GEWIJDE GESCHIEDENIS N T.

DE GEMEENTE OPNIEUW VERVOLGD.

1. De vervolger.

2. De houding van de gemeente.

3. De verlossing.

De leiding van de eerstel vervolging berustte by Saulus van Tarsen.

Die vervolger werd niet vernield maar bekeerd. Toen in het jaar 44 na Christus weer een vervolging uitbrak heeft de Heere de vervolger niet bekeerd, maar zwaar gestraft.

Zij ging uit van de koning Herodes Agrippa I. Deze Herodes was een kleinzoon van de door de kindermoord te Bethlehem beruchte Herodes de Grote.

Er zijn uit de gewijde geschiedenis vier Herodessen bekend

le. Herodes de Grote, die de kinderen te Bethlehem liet ombrengen.

2e. Herodes Antipas, die Johannes de Doper liet onthoofden en met de Zaligmaker gruwelijk heeft gespot, toen Pilatus Jezus tot hem had gezonden.

3e. Horedes Agrippa I, kleinzoon van Herodes de Grote en neef van Herodes Antipas. Hij heeft Jacobus omgebracht, Petrus in de gevangenis laten zetten en de Heere heeft hem op een vreselijke wijze gestraft.

4e. Herodes Agrippa II, zoon van Herodes Antipas I. Voor deze heeft Paulus zich moeten verantwoorden. Herodes Antipas I was brj de Joden zeer bemind. Hij was een ijveraar voor de Joodse godsdienst en deed al het mogelijke om het de Farizeeën naar hun zin te maken.

Daaruit volgt dat hij een grote vijand was van het Christendom.

Die vijandschap openbaarde zich spoedig in de vervolging der Gemeente.

Toen hij zag, dat dit de Joden aangenaam was, breidde de vervolging zich uit.

Het was hem vooral te doen om de gemeente van haar leiders te beroven.

Wanneer de pilaren vallen, blijf er van de Gemeente niet veel over.

Zijn eerste slachtoffer was Jacobus de zoon van Zebedeiis, de broeder van Johannes.

Herodes was gevoelig voor vleierij en de hoogmoed was meer drang tot zijn goddeloze daden dan de lust tot wreedheid.

Tegen het Paasfeest liet hij Petrus gevangen nemen. Ontsnappen was onmogelijk.

Streng werd hij bewaakt en Petrus sliep tussen twee soldaten, aan wie hij met ketenen was gebonden.

Evenwel de Heere is sterker dan de koningen der aarde.

Des nachts komt een engel in de gevangenis, terwijl de wachters slapen.

Petrus slaapt ook en mocht ervaren: „Ik lag en sliep gerust, van 's Heeren trouw bewust."

De ketenen vallen als hij wakker gemaakt is van zijn handen en hij maakt zich reisvaardig.

Vol tederheid zegt de hemelbode, dat hij ook zijn mantel moet omwerpen.

Petrus weet nog niet of alles echt iB, maar volgt de engel.

De kerkerdeuren openen zich en als de nachtwandelaars een straat verder zijn, komt de scheiding.

De engel gaat weer naar de hemel en Petrus spoedt zich naar het huis van Maria, de moeder van Johannes Marcus.

De gemeente verkeert in angstige spanning.

Petrus wil dan ook niet eer de stad verlaten voor hij zijn bevrijding heeft medegedeeld.

Er gaat voor Petrus een gedurig gebed op.

Daarin zoekt de gemeente haar kracht.

Daarom verliezen de gelovigen de moed niet.

Terwyi zy biddende zajn, staat Petrus op de deur te kloppen.

De dienstmaagd, zijn stem .herkennende, doet van blijdschap de deur niet open maar snelt naar binnen om het heuglijk nieuws bekend te maken.

Wat kleven er aan het gebedsleven vele gebreken.

Wat wordt het amen vaak als een stopwoord gebruikt en niet als een geloofsgetuigenis.

Dat blijkt ook bg deze biddende gemeente.

Als de Heere hun gebed verhoort en Petrus uit de gevangenis verlost, geloven zij het niet.

Eindelijk, na herhaald kloppen, wordt Petrus opengedaan.

Nu verhaalt hij wat er is geschied.

Daarna is hjj vertrokken naar een andere plaats.

In vers 18 wordt ons verhaald de ontroering van de wachters als zij wakker worden en Petrus missen.

Herodes vertrok naar Cesarea en daar zou hem de Goddelijke wraak treffen.

Hij was van plan tegen de Tyriërs en Sidoniërs te strgden.

Die machtige steden waren hem een ergenis.

Tot een oorlog kwam het niet, omdat die steden in hun voedselvoorziening te veel van Palestina afhankelijk waren.

Dat zij vrede begeerden streelde de hoogmoed van Herodes.

Op een bepaalde dag zou hij zijn besluit dienaangaande bekend maken.

De vorst kleedde zich in een prachtig gewaad.

In een rede sprak hg de gezanten van Tyrus en Sidon als ook zijn eigen volk toe.

Om hun vorst te vleien riep het volk: , , Een stemme Gods en niet eens mensen."

Deze walgelgke vleierij was voor de Allerhoogste een belediging.

De koning liet zich dit welgevallen, daarom werd hij door een engel des Heeren met een vreselijke ziekte geslagen.

Levend werd hg door de wormen gegeten, zodat hij als het ware een levend lijk was.

Vijf dagen later stierf hij na een ontzettend lijden. God laat Zich niet bespotten.

De gemeente breidde zich gestadig uit ondanks de vijandschap en het is ook hier van toepassing wat we zingen in Psalm 138 : 3:

„Hij slaat ofschoon oneindig hoog Op hen het oog, die ned'rig knielen. Maar ziet van ver met gramschap aan De ijdele waan, der trotse zielen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen