GEWIJDE GESCHIEDENIS N.T.

Handelingen 3 enz.

DE APOSTELEN VERVOLGD

1. De aanleidende oorzaak.

2. De eerste vervolging.

3. De tweede vervolging.

De bloei van de Gemeente te Jeruzalem was een ergernis in de ogen harer vijanden.

Zij hielden zich stil hoewel de vijandschap smeulde en op een gunstig ogenblik wachtte om op te vlammen. Dit ogenblik kwam, toen op zekere dag Petrus en Johannes aan de ingang van de poort des Tempels, genaamd de Schone, een wonder verrichten.

Al was de schaduw T dienst vervallen, toch gingen de apostelen naar de Tempel, omdat daar een geschikte gelegenheid was om het Woord Gods te verkondigen.

Bij de Schone poort zat een kreupele man, die elke dag terug kwam, om van de tempelgangers een aalmoes te begeren.

Er mocht eigenlijk onder Israël geen bedelaar zijn. Die bedelaar was dus een levende aanklacht tegen een volk, dat zich wel aan de vorm vastklemde maar tegelijk het wezen verloochende.

Een bedelaar bij de Schone poort des Tempels vormt wel een schrille tegenstelling.

Deze man begeerde ook van Petrus en Johannes een gift. Zij bezitten geen goud en geen zilver, maar zullen hem iets geven, dat zijn verwachting verre overtreft.

Zij gebieden hem in de Naam van Jezus Christus, op te staan en te wandelen.

En waarlijk, zijn voeten en enkelen worden vast. De eerste gang, die inj maakte was naar de Tempel om de Heere te danken.

Als de Heere wonderen werkt laat Hij ook die werken zien.

De één zal zich verwonderen en verblijden, de ander zal zich ergeren.

Petrus ontvangt nu gelegenheid om zijn dierbare Meester, bij het volk gehaat, te verheerlijken.

Dit kunnen de overpriesters niet verdragen.

En vooral de oversten, die tot de partij der Sadduceën behoorden, ergerden zich, omdat de opstanding van Christus heel hun leer omver wierp.

De apostelen worden tot de volgende dag in de gevangenis gezet.

De volgende dag worden zij voor de Joodse Raad gebracht.

Ook voor die Raad getuigt Petrus vrijmoedig door Wiens kracht het wonder is geschied.

Het enige wat zij kunnen doen is, hun scherp en streng aanzeggen, dat zij die Naam in het openbaar niet meer mogen noemen.

Dit kunnen de apostelen niet beloven.

Zij wensen Gode meer gehoorzaam te zijn dan de mensen.

De vijandschap der Joden drijft de Christenen dichter bij elkander.

Het gebedsleven wordt inniger en de liefde vuriger, zodat er bij het geestelijke Israël geen bedelaars worden gevonden.

Alles werkte mede tot uitbreiding der Gemeente. De straf aan Ananias en Saffira voltrokken, was tot verschrikking van de huichelaars, maar de tekenen en wonderen tot bemoediging van Gods ware volk.

Het duurt niet lang of de apostelen gaan weer de gevangenis in.

De deuren worden echter geopend door een engel, en de apostelen prediken het Evangelie van vrije genade.

De Hogepriester wil een verhoor afnemen, maar de kerker is leeg.

Het Sanhedrin weet geen raad.

Zij horen dat de apostelen bezig zijn in de tempel het volk te leren.

We(er laten zij de apostelen voor zich brengen.

Petrus brengt hun zonde onder het oog en noemt hen moordenaars.

Woedend besluiten zij om hen te doden.

Gamaliël, een beroemd Wetgeleerde, raadt het San-i hedrin aan heel voorzichtig te zijn.

Alles wat uit God is kan nooit worden verbroken. Mensenwerk blijft niet bestaan. De woorden van Gamaliël maken toch indruk. Toch moeten zij in daden hun haat luchten. De apostelen worden gegeseld.

Het is hun echter een grote eer en oorzaak van blijdschap om smaadheid te lijden voor hun dierbare Zaligmaker.

De eerste die het leven liet voor de zaak van Koning Jezus, was Jakobus, de zoon van Zebedeüs.

Herodes Agrippa haatte de volgelingen van Christus en zocht vooral dt invloedrijkste personen om te brengen.

Jacobus was de eerste die onder zijn moordenaarshand viel.

Hij werd door het zwaard gedood.

Toen Herodes zag, dat de dood van Jacobus hem in de achting van het volk deed stijgen, zoekt hij ook Petrus te doden.

Hij werd in de gevangenis goed bewaakt.

Geen deuren of ketenen kunnen Petrus' gevangen houden als de engel des Heeren hem gebiedt de gevangenis te verlaten.

Met Hcrodes heeft de Heere afgerekend.

Toen hij zich als God liet vei-eren, zond de Heere hem een vreselijke ziekte, waaraan hij, na ontzettend lijden, bezweek.

Voorwaar daar is een God die leeft, en op deez' aarde vonnis geeft.

Laat nog heden ten dage de vrome vijanden, die voor Gods wet menen te ijveren, tieren en lasteren en zich ergeren aan de ontdekkende prediking en de eenvoudige bediening van vrije genade, geen nood, de Waarheid zal ten slotte zegepralen.

Alles wat van de mens is, hoe mooi, hoe vroom in elkaar gezet, is waardeloos voor God.

Maar Gods Woox-d houdt stand in eeuwigheid en zal geen duimbreed wijken.

Ds A. DE BLOIS.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen