ONZE KERKGANG

Voor velen is de kerkdienst iets vreselijk saais. Nu zijn er mensen die hiervoor een oplossing-zoeken. Zo hebben we in ons land de zgn. liturgische beweging. Men vlucht dan uit de preek in de liturgie.

Zelfs is er een zekere Thijs Booy die het nodig vindt om religieuse dansen in de kerk uit te gaan voeren

Anderen pleiten voor een jevgdkerk. Geen samenkomst der gemeente, maar een speciale dienst voor de jongeren. In Duitsland heeft men een speciale arbeiderskerk geprobeerd. Misschien komt er nog eens een intellectuelen-kerk? De eenheid der gemeente komt niet tot uitdrukking.

Zou de oorzaak niet ergens anders kunnen liggen?

Zou het onze armoede niet laten uitkomen? Omdat we niet meer toegankelijk zijn voor de bediening van

het eenvoudige Woord van God ? Zodat we liever naar een „actuele" preek luisteren dan naar de boodschap van zonde, schuld en genade?

Er is nog een ander punt.

Beseffen we wel genoeg' wat er tijdens de kerkdienst plaats vindt?

Is het niet teveel sleur geworden?

Het votum betekent niet: de vergadering is geopend. Het is een belijdenis dat alle hulp alleen van God wordt verwacht.

Hoe wordt door ons persoonlijk de zegen ontvangen? Kent U het „kort gebed voor de predikatie" uit ons psalmboek? Dringt het tot ons door dat we niet luisteren naar het voorlezen van de geloofsbelijdenis, maar dat „een iegelijk aldus in zijn hart" behoort te spreken? Werd het reeds: Ik geloof? Is het onze geloofsbelijdenis?

Gingen we ook op om te bidden? Of, is het zoals onlangs iemand schreef: „Wij zijn geworden een horende, een bepreekte, een critiserende gemeente, maar of wij nog z\jn een biddende gemeente zal niet direct instem-? mencl kunnen beantwoord worden."

Mijn huis zal een huis des gebeds genaamd worden.

Zijn we blijmoedige gevers? Geven we met de gemeenten van Macedonië (2 Cor. 8) boven vermogen, of maken we er ons met een fooi van af?

Bewonderen we stijl, taal en stem van de welbespraakte man, of vragen we naar de welsprekendheid van het hart?

Zingen we „ter verpozing" of zingen we op de inhoud van de preek?

Geeft de organist een muziekuitvoering of een inleiding en afsluiting van het gezongen Woord?

Beseffen we, dat zelfs de handdruk van de ouderling aan de dienaar des Woord, een handeling is die óók namens ons geschiedt? Een erkenning nl. dat hij optreedt als wettig gezonden gezant en aan het eind dat de opdracht van Christus door hem is vervuld.

Laten we waken tegen de sleur.

En bidden om de opening van ons hart en van Gods Woord.

Worde de saaie kerkgang — liefdedienst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen