Briefwisseling met mijn jonge vrienden en vriendinnen

Beste vrienden en vriendinnen!

Weder is de tijd daar om een briefje aan U te richten. Als 't kan moet dat zijn van hart tot hart. Dat is het meest ongekunstelde, dat brengt U en mij op eenzelfde vlak. Daar is een versje van Nicolaas Heels, de Utrechtse dominé en hoogleraar: ..Schud hel uit de mouw, dat gaat glad en gauw. Baar uit hoofd en hart, dat kost pijn en smart."

Zo is het. Ofschoon ik niet zo Beets-achtig ben. Want vader had als jongen bij hem in de Utrechtse Dom gekerkt; dan zaten er in die grote kerk 30 mensen. Beels was geen gereformeerde man, hij was etisch. Hij maakte veel gedichten. Schreef ook schetsen uit het volksleven, maar zijn preken waren dor en troosteloos. Ik heb er ook een gelezen. Kijk, dat uar^ nu uit de jaren 1860 tot 1880, heel de Hervormde Kerk dreigde te verdrogen bij de deugden-preken die er gedaan teerden. Dat waren preken waarvan het heilbegerig volk moest zeggen: „zij hebben mijn Ileere weggenomen." Daar moeten wij altijd maar op letten in de preek of Christus verkondigd wordt. Zonder Hem kan een ziel niet waarachtig leven. Hij is het Leven en het Leven is het Lichl der mensen (Joh. 1.) En woont in Hem al de volheid der Godheid lichamelijk, is Hij het Licht dat verlicht een iegelijk mens, komende in de wereld, dan is het verzwijgen van Zijn Naam en Ambten ook de dood voor de Kerk. Het volk des Heeren kan bij die ongereformeerde leer niet leven, omdat het er niet mede kan sterven. Ja, het is ivel een ernstig verval dat zich in Nederland's Kerk heeft geopenbaard.

Muur de Heere blijft eeuwig Dezelfde en houdt tot den einde Zijn Kerk op aarde. De Catechismus zegt het zo schoon: (Zond. 21) ...dat ik van haar een levend lidmaat ben en eeuwig blijven zal! Naarmate uij haar liefhebben voelen wij ons ook tol de voorgeslachten aangetrokken. Aan hen verbonden.

Hebt U de Bavo-kerk in Haarlem al eens bezocht? Eerbiedwaardig gebouw, naar in veel te zien en te bepeinzen is. Vele geslachten gingen er in en uit. Welnu, een der zijbeuken, dat zijn dus grote ruimten, door een gebogen muur gevormd, schijnt voor het houden van hel H. Avondmaal bestemd te zijn geweest. Op de cirkelvormige muur staal in gouden, duitse letters geschilderd de Avondmaalsinzetling uit 1 Cor. 11 : 23—25, die spreekt van het gebroken brood en liet vergoten bloed. Daar zullen ongetwijfeld velen tan Gods lieve kinderen hebben aangezeten en naar het kostelijke, tedere Avondmaalsformulier geluisterd hebben: ..Ik voor U, daar gij anders de eeuwige dood had moeten sterven... O, wat is dat onuitsprekelijk groot!

En ga maar verder terug. Denk aan de Reformatoren, Calvijn, Beza, Melanchton, Luther. Onze Lullier, die zo heftig was. Maar ook zo teder kon zijn. Aan wie in „Daniël" altijd voortreffelijke woorden zijn gewijd. Luther, die allang Boven is en op de anderen wacht. In zijn jeugd had Maarten het niet zo gemakkelijk. Vader Luther tvas streng en als Maarten stout was kreeg hij stompen. Dat deed liem erg voor vader vrezen. En hij vertelt dat zijn ziel ineenkromp bij de gedachte, dat als vader reeds zó streng was en zó strafte, nat dan toch de toorn Gods tegen de zonde al niet wezen zou! Zijn leven lang heeft hij een diep besef van Gods heiligheid en rechtvaardigheid mede gedragen. Dat behoedde hem er voor de mensen maar zalig te spreken zonder schuldbesef.

Er zijn weinig strenge ouders meer. Toch is een strenge vader en een strenge moeder van zo grote betekenis in onze jeugd en voor ons hele leven.

Tot een volgende maal en hartelijk gegroet!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen