Moeten wij tweemaal naar de kerk?

In Latijns-Amerika wonen 60 millioen mensen die nog niet met het Evangelie bekend zijn.

In Afrika bedraagt dit plm. 70 millioen. In India 200 millioen. In China ruim 200 millioen. In Japan 40 millioen. Zo zouden we door kunnen gaan.

Nu zult U zeggen: dat is allemaal ver weg. Wij leven in een Christelijk Europa.

Dacht U dat werkelijk?

Weet U dan niet, dat van de 475 milb° en Europeanen (inclusief Europees Rusland) er 300 millioen de Rooms-Katholieke of Grieks-Orthodoxe leer belijden?

Maar zegt het U niets, dat van de 1160 millioen inwoners, die Oost-Azië telt, er slechts 15 millioen tot

de Protestant-Christelijke Kerken behoren, al is dit „ver" weg?

Of dat na jarenlange : ending op Java het aantal Christenen er 1 op 1000 bidraagt?

Wat is het dan toch eei zeer groot voorrecht, wanneer we door Gods leiding tot die enkele Christenen mogen behoren, temidden v; n massa's heidenen. Al is het dan misschien slechts uiVendig.

Wat een bijzondere bemoeienis wanneer we naar de Kerk mogen!

Je zou toch denken, dat we elkaar verdrongen om van die bijzondere aanbieding gebruik te maken.

En dat we dit deden in verwondering, dat dit óns te beurt mag vallen, niet één keer, maar elke Zondag.

Doch hoe is het in werkelijkheid? We vinden het heel gewoon. We bedanken er vaak voor. Of we zijn er aan gewend geraakt.

Geen strijdend Christendom maar een salon-Christendom.

Niet koud. Niet heet. Maar lauw.

En dat durft dan nog te vragen hoe vaak we naar Kerk moéten!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen