

Runderen (ossen) grazen bij duizenden in het Overjordaanse, in Basan bv. zoals we in het vorige hoofdstukje gezien hebben. Deze ossen hebben grote horens. Het zien van zo'n kudde zwaar gehoornde dieren doet ons onwillekeurig denken aan vijandelijke machten: Vele varren hebben wij omringd. Zij hebben hun mond tegen mij opgesperd, als een verscheurende en brullende leeuw." (Ps. 22 : 13, 14.)

De hoorn is het wapen, waarmee deze dieren stoten, krachtig, onweerstaanbaar. Zo zal de Heere steeds voor Zijn volk zijn een hoorn, die hen krachtig en onweerstaanbaar verlost van de vijanden, die het op hen toegelegd hebben: De Heere is mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelpen mijn God, mijn Rots, op Welke ik betrouw; mijn Schild en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek." (Ps. 38 : 3.)

Eens zal de tijd aanbreken, dat de goddelozen vernietigd en de rechtvaardigen hoog verheven zullen zijn: En ik zal alle hoornen der goddelozen afhouwen; de hoornen des rechtvaardigen zullen verhoogd worden." (Ps. 75 : 11). , , I5n Hij heeft de hoorn Zijns volks verhoogd. de roem al Zijner gunstgenoten, der kinderen Israëls, des volks, dat nabij Hem is, Hallelujah." (Ps. 148 : 14, )

Juda, het herdersland bij uitnemendheid aan deze zijde der Jordaan, aanschouwde dagelijks de grote kudden schapen op de hellingen der bergen. Geen wonder, dat daar beelden aan zijn ontleend in de Bijbel. Herhaaldelijk wordt het volk als zo'n dwalende kudde voorgesteld en dat volk gaat veilig onder de hoede van de Grote Herder: Verlos Uw volk en zegen Uw erve, en weid hen, en verhef hen tot in eeuwigheid." (Ps. 28 : 9.) „Want Hij is onze Gocl en wij zijn het volk Zijner weide en de schapen Zijner hand." (Ps. 95 : 7). „Weet, dat de Heere is God; Hij heeft ons gemaakt (en niet wij), Zijn volk en de schapen Zijner" weide." (Ps. 100 : 3.) „En Hij voerde Zijn volk als schapen en leidde hen als een kudde, in de woestijn." (Ps. 78 : 52) „Gij leiddet Uw volk als een kudde, door de hand van Mozes en Aaron." (Ps. 77 : 21.)

Herders doen trouw en met veel toewijding hun werk. Soms kan het echter schijnen, alsof de herder zijn toewijding verandert in toorn en de schapen voelen zich van de herder verlaten. Daarom roept Asaf uit: O God! waarom verstoot Gij in eeuwigheid? waarom zou Uw toorn roken tegen de schapen Uwer weide? " (Ps. 74 : 1).

Dan voelen zich de schapen zo weerloos, omdat ze niets hebben, waarmee ze zich zouden kunnen verdedigen. Dan voelt het verdrukte volk zich prijsgegeven aan de vijanden. „Maar om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood; wij worden geacht als slachtschapen." (Ps. 44 : 23.)

Maar als de uitkomst en uitredding van de Heere gekomen zijn, dan juicht het: , Zo zullen wij, Uw volk en de schapen Uwer weide, U loven in eeuwigheid, van geslacht tot geslacht; wij zullen Uw roem vertellen." (Ps. 79 : 13.)

Schapen zijn vaak dwaalziek en doolziek, zodat ze de door de herder aangewezen paden verlaten en zich dan gaan begeven op eigengekozen paden. Maar dan komt in de verlatenheid de hunkering naar de herder: Ik heb gedwaald als een verloren schaap; zoek Uw knecht; want Uw geboden heb ik niet vergeten." (Ps. 119 : 176.)

Uit de talrijke voorbeelden in dit artikel, die alleen nog maar uit de Psalmen genomen zijn, blijkt wel, welk een grote plaats de kudde in het volksleven van oud-Israël innam. Steeds komen we weer beelden tegen, ontleend aan de kudde.

We hopen D.V. in volgende artikelen er meer te vermelden, ook in verband met herder en schaapskooi.

Zo zullen wij, de schapen Uwer weiden, In eeuwigheid Uw lof, Uw eer verbreiden, En zingen van geslachten tot geslachten Uw trouw, Uw roem, Uw onverwinbre krachten. (Ps. 79 : 7.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen