VRAGENBUS

Mevr. S. te E. vraagt waarin de dwaling der Apostolischen bestaat. Een van haar kinderen is nl. in aanraking gekomen met een apostolisch gezin en dat probeert haar te overtuigen, dat hun leer gegrond is op Gods Woord.

Antwoord: De Apostolischen beroepen zich wel op Gods Woord maar zij doen het eigenmachtig niet lettende op 't verband. Het woord van hun apostel is beslissend en niet Gods eeuwig getuigenis. Zij onteren dus de Bijbel.

Apostelen, door hen vereerd, hebben zichzelf opgeworpen. Ds A. de Blois heeft gelijk, wanneer hij 28 Juli in „Daniël" schrijft, dat er thans geen apostelen meer zijn. De H. Schrift stelt drie kenmerken voor de echte apostel.

le verkiezing door Christus Gal. 1 : 1.

2e getuige der opstanding Hand. 1 : 22 en 1 Cor. 9 : 1.

3e grondleggende bouwers van de Chr. Kerk.

Christus, Die het middelpunt is van de ganse H. Schrift moet het afleggen tegen de apostel.

Roomse bestanddelen worden opnieuw gemengd in hun godsdienstige handelingen. Ook zij spreken van het gezag des priesters, van de absolutie en van het Avondmaal als herhaald offer. »

Hun propaganda is tamelijk geheimzinnig. Vooral vrouwen en zieken pogen zij te vangen en hun gedrag heeft al veel verdriet in het huwelijksleven gebracht. U ziet dus wel Mevr., dat acht geven op uw kind noodzakelijk is. 'k Hoop, dat de Heere de ogen van Uw kind opent, opdat het in het zog van die gevaarlijke sekte niet meegetrokken wordt.

Abonne van „Daniël" vraagt of sparen geoorloofd is.

Antwoord: ls het sparen voortkomt uit overbezorgdheid, zodat we ons het eten uit de mond sparen, onze plicht verzaken tegenover kerk en armen, ja dan is het ongeoorloofd. Die zó handelen zijn gierigaards. En Gods Woord neemt het nooit op voor dezulken. Maar dat neemt toch niet weg, dat de Heere van ons eist, dat we sparen zullen. De mier wordt door de wijze koning als voorbeeld gesteld: Haar brood bereidt zij in de zomer, haar spijs vergadert zij in de oogst." Ik denk ook aan de uitspraak van Paulus in 2 Cor. 12 : 14, waar de ouders worden vermaand schatten voor hun kinderen te vergaderen.

U ziet, dit uitgangspunt is anders.

Ouders hebben een plicht tegenover hun kinderen. Een rechtgeaard vader en moeder zullen alles in het werk stellen, om voor hun kinderen te zorgen ook als zij straks het huis verlaten en zelfstandig worden.

Wij mogen niet alleen, maar we zijn verplicht om in dagen van overvloed wat weg te leggen, omdat Gods Woord het leert en de ervaring bevestigt, dat voorspoed wordt gevolgd door tegenspoed en teleurstelling. Op overvloed volgt schaarste.

Zou het ons niet in 't gelaat vliegen, als we oud* géworden zijn en we hebben in onze jonge jaren niet als een getrouwe rentmeester gehandeld met het goed, dat God ons in die dagen gaf en we moeiten dan naar de diaconie ?

Daarom zuinig en spaarzaam zijn is deugd, maar gierigheid isi een ondeugd. Komt het sparen voort in de hoop, dat we straks zoveel hebben, dat we zullen kunnen zeggen: Er zal me niets gebeuren!

Dezulken hebben wel toe te zien, want zij randen God aan, Die in een ogenblik de waardeloosheid van het geld kan bewijzen, zodat zij in de diepste armoede vervallen. Bovendien staat ons ook nog opgetekend de gelijkenis van „De rijke dwaas."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen