JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

VOOR ONZE  Militairen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VOOR ONZE Militairen

6 minuten leestijd

KRIJGSMAN (4.)

De oogst is niet groot geweest. Veel brieven heb ik niet ontvangen. Dat is wel jammer. Hoe komt dat zo? Is de belangstelling zo gering of durft men niet. Dat laatste is misplaatste vrees hoor! Je schrijft maar net zo je er over denkt. Is het mis, welnu dan heb je nog niets verspeeld. We gaan over tot de zaak zelf.

Ik heb na het lezen van de brieven naar mijn bescheiden mening 2 goede oplossingen ontvangen. Het is mij opgevallen dat het 2 meisjes zijn. Het ene meisje heeft er met haar moeder over gepraat. Dat mag best hoor. Je moet met moeilijke zaken nooit je ouders voorbij lopen. Niet te gauw denken dat we al zo groot zijn en onze ouders wel kunnen missen. Zo menige jongen en meisje van 20 jaar denken al dat ze voldoende levenswijsheid bezitten om zelfstandig het leven door te gaan. Wat komt dat menigmaal verkeerd uit. Ik zou mej. M. te M. de eerste prijs willen geven en mej. v. D. te D. de tweede, terwijl ik B. te B. een derde prijs zou willen geven. Wat dit voor prijsjes zullen worden weet ik nog niet, maar ik hoop ze Ü spoedig te kunnen toezenden.

Ik heb de zaak van Kr. en die sergeant-leerling als volgt opgelost. Eerst heb ik op een kamertje alleen gesproken met de sergeant-leerling. Ik zeg alleen, dus onder vier ogen. Het zou totaal verkeerd zijn geweest om dit onderhoud te voeren in 't bijzijn van Kr., omreden wij altijd het gezag hoog moeten houden van diegenen die met gezag bekleed zijn.

Willen we hier eens goed nota van nemen ouders? Zo menigmaal gebeurt het, dat ouders aan tafel of in het huiselijk leven op een minder verheffende wijze praten over de meester, de dominee of de ouderling. Dat is verkeerd ouders en zeer ongepast. We halen daarmee het gezag van de meester, de dominee of ouderling omlaag. Al heeft de meester of de ouderlinghet totaal mis, laat Uw afkeurend oordeel over hom in 't bijzijn van Uw kinderen niet horen. Gaat, zonder dat Uw kinderen het weten, naar hem toe en bespreekt de zaak met hem, meestal wordt er dan een heel ander licht op de zaak geworpen. Bovendien blijft de meester meester en de ouderling ouderling voor Uw kind. U moet mij even toestaan dat ik mijn onderwerp even

los laat, de zaak is het ten volle waard. We leven in een zeer ernstige tijd. Te meer is deze tijd zo ernstig omdat hierover geen opmerken is. Ik heb hier niet het oog op de godsdienstloze mens, maar ik bedoel de Kerkmens. Waar is nog te vinden, het ontzag en de eerbied voor diegenen die over ons gesteld zijn ? Dat ligt aan hen zelf. Zeker ook zij die gezag dragen hebben grote fouten, maar zijn wij zonder?

Laten we toch bij ons zelf blijven. Men schrikt soms als men kinderen van 10 tot 15 jaar hoort praten over hun meester, Vader of Moeder. Dikwijls geven de kinderen op straat het oordeel van vader en moeder weer over de meester of de dominee. Vergeet niet vaders en moeders dat Uw kinderen op gelijke wijze over U praten en Uw ouderlijk gezag wordt op die manier gebroken. Bedenk toch dat we van nature grote gezagbrekers zijn.

Wie is de Heere, dat ik Hem gehoorzaam zou zijn ? Dat is ons bestaan. Zo is het innerlijk bij ons gesteld. Bestrijdt dit zo veel in Uw vermogen is. Ik keer nu terug naar mijn onderwerp. We hadden beiden een nacht geslapen. Dat is altijd goed wanneer we een moeilijke zaak moeten oplossen. We denken er de volgende dag soms heel anders over. Ik begon met die sergeant te vragen hoe hij nu over het geval van gisteren dacht. Dat oordeel was wel een beetje anders dan de voorgaande dag. Ik kreeg de indruk dat hij wat milder gestemd was. Ik vroeg hem of hij voor zich zelf er ten volle van overtuigd was dat hij redelijk en rechtvaardig was opgetreden. In mijn langdurige ervaring is mij gebleken dat je iemand beter zelf zijn fouten kunt laten zeggen dan dat je deze zelf ten voeten uittekent. Deze vraag bracht hem tot nadenken. Gelukkig, dan heb je al veel gewonnen. Ik ging hem een beetje helpen. Ik zeg jongen, luister eens. Ga eens zitten op de plaats van Kr. Hoe zou jij het vinden als je nat bezweet op een tochtige plaats wordt gezet en de deur moet open blijven.

, , Ja, " zei hij, , , dat zou ik niet leuk vinden, maar Kr. mocht die deur niet dichtgooien."

Kalm aan jongen, daar zijn we nog niet. Je zou het dus niet leuk vinden .Ik ook niet. Nou gaan we verder. Kr. heeft 2 x gevraagd mag die deur dicht en telkens kreeg hij ten antwoord „neen." Wat zou jij gedaan hebben na zo'n antwoord.

Ik zou niet de deur hebben dicht gegooid..

Zo is mijn vraag niet. Ik heb niet gevraagd wat je niet zou hebben gedaan maar ik heb gevraagd wat je zou hebben gedaan.

Hij zei: „Ik zou een andere plaats hebben gezocht."

Zeer juist. Dat was voor Kr. de oplossing geweest. Daar heeft Kr. niet aan gedacht. Hij zocht de voor hem gemakkelijkste oplossing en dat was het dicht gooien van de deur. Dat is fout. Waarom heb je Kr. de oplossing niet aan de hand gedaan die je mij hu net opnoemde ?

Daar heb ik niet aan gedacht, zei de sergeant.

Kun je het Kr. dan wel zo erg kwalijk nemen dat hij er ook niet aan heeft gedacht?

Ja, zo bekeken, dan kon hij het van Kr. wel begrijpen.

Het ging de goede kant op. Ik ging door met vragen. Heb je je ook overtuigd of het werkelijk tochtte.

Neen dat had hij niet gedaan. Vind je het verantwoord om iemand die nat bezweet is op de tocht te laten zitten? Heb je je bevel dan wel goed overwogen? Is dit niet onbewust een overtreding uitlokken? Ik ging maar steeds in vragende vorm door.

Op 't laatst had ik hem zo ver dat hij volledig toestemde ontactisch te zijn opgetreden. Ik heb hem toen ernstig vermaand om toch altijd zeer voorzichtig te zijn met het geven van bevelen, want dat het geven van een bevel net zo moeilijk is als het opvolgen van een bevel. Hij was rijp voor een verzoening met Kr. Ik liet de beslissing echter aan hem over. Deze beslissing zou hij mij 's avonds meedelen. Het rapport maken zou wel achterwege blijven, dus dit roerde ik niet meer aan. Ik had hoop dat ik Kr. weer zou kunnen redden zonder het gezag van de sergeant omlaag te halen. Laten we in deze toch zeer voorzichtig zijn en laten we niet goed zijn ten koste van de zaak.

De volgende keer D.V. hoop ik het gesprek met Kr. weer te geven.

Allen de hartelijke groeten van

„KRIJGSMAN".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 augustus 1950

Daniel | 8 Pagina's

VOOR ONZE  Militairen

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 augustus 1950

Daniel | 8 Pagina's