„Daniël-dag"

We hebben weer onze „.Daniël-dag" gehad. Voor de lezers die mogelijk niet weten wat hiermee wordt bedoeld zij gezegd, dat éénmaal in het jaar de medewerkers van ons blad te Utrecht bijeenkomen, om de belangen van „Daniël", zowel redactioneel als financieel, onder het oog te zien. Men doet dit altijd in Augustus, de vacantie-maand, omdat de meeste heren, dan het gemakkelijkst kunnen tegenwoordig zijn.

Uw rondkijker is er ook geweest en al weet hij niet of het Hoofdbestuur hem permissie zou geven, om er iets over te schrijven, hij waagt het er maar op. Bij „Daniël" is men niet zo geheimzinnig; het is immers het blad van ons allen, waarom de boeken op tafel ko-

men en men er open kaart speelt. Het is altijd weer prettig elkaar op zo'n dag te ontmoeten om over de verschillende rubrieken van gedachte te wisselen. Het gaat er om, de inhoud van „Daniël" niet alleen zo goed mogelijk, maar ook zo variërend mogelijk te doen zijn en ook, om te zoeken naar nieuwe, actuele onderwerpen. Daartoe is samenspreking wel eens nodig. In de beste harmonie wordt dan een en ander besproken, al spaart men elkaar niet, wat critiek betreft. Om bij mijzelf te blijven, durft men „rondkijker" met een gerust hart „zwartkijker" te noemen, als hij zijn pen verkeerd op het papier heeft gezet!

'Opbouwende critiek is noodzakelijk en nuttig". Daar profiteren allereerst de schrijvers zelf van, maar zéker ook degenen, die de stukjes lezen. Voorlichting geven aan onze jeugd is niet alleen een zeer moeilijk, maar ook een zeer verantwoordelijk werk. Als men op zo'n dag bij elkaar zit het geheel eens overziet met de grote verantwoordelijkheid die op dit werk rust, dan voelt men zijn onbekwaamheid des te meer. Onbekwame mensen hebben hulp nodig en van wie zullen zij die meer begeren dan van Hem, die gezegd heeft. „Indien iemand wijsheid ontbreekt, dat Hij ze van God begere, die een iegelijk mildelijk geeft en niet verwijt." (Jac. 1:5). De arbeid mocht maar veel onder biddend opzien gedaan worden.

Tot heden zijn we met ons blad „Daniël", dat kortgeleden de 6e Jaargang is ingegaan, niet beschaamd uitgekomen, De zwakke pogingen om de jongens en meisjes van onze gemeenten tot een hand en een voet te zijn, mochten gezegend worden. Zo af en toe blijkt dat wel eens uit brieven, die bij de redactie binnen komen. We denken ook maar eens terug, hoe blij onze jongens waren, in Indië, wanneer ze „Daniël" toegezonden kregen en aan de voorlichting die nü nog aan de militairen gegeven wordt. Steeds wordt gestreefd redactioneel datgene te geven waar onze jongens op de vereniging het meeste profijt van hebben, bij het maken van hun inleidingen.

Het was een verblijdend verschijnsel op die dag van onze secretaris te mogen horen, dat het abonnementenaantal de laatste tijd omhoog gaat. Er zijn plaatsen, waar men bijzonder actief is en men aanwinst van nieuwe lezers weet te boeken. Het moge een aansporing zijn voor anderen, om hier ook eens aandacht te' schenken. Onder onze vrienden en kennissen moeten we eens meer over „Daniël" spreken, het blad eens aan anderen laten lezen, proefnummers doorgeven enzovoort. Stilstand is achteruitgang zegt een oud spreekwoord, laat iedere vereniging op dit punt eens actief werkzaam zijn.

Nu wil ik nog wat uit de school klappen. De administratie is voornemens om wat meer advertenties op te nemen, bijzonder ook familie-berichten. De administrateur zal daar mogelijk later op terug komen, ik vertel het jullie maar alvast. Uw rondkijker denkt er zo over: we zijn met een grote club jongelui, op z'n tijd hebben er verlovingen en huwelijken plaats, laten we dat per advertentie in ons blad aankondigen. En als vader en moeder 25, 40 of 50 jaar getrouwd is, geven we daar ook kennis van per advertentie in „Daniël". Dat versterkt de familieband!

Het was een zeer prettige en ook een zeer leerzame dag voor de verschillende medewerkers, waar deze dingen besproken werden. Er heerste een geest van eensgezindheid en van samenbinding, wat wel bijzonder tot uiting kwam, toen aan het slot samen werd gezongen uit Ps. 122 : 3:

„Dat vreê en aangename rust, En milde zegen U verblij' Dat welvaart in Uw vesting zij In Uw paleizen vreugd' en lust."

In deze decadente tijd, waarin schier alles verbrokkeld en verscheurd ligt, mocht deze bede aan ons en aan onze jeugd bewaarheid worden. De Heex-e mocht bij de voortgang zijn onmisbare zegen over deze arbeid gebieden.

RONDKIJKER.

P.S. In het vorige artikel „Nationaal beneden de maat" waarin een beschouwing werd gegeven over „de Willem de Zwijger-Stichting" is een lelijke drukfout geslopen. Waarschijnlijk heeft de zetter op de drukkerij mijn handschrift niet goed kunnen lezen en inplaats van frater Doodkorte, fra. Doodharte geschreven. De lezers uit onderwijskringen, zullen dit wel bemerkt hebben. Op het werk van deze Stichting hopen we D.V. in het vervolg nog eens terug te komen. (R.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen