Het Pinksterfeest

Reeds voor Zijn komst had de Middelaar, Borg en Hoofd van Zijn kerk Zijn discipelen de belofte gegeven van de komst van de Trooster. Ik zal de Vader bidden, en Hij zal U een andere Trooster geven, opdat Hij bij U blijve in der eeuwigheid. Na Zijn hemelvaart had de Heere alle zichtbare gemeen, schap met Zijn jongeren verbroken. Zij hadden Hem nagestaard met heimwee in hun harten. Scheiding van aardse banden geeft droefheid, hoeveel te meer wanneer daar zulke geestelijke banden waren, zo als er waren tussen de Heere en Zijn discipelen. Heimwee en toch vreugde want zij aanbaden Hem, en keerden weder naar Jeruzalem met grote blijdschap (Lucas 24 : 52.) Dat was de eerste vrucht van Hemelvaart nl. de verborgen werkingen des Geestes gaven hen hoop, blijdschap en verwachting. De grote Voorbidder had wel Zijn ere-plaats ingenomen aan de rechterhand des Vaders, doch Hij zou Zijn discipelen geen wezen laten. Zie. Ik zend de belofte Mijns Vaders op U; maar blijft gij in de stad Jeruzalem, totdat gij zult aangedaan zijn met kracht uit de hoogte. In Zijn verheerlijking zal Christus zijn belofte vervullen. Het tijdstip waarop de vervulling zou komen was onbekend, doch kwam op Gods tijd. De tijd des Heeren is de juiste tijd, al schijnt het inzonderheid voor Zijn kinderen wel eens of de Heere hen vergeet: ouden Zijn beloftenissen, verder haar vervulling missen?

En als de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren zij allen eendrachtiglijk bijeen. De Heere Christus weg, en toch, hoe geheel anders zijn de discipelen nu gesteld, dan ten tijde van Pasen. Met Pasen schrik en vrees voor de Joden, verstrooid als schapen die geen herder hebben en de deuren gesloten. Nu eendrachtiglijk en volhardende in het bidden en smeken. Door er-f-en dadelijke zonde is de hemel gesloten. Alleen Christus' bloed en verworven gerechtigheid heeft deze kunnen openen. Doch de Heere Chi'istus heeft deze hemel niet" achter zich gesloten, maar open gehouden. Wij hebben geen Hogepriester, die niet kan medelijden hebben met onze zwakheden, maar die in alle dingen, gelijk als wij, is verzocht geweest, doch zonder zonde (Hebr. 4 : 15). De ambtelijke bediening van Christus gaat door ook tussen Hemelvaartsdag en Pinksteren. Er wordt plaats gemaakt in de harten van de discipelen voor de vervulling van de Pinksterbelofte. De Heere zelf schenkt de beloften in de harten van Zijn volk door Woord en Geest, maar ook is vervulling alleen door Hem, opdat de eer zal zijn Gode» en niet van mensen. De Heere had bij de discipelen afhankelijkheid gewerkt aan de troon der genade, kleinheid in zichzelf, het oude weggenomen zodat armoede en gemis hun harten vervulde. Echter ook een uitzien en verwachten dat de Heere Zijn beloften zou waar maken, daar in Christus de beloften ja en amen zijn. De rechte ontvankelijkheid was door de Heere gewerkt, opdat Pinksteren vervuld kon worden. In deze gestalte des harten is er geen tweedracht wie de meeste was onder hen, maar werd alles overstemd door deze ene zaak:

Och, schonkt Gij mij de hulp van uwen Geest! Mocht die mij op mijn paan ten leidsman strekken! (Ps. 119 : 3.)

Pinksteren was het middelste der drie grote feesten. De schoonste vruchten werden dan in tenen manden en kostbare vaten, onder de tonen der fluit en het zingen van de liederen Hammaaloth, naar Jeruzalem gebracht. Twee broden werden dan als beweegoffer aangeboden. Doch op dit Pinksteren zou een grotere oogst binnengebracht worden. - De Heere zou Zijn Geest zenden in het geestelijk zaad van Abraham. Uit alle geslachten, talen en tongen zouden er toegebracht worden. Op één preek van Petrus worden door God Zelf 3000 in het hart gegrepen. Dodelijk getroffen en verontrust zullen ze uitroepen: Wat moeten wij doen om zalig te worden. Dit is de grote oogst van het vervulde Pinksterfeest. God zond zijn Geest uit in de harten der Zijnen, naar het eeuwig Welbehagen des Vaders, rustende op het aangebrachte Borgwerk van Christus. Op één preek 3000 en nu, we zeggen het wel eens, op drieduizend preken niet één. Wat is de oorzaak?

* Pinksteren betekent de 50e dag. Dan gedacht men in het Oude Israël de wetgeving aan de Sinaï. Onder bliksemen en donderslagen werd ze gegeven en toch was er geen vernieling daar Mozes de wet ontving uit de hand des Middelaars, onder de besprenging van het bloed op het volk. Door de wet is de kennis der zonde. De wet door Gods Geest bediend ontdekt schuld en zonde en ellende. Aan de Sinaï kwam God in een verbondsbetrekking met Zijn volk, omdat Christus met Zijn lijdelijke en dadelijke gehoorzaamheid de wet vervuld heeft. Gods toorn en gramschap is gestild in het bloed van Jezus Christus. Dit Pinksteren zou zijn de uitstorting des Geestes als sluitstuk van het werk der verlossing voor Zijn Kerk. De grote Wetsvervuller had Zijn ziel uitgestort tot in de dood. Na Zijn werk volbracht te hebben was Hij verrezen en ingegaan in de volle heerlijkheid, oin Zijn Geest te zenden.

En als de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren er tekenen van wind en vuur en het wonder

cier talen. Verdeelde tongen als van vuur, een geluid als van een geweldig gedreven wind, de discipelen spraken met andere talen. Tekenen die heenwezen op de werkingen des Geestes. Wind. De Heere Christus sprak er van: oorwaar, voorwaar zeg Ik, tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan liet koninkrijk Gods niet zien. Gijlieden moet wederom geboren worden. De wind blaast waarheen hij wil en gij hoort zijn geluid, maar gij weet niet vanwaar hij komt en w r aar hij henen gaat; alzo is een iegelijk die uit de Geest geboren is: it de hemel komt Gods Geest, ook in de harten der Zijnen. Door het geloof in Hem zal Zijn volk zeggen: e wet des Geestes des levens in Christus Jezus, heeft hij vrijgemaakt van de wet der zonde en des doods. (Rom. 8 : 2.)

Vuur verlicht, verwarmt en brandt uit. Zo zijn ook de werkingen des Geestes. Licht zal Hij geven over zonde en schuld, de doodstaat en de onmacht van de mens, maar ook licht over het borgwerk van Christus. Verwarmt en vertroost zullen Zijn gunstgenoten worden door 's Heeren lieve Geest temidden van druk, rouw en kommer. Ook het doden der zonden en de oude mens zal nodig zijn en blijven. Indien gij door de Geest deiwerkingen des lichaams doodt, zo zult gij leven.

Pinksteren d.i. zij werden vervuld met de H. Geest. Eén voor één, stuk voor stuk. Genade is particulier en Gods Kerk zingt er van: Deez' en die is daar geboren. Pinksteren is de uitstorting des Heilige Geestes, Die als Persoon kwam in de harten van Zijn volk. Kennen ook wij Hem? Zo niet, spoedt u dan om uws levens w r il. Deze aarde gaat voorbij en alles wat daarin is. Weldra worden we misschien opgeroepen voor Gods Rechterstoel. Zonder Borg en Middelaar kunnen we daar niet verschijnen. Alleen Gods Geest kan Hem ons openbaren. Gods Geest kan plaats voor Hem maken in ons hart. Dit plaatsmaken geschiedt door 's Heeren Wet en Geest. Kennis van zonde en schuld zal nodig zijn. Dit kan Gods Geest alleen ons leren.

Laat ons daarom niet opgaan in de uiterlijke vorm en in de uiterlijke tekenen. Deze gingen voorbij met Pinksteren, maar het inwendige, de bediening des Geestes bleef. Daarom, zet uw hart op datgene wat onzichtbaar is en door Gods Geest alleen geleerd wordt. God wil er om gebeden worden. Vraag of God U bekeert, zoals Hij al Zijn lieve volk bekeert. Dan zullen we verstaan ook in het geestelijke: Zij spraken met andere talen. Dan zegt Paulus: De natuurlijke mens begrijpt niet de dingen die des Geestes Gods zijn; want zij zijn hem dwaasheid, en hij kan ze niet verstaan. Maar dan bidt ook Gods volk:

Uw goede Geest bestier' mijn schreden En leid' mij in een effen land.

Ds K. DE GIER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen