JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Rondkijk

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Rondkijk

6 minuten leestijd

Saamhorigheid

Een van de peilers van hfet gezinsleven is de saamhorigheid. Hoe bont de verscheidenheid in geaardheid en karakter onder jongens en meisjes ook moge zijn — saamhorigheid is er, omdat het gezin een natuurlijke eenl> eid vormt. Een eenheid, die door God Zelf in de Schepping is gelegd.

De saamhorigheid in het gezin is anders, dan bijvoorbeeld in verenigingen, in het leger of op ander gebied waar men tot elkander komt, daar wordt saamhorigheidsgevoel gekweekt, terwijl in het gezin de band des bloeds spreekt, en saamhorigheid een n a-tuurlijke eigenschap is.

Er kunnen in een gezin grote tegenstellingen zijn: de een is soms uitbundig, de ander teruggetrokken; de een driftig, de ander stil van aard. Niet een kind is eender, zelfs tweelingen niet! En toch maken die veelheid van tegendelen een eenheid uit, en worden die levens aangeweven tot een goede harmonie. Dat wil niet zeggen, dat er door de verscheidenheid der karakters geen conflicten ontstaan, helaas maar al te vaak, maar het diepe saamhorigheidsbesef al ligt dit

nog zo latent, d.w.z. verborgen, doet zich toch altijd weer gelden — het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

kan. Ligt die saamhorigheid nu al natuurlijk, toch moet zij door vader en moeder gevoed worden. Want allerlei divergerende machten zoeken de heerlijke band van het gezinsleven te verbreken, en te versplinteren. Vooral in onze tijd. Het is Satan's werk om te pogen in het bolwerk van eenheid in het gezin een bres te schieten om aan de individuele levens een gemakkelijker prooi voor de zonde te hebben. Van jongsaf komt dat openbaar en moet daarop worden gelet.

In gezinnen waar saamhorigheidsgevoel wordt gemist, ligt de grondslag voor wanorde en verdeeldheid. Hoe pijnlijk kan het ouders aandoen, wanneer hun jongen of meisje niet met het gezin meeleeft. Die ondanks alle vermaningen niet meer willen weten van .de opvoeding van vader en moeder en hun eigen pad kiezen. Soms niet meer naar de kerk gaan en tegen alles optornen.' Ze staan eigenlijk, ook al zijn ze nog' thuis, buiten de saamhorigheid, buiten het échte gezinsleven. Wat tranen worden over zulken geschreid, ivat zuchtingen gaan daarvoor omhoog; dat toch de Verbroken eenheidsband weer zou mogen worden geheeld!

heeld! Hoe groter de eenheid van vader en moeder, hoe groter de saamhorigheid in het gezin. Trekken ze bv. in de opvoeding niet een en dezelfde lijn, het wordt floor het kind direct gevoeld. Onlangs las ik van een zeker schrijver, dat de levensopvatting van de ouders, de vensters zijn, waardoor de kinderen zien. Dat is Zeer juist gezegd. Vader en moeder zijn de ramen, tvaardoor de kinderen van jongsaf naar buiten leren 'sijken. En is nu die levensopvatting in alle opzichten jaar het Woord des Heeren, dan zal daar voor het gezin — onder Gods zegen — een gezegende invloed van uitgaan. Is het tegenovergestelde waar en laat men de kinderen alleen maar zien wat voor ogen is, dan zullen zich ook daarvan de gevolgen in het latere leven openbaren. Daarom is het van zo onschatbare waar-Ie als we ouders hebben, die ons steeds de wereld, met ? ijn veelvuldige problemen, laten zien bij het rechte licht van Gods Woord.

Vensters — open vensters — zijn noodzakelijk om goed te kunnen zien. Ons blad „Daniël" is ook oen venster, om de jeugd en de jongelingschap onderscheiden zaken te laten schouwen bij het licht van Gods eeuwigblijvend Getuigenis. De medewerkers van ons blad pogen dit, zij het met veel gebrek, ieder op zijn terrein, na te streven. Er is onder hen ook saamhorigheid, zij het dan op andere wijze als in het gezin — want zij beogen een en hetzelfde doel. Zij hebben een Itaak die lang niet van de gemakkelijkste is. Daarom is het een goede gedachte geweest van het Hoofdbestuur van het Landelijk Verband om telkenjare een Daniël-dag" te beleggen, waar de medewerkers samen komen om met elkander gedachten uit te wisselen hoe en op welke wijze het best voor te lichten. En meen nu niet dat daar verstoppertje wordt gespeeld, integendeel, er wordt gezonde critiek op elkaar gelegerd. Dat is zeer vruchtdragend.

Dezer dagen is er weer zo'n „Daniël-dag" geweest waar Uw Rondkijker ook bij was en wat hij altijd een goed besteedde dag vindt. Over die intieme samenkomst kan ik geen publicaties doen, maar toch heb ik daar dingen vernomen, die ik hier even voor het voetlicht wil brengen.

Zoals gezegd speelt men daar geen verstoppertje, maar open kaart en wordt er behalve redactionele aangelegenheden ook de finantiële kant bekeken. Daarbij moest ik aanhoren, dat het gratis-lezers-fonds, waaraan door onze verenigingen eerst zo spontaan werd betaald, weinig of geen bijdragen ontvangt. Dan, dat de duizendlezers-actie, die we immers zo nodig er bij moeten hebben om tot grotere uitbreiding van ons blad te geraken, op non-activiteit staat. Er komen wel steeds lezers bij, maar het gaat te veel druppelsgewijs, te langzaam. Aan deze twee zaken zou toch noodzakelijk wat meer aandacht moeten worden besteed. Als we er allemaal wat aan doen, dan komen we er. Er moet meer activiteit worden ontplooid. De leus: ieder lid der vereniging werve een abonné, moet worden omgezet in een daad!

Eén zaak werd op die „Daniël-dag" door onze secretaris naar voren gebracht, die mij teleurstelde. Ik kreeg te horen, dat sommige lezers op ons blad bedankten met het motief, dat onze militairen nu toch terug waren uit Indië en zij er geen belang meer bij hadden. Dat is bedroevend. Deze lezers vergeten dat de gratis verzending van „Daniël" naar Indië al die jaren, duizenden guldens heeft gekost om dan maar niet te spreken van het onnoemelijk vele opofferende werk dat voor onze jongens in Indië is gedaan. Dat alleen moest toch wel zoveel waardering nalaten, ook al heeft men geen betrekkingen meer in het verre Oosten, dat men het abonnement op „Daniël" aanhield.'

Laten wij ten deze ook saamhorigheid bewaren! De Vensters moeten niet worden dichtgesloten, maar open Worden gehouden. Daartoe mochten wij gezamenlijk biddend werkzaam zijn. Maar ook doen wat onze hand vindt om te doen. Ora et labora — Bidt en werkt.

RONDKIJKER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 augustus 1950

Daniel | 8 Pagina's

Rondkijk

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 augustus 1950

Daniel | 8 Pagina's