VRAGENBUS

r~ Correspondentie voor de ze rubriek | T. MOLENAAR. Leede 18. Rotterdam-Zuid |

P. M. te A. vraagt of het geoorloofd is de Geloofsbelijdenis van Nicea inplaats van de twaalf artikelen des geloofs in de avonddienst van Zondag te lezen.

Antwoord: Mij is wel bekend, dat er gemeenten zijn, waar des Zondags driemaal dienst is en waar 's morgens de Wet des Heeren, 's middags een der 37 geloofsartikelen en 's avonds de 12 artikelen des geloofs worden voorgelezen.

Dit lijkt mij heel goed, omdat de 37 geloofsartikelen behoren tot de 3 formulieren van Enigheid.

Hoewel ik de inhoud van de geloofsbelijdenis van Nicea van harte onderschrijf, lijkt het mij beter, die belijdenis nooit de voorkeur te geven boven de 12 artikelen des geloofs.

Men houde zich aan het gebruik in onze kerken.

Jong.Vereen, te T. vraagt of de besnijdenis bij de Joden nog in ere wordt gehouden.

Antwoord: De besnijdenis is een lichamelijke operatie waarbij met een mes de voorhuid werd doorgesneden of soms ook werd afgesneden. Een vrijwel over de hele wereld bekend gebruik. Over de motieven der besnijdenis zijn de meningen verdeeld. Bij sommige volken hecht men een min of meer godsdienstige betekenis er aan, maar bij de meeste volken heeft men haar in gebruik om hygiënische redenen, hetzij om reinheid te beoefenen, hetzij om de vruchtbaarheid te bevorderen.

Voor Abraham was het bevel tot besnijdenis niet iets vreemds, maar God legt in de besnijdenis een diepe zin en heiligt het bestaand gebruik tot een teken des Verbonds.

Bij de heidenen geschiedde de besnijdenis op de leeftijd van ongeveer 12 jaar, de zogenaamde puberteitsleeftijd, onder Israël moest het kind besneden worden ten achtste dage. De weggeworpen voorhuid was zinnebeeld van het onreine des lichaams en zo zag de besnijdenis op de besnijdenis des harten, zoals we lezen in Deut. 10 : 16: Besnijdt dan de voorhuid uws harten en verhardt uw nek niet meer."

In Rom. 4 : 11 zegt Paulus, dat Abraham het teken der besnijdenis heeft ontvangen tot een zegel der rechtvaardigheid des geloofs.

In de plaats van het bloedige Oud-Testamentische teken der besnijdenis komt in de bedeling des Nieuwe Testaments het teken van de doop. (Coll. 2 : 11 en 12.)

De besnijdenis ging op de sabbath door (Joh. 7 : 22) en bij de Jood geldt het spreekwoord: e sabbath wijkt voor de besnijdenis. Oudtijds verrichtte de vader deze handeling, maar elk Israëliet was er toe gerechtigd. Zelfs, de nood daar zijnde, mocht de vrouw, hoewel zelve niet besneden zijnde, haar verrichten, gelijk het geval van Mozes en Zippora ons leert.

In de tegenwoordige synagoge is een persoon, aan wie het ambt van besnijder is opgedragen, waaruit blijkt, dat nog heden ten dage Joodse jongetjes besneden worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen