VOOR ONZE Militairen

Krijgsman (5.)

Ik wil proberen jongens om mijn ervaringen Krijgsman met dit artikel te besluiten. met

We hebben de laatste keer beschreven het gesprek, door mij gevoerd met de sergeant-leerling en het resultaat daarvan. Ik wil nu in 't kort weergeven mijn gesprek met Kr. Daar zat die robuste jongen vlak voor me. Ik behoefde hem niet te zeggen dat ons gesprek zou gaan over het geval van de vorige dag. Daar begon hij zelf al over: „Dat gaat zeker over dat gevalletje van gister? " Ik gaf daar geen antwoord op. Ik moest eerst wat anders van hem weten en vroeg hem: „Kr. hoe heb je geslapen vannacht? "

„Gaat wel, sergeant."

„Zo, en was je gauw in slaap? "

„Nou, dat nu niet direct."

„Hoe kwam dat dan jö? Was dat soms van gister, of was het wat anders? "

„Ja, kijk eens sergeant, ik heb wel gek gedaan hc." Nou ja, dat doen we allemaal wel eens Kr., alleen we willen het maar zo zelden eerlijk bekennen. Wc zoeken de schuld altijd bij een ander m'n jongen en het moest juist andersom zijn. Maar, je zegt dat je gisteren wel een beetje gek hebt gedaan. Waar bestond dat dan in? "

„Ja sergeant, ik had maar direct moeten zeggen dat ik die deur had dicht gegooid."

Ja jö, dat was niet flink van je. Wanneer we wat misdaan hebben moeten we de gevolgen durven aanvaarden en ons niet trachten te verschuilen achter smoesjes, uitvluchten enz. enz. Dat is niet flink. Bovendien zijn we dan oneerlijk en leven met de waarheid op gespannen voet.

Maar Kr., vind je dat nu het ergste? Kan je daar nou moeilijk van in slaap komen of is er. nog iets • anders ? "

„Ja, daar ben je zo maar niet aan toe, om alle fouten bij je zelf te zoeken."

„Maai', vroeg ik hem, hoe vindt je het dichtgooien van die deur, tegen het uitdrukkelijk bevel van die sergeant-leerling in. 'Hoe denk je daarover? " Ik kreeg een heel kort verhaal te horen over tocht, longontsteking enz. enz., maar wat ik graag wilde horen verzweeg hij nog.

Daarom zei ik: „Kr. luister eens. Was er voor jou maar één mogelijkheid om van de tocht af te komen? Daar ging hem een lichtje op."

Welnee zei hij, „ik had een andere plaats kunnen zoeken."

„Waarom heb je dat dan niet gedaan? "

„Ja, daar heb ik niet bij nagedacht."

Dat is jammer jongen, want nu heb je eigenlijk tot 2 x toe een bevel geweigerd op te volgen. Heb je daar wel over gedacht?

„Ja, wel een beetje", zei Kr.

„Een beetje Kr. is niet genoeg. Ik vind het heel erg wat je hebt gedaan. Waar blijven we, als we eigen rechtertje gaan spelen? Je had de sergeant moeten vragen om een andere plaats. Was dat niet veel verstandiger geweest? Nu ben je fout geweest en hoe lossen we dit zaakje nu op? Voel je wat voor een goede oplossing? Erken je dat je beslist fout bent geweest? "

Gelukkig, hij erkende schuld te hebben, maar hij vond toch dat de sergeant niet erg tactisch was opgetreden.

„Kr., " zei ik, „ik heb een voorstel. Jij gaat naar de sergeant-leerling en vraagt hem eerlijk eg oprecht vergeving voor al hetgeen jij ten opzichte van die sergeant hebt misdreven. Wat denk je daar van? "

„Ik ben volkomen bereid om mijn excuus aan te bieden sergeant."

Met deze beslissing - was ik erg blij. Het zou mij te ver voeren om alles mee te delen, wat daarna nog met

Kr. is besproken. 's Avonds kwam de sergeant-leerling bij mij en deelde zijn beslissing mede. Over rapport maken werd niet meer gesproken. Daar werd een andere weg ingeslagen. Naar mijn bescheiden mening — voor rlit geval — de juiste. Ik zorgde dat een spoedige verzoening plaats vond en was blij met deze oplossing.

Kr. was uit de druk en de sergeant-leerling was een ervaring rijker, waaruit hij een wijze les heeft getrokken. De inzenders hadden ook deze oplossing gevonden. Het gezag was geen geweld aangedaan en Kr. was recht wedervaren. Zij die militair zijn of geweest zijn zullen dit beter begrijpen dan de burger.

Kr. was een lastige jongen, die met veel tact en veel beleid geregeerd moest worden. Mijn grootste zorg voor hem was, om hem buiten de cel te houden, zonder krenking van de krijgstucht. Wat is dat moeilijk! De mens kiest zo graag de weg van de minste weerstand. Het gemakkelijke ligt ons beter dan het moeilijke. Toch is het de plicht van iedere leider, rekening houdende met zijn taak en plicht, zijn onderhorigen niet te behandelen als een nummer, maar in zijn ondergeschikten een neven-mens te zien, geschapen met een ziel voor de eeuwigheid. Wanneer wij daar ernstig van overtuigd zijn, dan is er geen mooier werk dan mensen te onderwijzen en te leiden, maar dan is er ook geen moeilijker werk. Daarin raken we nooit uitgestudeerd. Wanneer we denken het gewonnen te hebben met een leerling, staan we soms juist nog maar aan het begin. Een grote kracht in de opvoeding is de liefde. Geen misplaatste liefde hoor, maar de echte ware liefde. Dan kun je veel vergeven en bedekken. Is een klas er van overtuigd dat je streng maar rechtvaardig bent, dan kunnen ze veel van je verdragen. En een soldaat i.s zeer scherp in z'n beoordeling, dat dit niet altijd juist is, spreekt voor zich zelf, maar stelt U niet boven z'n beoordeling. Ge kunt er veel van leren en ge kunt U zelf indien nodig corrigeren.

Ik heb veel van Kr. geleerd, want ik moest iedere dag m'n beste beentjes voorzetten. Vele misvattingen van hem moest ik recht zetten en dat is niet altijd eenvoudig.

Vraagt U naar het uiteindelijk resultaat ? Och mijn lezer, dat is nooit wat we er bij aanvang van verwachten. Daar was ook de tijd veel te kort voor. Kr. moest maar maand dienen, dus dan weet ge het wel. 5Y2 5^2 maand opvoeding aan een jongen van 19 jaar met zo'n karakter en uit zo'n milieu daar kunnen we geen hoge verwachtingen van koesteren. Ik kan alleen er dit van zeggen. Hij ging niet slechter weg dan hij gekomen was. In die 5% maand is hij niet een keer dronken geweest en straf heeft hij heel weinig gehad. Er was nog veel, heel veel aan hem te snoeien. Zou hij onder rechte snoeiers terecht zijn gekomen? Ik vrees, want die liggen niet opgeschept. Toen hij bij zijn vertrek wegging stond het schreien hem nader dan het lachen. We hadden samen veel doorleefd en meegemaakt. Er was een band tussen ons ontstaan. Mijn invloed op hem was zeer groot. Hij vreesde mij niet — gelukkig — maar had wel ontzag. Toen ik hem 3 jaar later ontmoette en hem sprak, was zijn houding ten opzichte van mij niet veranderd. Toch was er in die 3 jaar veel gebeurd wat hij mij eerlijk vertelde. Het zou te lang worden om dit alles mee te delen. Ik ga met de geschiedenis van Kr. eindigen. Ik hoop, dat ge uit deze geschiedenis iets hebt mogen leren. Dat was het doel van mijn schrijven. De volgende keer hoop ik een andere ervaring uit mijn diensttijd te vertellen.

Ik groet U allen en het beste toegewenst van

„KRIJGSMAN".

De oplossers van dit geval heb ik de prijsjes doen toekomen. Het was niet veel maar het was ook maar voor de aardigheid.

CONTACTGROEP IN DJAKARTA

In ons nr van 11 Aug. heeft een klein artikeltje van Ds Verhagen gestaan: „Overgeschoten Brokken".

Dat artikeltje begon zo: Op de laatste contactavond te Batavia hebben de vrienden aan J. v. d. Meer verzocht het overgeschoten geld aan mij te zenden.

Deze zin kan aanleiding geven tot de conclusie, als zouden er geen contactavonden meer worden gehouden, wat echter nog wel terdege het geval is.

De zaak is zo: Toen Adjudant v. d. Meer naar Holland vertrok, heeft de achtergebleven contactgroep hem verzocht het geld aan Ds Verhagen te geven met een gespecificeerde bestemming.

Daarmede werd niet de contactgroep opgeheven. Hoewel sterk ingekrompen, bestaat deze nog.

Wel zijn door het vertrek van adjudant v. d. Meer de contactavonden op Woensdag vervallen, doch de Zondagse bijeenkomsten worden nog steeds gehouden.

Contact-man is thans:1

Res. 2e Lt. G. W. A. v. Bochove Legerno. 27-09-02-055 H.K.A.G. . Soc. Zaken Veldp. Djakarta

die mij ook de brief met bovengenoemde schreef. opmerking

Ten behoeve van militairen en belanghebbenden zij opgemerkt, dat de bijeenkomsten op Zondag worden gehouden in het bijgebouw achter de A.M.V.J. - Noordwijk te Djakarta, elke Zondagavond om 18 uur.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen