VOOR ONZE Militairen

HET GEZIN

In twee artikelen hebben we kortelijks stil gestaan bij de verloving en het huwelijk. Deze keer wilde ik het eens hebben over het gezin. Dit veld is zo wijd en ver uitgestrekt dat we er maar een heel klein beetje van zullen behandelen. Het gezin is geen menselijke instelling maar het is een instelling Gods. Het eerste gezin wat eens de aarde bewoonde begon met twee mensen, een man en een vrouw nl. Adam en Eva. De oprichting van dit gezin kan je lezen in Gen. 1. Heb je er wel eens over nagedacht dat Adam vóór de val zjjn vrouw „manninne" noemt en na de val , , Eva". God bracht zelf de vrouw tot Adam en met welke woorden verwelkomde hij zijn bruid: „Deze is ditmaal been van mijn benen, en vlees van mijn vlees!" Zij kreeg de naam manninne omdat zij van de man genomen is. Deze instelling Gcds geldt voor alle mensen en de huwelijke staat is voor niemand gesloten of verboden.

Wat de Roomsen er van maken vindt geen grond in Gods Woord. God sprak eens: „Het is niet goed, dat de mens alleen zij." Het is een algemene regel die God hier komt te geven, welke niet alleen gold voor Adam, doch voor het ganse menselijke geslacht. Wat brengt Rome hiertegen in? Ze zegt: dit is in strijd met de leer van Paulus want die leert in Kor. 7: „het is een mens goed geen vrouw aan te raken." Men moet de Schrift altijd in haar verband zien en letten op de tijd en de gelegenheid waarbij dit gezegd wordt. Paulus spreekt daar in 't bijzonder van zulken, die tijden van zware beproevingen beleven, waarom hij zich in vers 26 nader verklaart en daar zegt: „Ik houd dan dit goed te zijn, om de aanstaande nood, dat het, zeg ik, de mens goed is alzo te zijn", opdat hij terwille van de liefde tot zijn vrouw en kinderen, zich niet mocht laten verleiden, van de Waarheid af te vallen. Trouwen daarom de Roomse priesters niet? Wie onzer gelooft het. Paulus leert ons op een andere plaats dat het huwelijk een verborgenheid is, ziende op Christus en de Gemeente.

Wat kunnen we nog meer leren uit de sluiting van het eerste huwelijk of de oprichting van dat eerste gezin. Dit! God bracht tot Adam één vrouw en geen twee. Een wettig huwelijk bestaat dus uit 2 personen, nl. man en vrouw. Meer vrouwen te hebben is dus een overtreding van de Goddelijke orde. Daarom zegt Christus ook: „Die twee zullen tot een vlees zijn."

Ik wil nog iets zeggen van dat eerste gezin, tot ons aller lering en kon het zijn tot onze beleving.

Adam had alle dieren een naam gegeven zowel vrouwtje als mannetje, maar onder al die dieren stond Adam als mens geheel alleen. Denk je dat eens even in. Een vrouw voor hem vond hij niet, en nu is het wonderlijke gebeurd. Terwijl Adam sliep, zorgde God vooreen vrouw, een hulpe, die als tegenover hem zou zijn. Zo gaat ook heden de Voorzienigheid Gods nog over Adams nakomelingen. God brengt personen die elkaar nooit zagen noch kenden, soms uit heel andere provinciën, ja zelfs uit verre landen tot elkaar. Dezelfde God, jongens en meisjes die Adam zijn vrouw gaf, zelfs reeds toen Adam er nog niet over dacht, zorgt nóg en brengt naar Zijn Raadsbesluit, ter juister tijd en plaats, diegenen bij elkaar die hun verdere leven hier op aarde te zamen in de huwelijke staat zullen leven, opdat de een de ander zal zijn tot een hulpe in het dagelijkse leven. Wat kunnen we uit dat eerste gezin veel leren, hoe we ons te gedragen hebben. Adam had Eva lief, zo betaamt het een iedere man zijn eigen vrouw lief te hebben als zijn eigen lichaam. Daar gaat een sprake uit van dat eerste gezin. Eva was Adam tot een hulpe. Zo betaamt het elke vrouw, haar man tot een hulp te zijn zowel in de belangen van het gezin als wel in de zaak of andere handtering, kon het zijn in de vreze des Heeren. Adam kwam zijn nakomelingen de wet voor te schrijven. De man zou zijn vader en zijn moeder verlaten om zijn vrouw aan te hangen, zo moet ook de liefde tussen een man en een vrouw groter en tederder zijn dan jegens Ouders, broers of zusters.

Weet je wat profijtelijk en onmisbaar is voor twee jonge mensen die een gezin willen vormen. Dit, jongens en meisjes. Dat die twee jonge mensen hun gezin mogen beginnen in de gunste des Heeren. Daar gingen eens twee mensen trouwen en een oude leraar die nu reeds gestorven is, vroeg aan die jonge man: „Heb je dat nu wel aan je ouders gevraagd, of die dat goed vinden."

De jongeman kon dit met ja beantwoorden. Toen vroeg hij: „maar, heb je het God ook gevraagd, of het in Zijn gunst is." En toen moest die jongeman het antwoord schuldig blijven. Hoe is het ouders, verschilt U veel met die jongeman? En toch is dat het voornaamste, ja het allernoodzakelijkste. Ja het is onmisbaar, want aan Gods zegen is alles gelegen.

Was dat eerste gezin gezegend? Gewis. Welke zegen gaf God dan aan Adam? De zegen die God aan onze eerste voorouders kwam te geven bestond in een bevel om zich te vermenigvuldigen en voorts in de heerschappij over de dieren.

Aan alle schepselen die God in de vorige dagen geschapen had, had Hij Zijn zegen gegeven en zo kwam Hij ook Zijn zegen te geven aan dit laatste en aller voortreffelijkste wezen, de mens, zeggende: „Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt en vervult de aarde."

Hierdoor maakte Hij niet alleen de mens bekwaam om huns gelijken te kunnen voorttelen, maar met deze woorden gaf de Heere bevel om zich ter bevordering der vruchtbaarheid en vermenigvuldiging, paarsgewijze te samen te voegen, dus niet, jongens, door een onordentelijke vermenging of door hoererij, neen, maar door het gezin, dat door Zijn Goddelijke Voorzienigheid zou gesticht worden in navolging van het eerste mensenpaar. Deze vermenigvuldiging zou geschieden om de aarde te vervullen, want God had de aarde niet maar alleen geschapen ter wille van die twee eerste mensen, wel neen, maar opdat de mensen zich zouden vermenigvuldigen op de aarde, opdat de wereld vol mensen worden mocht, aan welke God de rijkdom zijner deugden wilde bekend maken. Hadden jullie dat wel gedacht, dat dit het oogmerk was van God toen Hij het eerste mensenpaar schiep? We zijn van hoge afkomst hoor! We staan ver boven de dieren des velds, vergeet of ontken dat maar nooit. Toen God op de zesde dag alles had geschapen en het eerste gezin was gevormd, toen overzag Hij alles wat Hij gemaakt had en ziet, het was goed; neen dat staat er niet, het was zeer goed. De eerste cel van onze maatschappij was er, en zij was zeer goed. Door de zonde is zij thans zeer verdorven. Dat is dus niet de schuld van God, maar wij allen, hcofd voor hoofd zijn schuldig. Dat is de bron, de oorsprong van alle ellende in de wereld, in de staat, de maatschappij, het gezin, de school, ja zelfs in de kerk. Het is thans droevig gesteld met vele gezinnen. Moderne huwelijken zijn aan de orde van de dag. De ware band der liefde ontbreekt en de ware Godsvrucht is zoek. Daarover wil ik D.V. een volgende keer iets zeggen.

De meisjes uit Middelburg en Gouda krijgen een persoonlijk schrijven.

Jongens en meisjes, het ga jullie allen goed. Hartelijk gegroet van,

„KRIJGSMAN".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen