De Kerkelijke Pers

Rondkijk

In onze Geref. Gemeenten is een toename van het aantal Kerkbode's te constateren. Naast , , De Saambinder", het correspondentieblad onzer Geref. Gemeenten, zijn de laatste tijd twee Kerkboden verschenen. In een Kerkbode kunnen veel meer zaken de eigen gemeente betreffende worden opgenomen, dan in het landelijke blad, waardoor men dus plaatselijk meer contact met de kerkleden heeft. Het is bv. niet mogelijk om in „De Saambinder" alle bijzonderheden uit iedere gemeente op te nemen zoals wie er gedoopt, wie er gehuwd, wie er tot de gemeente overgekomen of vertrokken is. In een plaatselijke kerkbode kan dat wel en dat geeft juist het familiaire aan zo'n blad.

Toch is het een hele onderneming om zo'n blad op te zetten. De drukkosten zijn tegenwoordig verbazend hoog, die met het aantal abonné's dat plaatselijk meestal niet zo hoog kan zijn, moeilijk zijn te dekken. Daarom moet dan naar een ander bestaansmiddel worden omgezien, nl. het plaatsen van advertenties. Hiervoor moet meestal in verhouding tot de oplage een tamelijke prijs worden betaald, zodat daar ook kans is van verslapping. De bestaansmogelijkheden voor een dergelijk blad zijn dus niet zo eenvoudig en gemakkelijk. Wij kennen momenteel drie kerkboden, een te Gouda, een te Rotterdam en een te Zeist. De laatsten zijn kort geleden uitgekomen. Van de Rotterdamse Kerkbode is Ds A. de Blois hoofdredacteur, terwijl daarin ook schrijven Ds M. Blok, Ds H. Ligtenberg en Ds J. Hagesteyn (van IJsselmonde). Het is een flink blad, waarin behalve de predikbeurten en kerkelijke berichten ook het nieuws van de verschillende verenigingen voorkomt. Een meditatie hoort er vanzelfsprekend altijd in en ook vonden we andere gedegen artikeltjes, o.m. een bijdrage onder het opschrift „Voor hoofd en hart." Hierin worden allerlei beschouwingen voor de kerk en voor de leden in het algemeen gegeven.

Nu is Rotterdam een grote stad waarin zich drie grote gemeenten bevinden, w.o. de grootste van ons land. In zo'n plaats, met zoveel leden, is er voor een kerkbode levensruimte genoeg.

De nieuwe Kerkbode van de gemeente Zeist ziet er echter niet minder mooi uit, al is het kleiner van formaat en verschijnt het eenmaal per veertien dagen. Een blad met veel varierende artikeltjes, waarvan de pastor loei, Ds A. Vergunst redacteur is. Men heeft het de laatste keren met 2 pagina's vergroot.

Deze vooruitstrevendheid in onze gemeenten is toe te juichen. Er komt meer en meer voorlichting door middel van de pers, het geschreven woord heeft grote invloed. Telkens perscopy leveren is echter niet zo gemakkelijk als de doorsnee-lezer denkt en de verantwoording voor de schrijvers is groot. Wat geschreven staat, staat geschreven.

Men moet ook niet elkanders terrein gaan bezeilen of elkanders licht betimmeren. Een Kerkbode moet z'n juiste plaats weten. Trouwens dat moet ieder blad. Zo heeft ook „Daniël" als Jongelingsblad onder onze kerkelijke pers zijn eigen plaats. Bijna vijf jaargangen zijn er nu van verschenen en er kan van gezegd werden, dat het een goede opgang heeft gemaakt. Bij het doorbladeren van zo'n jaargang ziet men eerst goed, hoeveel zorg en moeite er door de redactie aan is besteed en hoeveel leerzame artikelen dit bevat. Die zorg aan onze jongeren mocht ook door de ouderen meer worden gewaardeerd. Het komt ons voor dat er onder de gemeenteleden alom in het land, veel meer abonné's konden zijn. Waar in deze tijd van afval van alle zijden naar de jeugd gegrepen wordt is het noodzakelijk dat wordt ingezien, hoe belangrijk de arbeid onder onze jeugd is. Al heeft men dan geen jongen of meisje meer op de vereniging, door een abonnement biedt men dit werk grote steun.

Een voortdurende actie om het aantal abonnementen te verhogen, is noodzakelijk. Stilstand is achteruitgang Wij wekken onze verenigingen op, ieder in eigen plaats te bezien, of er een paar abonné's kunnen worden bijgewonnen. Als er aan wordt gewerkt zal het resultaat niet uitblijven. De inhoud van „Daniël" is het ten volle waard.

Het nieuwe jaar 1951 aanvangend zij onze wens en bede, dat de verschillende medewerkers weer lust en opgewektheid mogen ontvangen om hun arbeid onder ons te verrichten. Het moge gedaan worden in afhankelijkheid van Hem, die alleen tot dit verantwoordelijke werk bekwamen kan. 's Heeren zegen moge er op rusten,

RONDKIJKER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen