VOOR ONZE Militairen

HET MODERNE GEZIN (3.) f

Ik ben bang dat deze artikeltjes jullie zullen vervelen en daarom is dit mijn laatste artikel over het gezinsleven. Toch jongens en meisjes en ook ouders is de zaak het ten volle waard dat we onze aandacht hier eens aan besteden. Het is werkelijk zo belangrijk. Het is toch niet hetzelfde hoe we leven en jongens we leven zo ontzettend snel in deze tijd. Alles is en wordt opgericht om toch de topsnelheid maar te bereiken. Wanneer we tegenwoordig 20 a 30 minuten op aansluiting van een trein of bus moeten wachten dan noemen we dat een ontzettende slechte verbinding. Dit alles werkt onrust. Onrust voor ons zelf, voor de zaak, onrust in de maatschappij, in de school, ja zelfs onrust in de kerk en in onze gezinnen.

Verder vinden we in de moderne gezinnen de toepassing van de naturalistische opvoeding. Wat is dat voor een opvoeding? Naturalisme wil zeggen de leer dat er niets kenbaar is of bestaat boven de natuur. Deze leer heeft de onderlinge verhoudingen in vele gezinnen totaal bedorven. Negatieve opvoeding, dat is de moderne leus.

Het kind, dat naar zijn aard goed is, moet je niet beïnvloeden maar het moet ontzien worden. Wanneer het geen zin heeft om uit eigener beweging naar de kerk te gaan, dan moet je het vooral niet dwingen. Dan doet de godsdienst immers toch geen nut. We moeten onze kinderen een vrije opvoeding geven. Niet remmen, niet onderdrukken en niet snoeien. Wat de vruchten zijn van zo'n opvoeding laat zich gemakkelijk raden.

Het w r orden eigenwillige, pedante, bazige, kleine kwelgeesten die de echte huiselijke sfeer tot in de grond bederven. Afschuwelijk is die moderne opvoedkunde. We moeten ze schuwen als de pest. Neen ouders, we moeten terug naar de Bijbelse opvatting nl. dat de ouders de van Godswege geroepenen zijn om in het kind het kwade te bestrijden. Is dat bij een klein kind al aanwezig? Gewis. We zijn allen in zonde ontvangen en in ongerechtigheid geboren. De waarheid hiervan kunnen we al vroeg bespeuren. Men zegt dan wel eens: „wat zit het er al vroeg in hè", maar ik heb eer'" en leraar horen zeggen, dat we beter kunnen ze£, _ ï: „wat komt het er al vroeg uit hè". Het kwaad zit er met de geboorte al in en het duurt niet lang of het komt er uit. We hebben als ouders de dure roeping het kwaad wat zich in onze kinderen komt te openbaren met alle wettige en geoorloofde middelen te bestrijden.

Dit stelle men niet uit tot later, totdat zoals men dan zegt, het kind de bestraffing begrijpt. Ouders als U daarop wacht, dan bent U te laat. Dit is bijbels, maar in de moderne gezinnen wil men daar niets meer van horen. De bijbel is in veel gezinnen de basis niet meer waarnaar we moeten leven. Men ontworstelt zich aan de traditie dat is ouderwets, aan de dogma's ja, aan de godsdienst. Komt men deze goddelijke normen te verwerpen, dan verliest ons leven zijn eenheid, zijn vaste gang en gaan we hinken op twee gedachten. Dan versterft het bewustzijn van verantwoordelijkheid en schuld.

We moeten terug tot de vroegere Oud-Hollandse eenvoudigheid en matigheid. Die is nu ver zoek. Laten we maar kort bij huis blijven. Een ieder bekijkt zijn eigen gezin maar eens. Waar is de Oud-Hollandse goede trouw en spaarzaamheid. Leven velen niet bij de dag. Waar is de oprechte, tedere Godsvrucht en de kinderlijke vreze van Gods Naam? Eertijds, lezers, was dit het sieraad van ons volk, thans worden we de vloekende natie genoemd. Is het niet schrikkelijk. Wordt dit sieraad niet met voeten getreden en worden de weinigen die er hun enig geluk in stellen niet uitgekreten voor dwazen. De oorzaak van het grote godsdienstige en ze-

delijke verval in onze dagen moeten we zoeken in gezinnen. Daar is het begonnen. Daardoor beweegt onze gehele maatschappij, school en kerk zich in een verkeerde richting. Daar wordt en daar is een geest gekweekt van arbeidsschuwheid, lichtzinnigheid en zorgeloosheid. De ontspanningen zijn uitspattingen geworden. De gelegenheden waar dit bedreven wordt breiden zich nog steeds uit en worden steeds drukker bezocht. Niets wordt ontzien om de genotzucht van de mens te bevredigen. De gehele maatschappij staat in het teken van: „laat ons eten en drinken en vrolijk zijn, want morgen sterven wij". Dit zijn de vruchten van het loslaten van de eeuwige beginselen van Gods Woord. De gehele richting onzer dagen is door en door materialisme! Hart en zinnen worden gezet op datgene wat de aarde oplevert. De naastenliefde wordt bijna niet meer gevonden. In de plaats hiervan biedt de wereld een ijskoud goddeloos egoisme. Je moet je maar verzekeren of in een of andere fonds gaan.

We gaan naar een chaos 'van verwarring en bittere slavernij. De reinheid en de kuisheid is nu helaas veranderd in vuilheid en ontucht. Vruchten van de vrije opvoeding in de moderne gezinnen. Het lijkt bijna dwaas om terug te roepen tot de levenskalmte van vroeger. We moeten met vaste hand alles tegen gaan wat op ons erf niet thuis hoort. Geen levensvervlakking; geen veruiterlijking; geen onwaarachtigheid en ook geen emancipatie van de goddelijke wetten voor gezin noch voor maatschappij. Maar wel verinnerlijking en verdieping van het leven. Boven alles kweke men eerbied voor het goddelijke gezag waaraan de ouders het hunne ontlenen. Daar zal het gezin, dat grondslag en uitgangspunt is voor de opvoeding van ons volk wel bij varen.

Jongens en meisjes ik ga eindigen. In een zestal artikelen hebben we het gezin besproken. Wat dunkt U nu? Is het de moeite niet waard om er eens bij stil te staan. Staat er niet veel op 't spel. Ik moge eindigen met een vermaning van Ds Smytegelt:

„Gij kinderen, eert dan vader en moeder; het is Gods gebod, met Zijn mond gesproken, met Zijn vinger geschreven in de stenen tafelen van de eeuwigdurende wet, 't is een gebod met een belofte. Hoe genoeglijk is het, als ouders die vroom zijn, met vrome kinderen voor God komen! Ziet hier ben ik Heere en de kinderen die Gij mij gegeven hebt. Gij hebt ze mij tweemaal gegeven, eens in de natuur en eens in de genade. Hier ben ik en het kind, wij zullen U eeuwiglijk verheerlijken.

Vaders, die goddeloze kinderen hebben en voor het gericht niet durven klagen; voor Gods gericht zullen ze eens vrij klagen; en daar zal de straf vrij erger zijn, dan die der Romeinen was. Zij zullen van God naar het eeuwige vuur verwezen worden. Die Mij eren, zal Ik eren, maar die Mij versmaden zullen licht geacht worden."

Met deze vermaning wil ik besluiten. Was deze geest in onze gezinnen, me dunkt daar was nog heil te verwachten.

Allen hartelijk gegroet van

„KRIJGSMAN".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen