VOOR ONZE Militairen

Ontspanning II.

Ik heb jullie beloofd nader terug te komen op het feit dat een officier moet kunnen dansen. Ik wil jullie er bij voorbaat op wijzen dat dit „moet" niet mag worden opgevat in de zin van een dienstbevel. Zo is het niet. Hoe is het dan wel? In die kring wordt het niet kunnen dansen opgevat als een gebrek aan je opvoeding. Men neemt het je kwalijk als je niet kunt dansen. Dan is men ouderwets. Dan kan men zich in alle krin-

geil niet behoorlijk bewegen. Kortom men kan met de massa niet meedoen. Men wordt een eenling. De jongens van onze Gemeenten, die officier willen worden, mogen deze zaak wel eens ernstig overwegen. De moeilijkheden op dit terrein zijn ontzaggelijk groot en alleen standvastige jongens kunnen deze moeilijkheden het hoofd bieden.

Meer wil ik hier over op deze plaats niet schrijven.

Dit is echter niet alleen bij de officier hoor! De moderne mens danst en wee diegenen die niet kunnen dansen. Reeds op zeer jeugdige leeftijd wordt hiermee begonnen. Ja, zeker alleen door de onkerkelijken ? Neen jongens, ook door de godsdienstige mens. Alleen daar wordt het geen dansen genoemd. Dat klinkt te goddeloos. Weet je hoe ze het daar noemen? Daar noemt men het rythmische oefeningen. Dat is een verkapt dansen. Ouders die hun kinderen op een gymnastiekvereniging hebben, ik moge U waarschuwen, want het is de eerste stap naar het dansen. O, men stelt het zo onschuldig voor. Of men nu toch aan gymnastiek doet of ik ga dansen, wat voor een verschil is daar nu in? Dansen is toch ook sport, is toch ook lichaamsoefening. Dacht je dat? Dan moet je zo'n dansmaniak eens vragen of hij werkelijk gaat dansen om het dansen. Als dat zo was zou een dansclub ook wel alleen uit mannen kunnen bestaan maar neen daar moeten vrouwen bijkomen. Gaat het dan enkel en alleen om het dansen? Geen sprake van. De ijdelheid en de wupsheid viert er hoogtij. Wat een ellende is er al voortgekomen door het dansen. Vechtpartijen, echtbreken en hoererij zijn heel dikwijls de gevolgen van dansen. Neen, het dansen is een grote zonde en niet één jongen of meisje van onze Gemeente mag deze soort ontspanning zoeken of beoefenen.

Voetballen dan, Krijgsman? Och jongens laten we toch iedere soort ontspanning niet gaan bespreken want dan komen we er nooit uit. Men zij in het kiezen van ontspanning zeer voorzichtig. Daar zit in heel veel ontspanning een zeer groot gevaar, ook al kan men dit soms niet onder woorden brengen. Ik geloof jongens dat wij het in een andere richting moeten zoeken. Ik wil jullie eens wat vragen. Ik geloof dat niemand onbekeerd mag zijn. Geloof je dat ook? Goed. Wanneer we daar eens een werkelijk innerlijk besef van hadden, wat dacht je jongens, zouden we dan onze ontspanningin de wereld zoeken. Wat denk je? Nu eens eerlijk antwoorden, Zouden we dan nog wel zin hebben aan wereldse ontspanning ook al is die misschien op zich zelf heel onschuldig. Zou onze ontspanning niet op een heel ander terrein liggen. Ik weet wel jongens dat ik nu niet schrijf naar het vlees maar de zaak ligt toch zo en niet anders. Al de wereldse ontspanningen jongens, het is al ijdelheid. Daar zit niet de minste Godsverheerlijking in en tot dat doel heeft God de mens toch geschapen. David had er een indruk van als hij zegt: „Wend mijne ogen af, dat zij geen ijdelheid zien"; en in Ps. 119 zegt hij: „En ik zal mij vermaken in Uwe geboden, die ik liefheb; " Dat was dus Davids ontspanning. Wanneer wij in ons hart de tegenwoordigheid Gods mochten ervaren, wees eens heel even eerlijk, zou je dan gaan voetballen, schaken, dammen enz. enz. Ik ben me bewust dat ik de teugel strak aanhaal maar kan het met minder? Is God het niet waard, dat Hij iedere dag van 's morgens tot 's avonds geprezen wordt? Ik heb van Calvijn gelezen dat hij zo'n eerbied en ontzag had voor dat Hooge Wezen, dat wanneer hij d£ naam Heere uitsprak, dit nimmer deed zonder eerst zijn hoofddeksel af te nemen. Daar moet je eens, over denken. Wat komen we daar een hoop aan te kort hè?

Ik kan het niet anders zien vrienden, of zo moest het met elk mens zijn gesteld.

Een onzer oudvaders stelt aan kleine kinderen in zijn vragenboekje deze merkwaardige vraag: mogen kleine kinderen op straat wel spelen? En het antwoord luidt: Neen, want op straat leren de kinderen niets dan kwade dingen. Dat zullen er niet veel meer met de oudvader eens zijn. Tegenwoordig zeggen we: „de kinderen moeten toch wat hebben."

Zeker, de kinderen moeten wat hebben, maar wat is dat „wat"? We gaan tegenwoordig van een verkeerd standpunt uit. We redeneren als volgt. Onze kinderen willen gymnastiek doen en nu willen we ze niet op een moderne club hebben, dus laten we een Christelijke Gymnastiekvereniging oprichten dan houden we onze kinderen toch nog vast. Ik heb nu maar Gymnastiek genomen maar je kunt dit zelf wel uitbreiden op ander gebied. Op politiek gebied gaat het net zo. We denken op die manier het kwaad te kunnen stuiten en kijk dat zal naar mijn bescheiden mening net niet gaan.

Het middel om dit te keren deugt niet. Het deugt niet omdat het een menselijk middel is. Het komt voort uit de rede. Wat is dan het middel om dit drijven der jeugd af te stuiten. Het enige afdoende en onfeilbare middel is het Evangelie.

Alle andere middelen zijn lapmiddelen die zo verwateren en afzakken dat het woord Christelijk wat er nog voor staat slechts een vlag is die de lading moet dekken. Ik zou dit met zeer veel voorbeelden kunnen verduidelijken maar ik zou te uitvoerig worden.

Neen jongens, het Evangelie is de machtige onfeilbare rem om dit kwaad te stuiten. De ontspanning die de tegenwoordige jeugd najaagt is geen ontspanning meer. Het is een zucht om zich uit te leven en de mens, de arme nietige mens te verheerlijken. We moeten terug naar Gods Woord, zal het wel met ons zijn. Zoek het toch niet in de wereld want die gaat voorbij. Zoek liever je vermaak in Gods Woord, Zijn wegen en Zijn instellingen. Je moet eens lezen Spreuken 4. Daar heeft die wijze man het rechtstreeks tegen kinderen. Ik zou dat hele hoofdstuk wel over willen schrijven maar dat is niet nodig, want je kunt het zelf lezen.

Ik ga voor deze keer eindigen met Prediker 11 : 9. Daar lees ik: Verblijd u, o jongeling! in uwe jeugd, en laat uw hart zich vermaken in de dagen uwer jongelingschap, en wandel in de wegen uws harten, en in de aanschouwing uwer ogen; maar weet, dat God, om al deze dingen, U zal doen komen VOOT het gericht."

Met deze ernstige waarschuwing mogen ik jullie hartelijk groeten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen