(VERVOLG VRAGENBUS)

T. v. < 1. H. te O. vraagt of een kind, dat levenloos geboren wordt ook een ziel te verliezen heeft en waarom zo'n kind een uur voor zonsondergang begraven wordt.

Antwoord: Wat het eerste betreft, zij opgemerkt, dat ik bij het woord „levenloos" uitga van de gedachte, dat U bedoelt, dat het kind in de moederschoot geleefd heeft, maar gestorven is voor het geboren werd.

Hier zijn we op een moeilijk terx'ein.

ont-Prof. Hoekstra heeft gezegd, dat er over onze vangenis en geboorte een sluier hangt.

Wij erkennen ten volle, dat God de Schepper is van de menselijke ziel. Dit leert ons Gods Woord. Hij is de Vader der geesten Hebr. 12 : 9 en bij de dood keert ieders geest weer tot God, die hem gegeven heeft. Pred. 12 : 7. Het is echter niet duidelijk, wanneer God de ziel schept. Velen denken op een tijdstip, dat ligt ongeveer 20 weken voor de geboorte. In alle gevallen voor de geboorte.

Uit de hand des Scheppers komt een reine ziel, maar krachtens Gods rechtvaardigheid onttrekt Hij aan die ziel Zijn Goddelijk beeld. Hier sta voorop de erfschuld d.w.z. het feit, dat God aan alle mensen de schuld van Adam tot het oordeel der verdoemenis heeft toegereken. Dit vonnis gaat in vervulling bij de schepping van elke ziel. God moet dan ook aan zulk een door Hem geschapen ziel de oorspronkelijke gerechtigheid onthouden en daarom is de ziel onrein. Er schuilt van meetaf in haar een onzalige fontein van ongerechtigheid.

Als we dit vasthouden, dan blijkt er klaar uit, dat een kind, dat doodgeboren wordt zijn eeuwige bestemming heeft bereikt. Heeft het kind mogen delen in de toegerekende gerechtigheid van Christus, dan is het naar de hemel, maar zo de Heere in Zijn vrijmacht niet zaligmakend is opgestaan over zulk een kind, dan is zo'n kind verloren.

Ouders, met wie God zulke wegen houdt, hebben Gode te zwijgen en niet dwingend in te treden in de verborgen raad Gods. Als de Heere zwijgt hebben wij geen recht te spreken. God wordt verheerlijkt in de dood van elk mens, hetzij hij een voldragen of nog niet voldragen vrucht is.

Wat het tweede deel van Uw vraag betreft, zou ik zeggen, dat riekt een weinig naar bijgeloof. Het is mogelijk, dat te O. zo iets gebeurt en laten we dan maar zeggen, op zijn zachts, volgens traditie, maar algemeen is het toch zeker niet, want in de plaatsen, waar ik gewoond heb en in de stad, waar ik nu woon, 'bestaat zulk een gewoonte niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen