De hemelvaart van Jezus Christus

Het werk van de grote Middelaar valt in twee machtige parioden uiteen. Het eerste is het tijdperk van Zijn omwandeling op aarde. Toen heeft Hij de wil van God aangaande de verlossing van Zijn volk volbracht en het tweede is Zijn zitting ter rechterhand des Vaders in de hemel, waar Hij met eer en heerlijkheid gekroond is. Tijdens Zijn leven op aarde heeft Hij van Zijn kribbe tot aan Zijn kruis, Zijn zwaar lijden naar lichaam en ziel geleden, om Zijn gunstgenoten te verlossen van het zware oordeel Gods, en die gerechtigheid te verwerven, welke een arm verloren zondaar nodig heeft.

Maar hoe noodzakelijk was ook de trap der verhoging, om de verdiende heilswelöaden toe te passen in de harten Zijns volks. Die beide staten in Christus toch waren noodzakelijk vanwegfe de staat waarin wij door de zonden ons zelf gebracht hadden.

Immers de weg om door zelf verdienste in Gods gemeenschap terug te komen behoort tot het onmogelijke, maar tevens ook om door ons zelf de verdiende heilsweldaden ons zelf deelachtig te maken. Hoe groot van betekenis is daarom ook de hemelvaart van Sions eeuwige Hogepriester, die van af de Olijfberg henengaat naar de heerlijkheid des Vaders.

Tot op het laatste ogenblik handelt Hij met de elven over de dingen van het koninkrijk Gods en de gaven des Heiligen Geestes. En dan werd Hij opgenomen daar zij het zagen. De tijd van het zien met het vleselijk oog is nu voorbij om plaats te maken voor het geestelijk oog des harten. Daarom schuift God een wolk tussen Hem Die ten hemel vaart en de jongeren die op aarde achterblijven. Alleen maar van hun ogen, maar niet van hun hart.

De voortzetting van Jezus' arbeid maakt de hemelvaartsdag tot een hemelvaartsfeest. Scheiding en verlating zijn geen oorzaken van vreugde. Maar nu kan er blijdschap zijn, omdat Hij naar de hemel ging om daar hetgeen Hij begon te voleinden. En uit die hemelse arbeid springt voor Zijn volk een bron van rijke vertroosting. De hemelvaart raakt natuurlijk alleen Christus' menselijke natuur, want als God kon Hij niet opvaren, maar wel mag men zeggen, dat Zijn Godheid bij Zijn hemelvaart niet langer Zich verborgen hield achter het kleed Zijner menselijke natuur.

Hoe groot was die dag voor Jezus Christus, het was kroondag! Hoe groot de hemelvreugde, toen voor Hem de poorten moesten verhoogd worden, omdat zij haar Koning zouden ontvangen. Hij toch voer op met gejuich en dat was niet op de aarde, maar in de hemel.

Hoe zullen de geesten der volmaakt rechtvaardigen gejubeld hebben bij de aanschouwing van Hem, die haar gekocht heeft met Zijn kleed. Wat zal het geweest zijn voor Adam toen de tweede Adam de hemelse heerlijkheid binnen kwam, ja voor Abraham, een Manasse, alsmede voor de moordenaar die met Hem het hemelse paradijs binnen trad. Maar meer, ja betekenender, toen Jezus Christus de troonzaal Zijns Vaders binnen kwam, meedragende als die Grote hogepriester Zijn bloed waarin de grondslag der verzoening voor al Zijn gunstgenoten in gegrond is.

Hij toch, Die de geschonden deugden Gods had opgeluisterd en die vrede had tot stand gebracht, dat God de Vader nu verzoend en bevredigd is met al de uitverkorenen alleen door de genoegdoening van Christus. Maar ook is deze dag een dag van vreugde voor al Gods kinderen. Voor hen toch is de hemelvaart een begin van een bedeling vol vertroostende Middelaarsarbeid. Merkt eens op, hoe in Zondag 18 het antwoord van vraag 49 is. Eerstelijk, dat Hij in de hemel voor het aangezicht van Zijn Vader de voorspreker van Zijn volk is, maar ook ten andere, dat zij hun vlees in de hemel tot een zeker pand hebben, dat Hij, als hun Hoofd, hen als Zijn lidmaten eens tot Zich nemen zal. En ten slotte, dat Christus hen Zijn Geest tot een tegenpand zendt, door Wiens kracht zij zoeken, dat daar boven is, waar Christus is, zittende ter rechterhand Gods, en niet dat op de aarde is (Col. 3:1). Hoe groot is dat voorrecht, niet alleen een pand in de hemel, maar ook een tegenpand in het hart. En wie dat tegenpand niet bezit, kan zich in dat pand niet verheugen. Eerst heeft Jezus een hellevaart doorleefd, en daarna een hemelvaart. Alzo leert ook al Gods volk het door levendmakende en ontdekkende genade, opdat Zij alles in zich zelf verliezen, en in Christus terug ontvangen, tot eer en lof des Drieënigen Verbonds God.

Ds A. VERHAGEN.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen