Rondkijk

Verleidende Emigratie geesten

In ons land mogen veel kerken zijn, maar Amerika biedt een bonte staalkaart van alle mogelijke „protestantse" kerken. Er zijn steden waar er schier in iedere straat een is. En daar er een „teveel" schijnt te komen, doet men pogingen om te fuseren, om tot een gi'ote eenheidskerk te komen. Kort geleden is een opinie-onderzoek ingesteld, waarbij de vraag werd gesteld: „Zijt gij voorstander van één grote Amerikaanse protestantse kerk, waarin alle afzonderlijke kerken op-

gaan? " Ruim 50% gaf een bevestigend antwoord, 39% was tegen en 11% had geen mening.

In deze kerken wordt een godsdienst gebracht die niet vóór. maar naar de mens is. Vandaar dat het samensmelten hier gemakkelijk kan gaan. Het merendeel heeft geen beginsel, waarom fusie niet moeilijk valt. De belijdenisgrenzen zijn er zo ruim, dat van „beginsel" geen sprake is en dat de samensmeltende kerken zich onder elkaar in een grotere eenheid ook „thuis" gevoelen. Het protestantisme in Amerika (in het algemeen genomen) staat onverschillig tegenover belijdenis en hun „christendom" draagt een sterk humanistisch, liever gezegd een modern karakter. Christendom en humanisme worden er niet als twee tegenstellingen, maar als gelijkgerechtigd gezien.

En de predikanten? Zo het volk, zo de priester. De Engelse socialistische professor Harold Laski, vroeger voorzitter van de Labour Partij, beschrijft ze in een van zijn werken als volgt:

„De doorsnee-Amerikaanse dominé is heden ten dage deels een maatschappelijk werker, deels een organisator van buiten-godsdienstige activiteit, deels een beroepsmatig voorstander en bewonderaar van menselijke deugden. Hij moet niet zo diepzinnig en mystisch spreken, dat men hem niet begrijpt, maar hij moet zijn gehoor wel terdege doen gevoelen dat hij tegen de zonde in het algemeen is zonder evenwel de puntjes op de i te zetten en vooraanstaande gemeenteleden op stang te jagen! Hij moet de indruk wekken dat hij solied en betrouwbaar is, niet buitenissig maar ook niet al te banaal. Hij moet anti-communistisch zijn, maar tevens ruim genoeg om te erkennen dat ook achter het IJzeren Gordijn goede mensen leven en hij moet de hoop niet opgeven, dat ook Stalin zich nog eens tot Christus zal bekeren."

Grenzelozer oppervlakkigheid is bijna niet denkbaar. Zo zijn er inderdaad veel in Amerika. De gemiddelde Amerikaan is wel lid van zijn kerk, maar hij beschouwt die als een soort sociale club.

Onze predikanten in Amerika die dit van nabij aanzien en meemaken, zouden over dit soort „christendom" en over de vele verleidende geesten die daar zijn, wel een boekje kunnen opendoen!!

Er op lettende wat er in Amerika zoal op de godsdienstige markt te koop is, wordt de noodzakelijkheid toch wel aangevoeld, dat onze Geref. Gemeenten een synodale commissie in het leven hebben geroepen, die de belangen harer emigrerende leden behartigt. Er zijn grijpende wolven, die de verstrooide schapen zoeken op te slokken.

In 1950 zijn er 134 personen uit de Geref. Gemeente naar Canada geëmigreerd. Men doet alle mogelijke moeite om hen te hulp te zijn en tracht hen zoveel mogelijk daar te brengen waar ze met elkander onder de beproefde Waarheid kunnen samenkomen. Ds Lamain, Ds Hegeman en Ds van Zweden spannen, in samenwerking met de commissie, daartoe alle krachten in. Zij maken verre reizen, soms van 3 weken lang om de verstrooiden in Canada op te zoeken, het Woord te prediken en de sacramenten te bedienen. Onze Gemeenten hebben nu 4 plaatsen in Canada waar wordt vergaderd, twee zendingsposten en twee afdelingen der Geref. Gemeenten. En het grootste is wel, dat er zo hier en daar bemerkt mag worden, dat de Heere nog met Zijn Geest werkt.

Er zijn er onder onze jongeren misschien die ook met emigratie-plannen rondlopen, voor wie het zeer gewenst is zich tot deze commissie om inlichtingen te wenden. Daarom geven we hier het correspondentieadres: Nairacstraat 47, Telefoon 155, Barneveld.

Het buitenland blijkt voor jonge mensen aanlokkelijk te zijn. Velen menen het daar beter te zullen hebben dan in eigen land. Er kan noodzaak zijn om te emigreren, maar men zie wel toe hoe men gaat.

Het ministerie van sociale zaken gaf onlangs een persbericht door, dat er ook veel meisjes zijn die in het buitenland een betrekking denken te vinden en daar veel teleurstellingen mee opdoen. Niet alleen dat het tegenvalt, maar er is ook een groot zedelijk gevaar aan verbonden. Om er te kunnen werken moet men een werkvergunning hebben en die krijgt men niet als men in het land als tourist binnenkomt, maar deze moet men hebben vóór men de reis aanvaardt. Van regeringszijde waarschuwde men niet lukraak in te gaan op „uitnodigingen" en ook niet op lokkende advertenties, waarbij wordt voorgespiegeld dat men een groot zakgeld krijgt, vooral voor meisjes is het gevaar, om zonder meer naar het buitenland te trekken, groot.

Is emigratie geoorloofd?

In een artikel over Landverhuizing in het Chr. Streekblad „Eilanden-nieuws" lazen we daarover een en ander, waarvan we een gedeelte weergeven.

„De ganse aarde is de mens gegeven. Wij mogen zeker emigreren. Een ieder zie evenwel toe wat hij doet. Want bij een rijke boterham in het nieuwe land kon wel eens komen een magere ziel. Soms verstoken van de middelen der genade, (waarop wij hier te lande dikwijls zo slordig zijn). Wie over heengaan denkt, denke vooral ook daaraan.

De kerken onderhouden relatie met diverse streken om zoveel mogelijk gelijkgezinden bij elkaar te doen wonen. Dat is prijzenswaard. Want de mensen zijn krachtens scheppingsdrang op elkaar aangewezen. Sociaal georiënteerd. En dat geldt ook van ons geestelijk leven, dat geldt óók in de kerk. Omdat de kerk uit mensen bestaat. Ben je nu geheel eenzaam in de Canadese landouwen en krijg je daar een ademtochtje van Boven, dan kan je de anderen er niet zo gemakkelijk bijroepen, naar Ps. 66: Komt, luistert toe, gij Godsgezinden, gij die de Heere van harte vreest

Ga uit uw land en uit uw maagschap. Het beste is als wij er een duidelijke aanwijzing toe krijgen." Daarmee zijn wij het eens.

RONDKIJKER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen