Rondkijk

Tot op het ogenblik hebben wij in ons Jongelingsblad geen rubriek ter beoordeling van boeken — mogelijk dat dit op de een of andere wijze nog eens komt, zoals op de 1.1. vergadering van het Landelijk Verband besproken is. Toch nemen wij deze keer de vrijheid een zeer belangrijke nieuwe uitgave onder de aandacht te brengen, nl. de tweede druk van de Institutie van Johannes Calvijn, die in drie delen uitkomt bij de N.V. W. D. Meinema te Delft.

Er is van de grote hervormer Johannes Calvijn eens gezegd, dat hij twee scheppingen heeft verricht, nl. een boek en een stad. Die stad is Genève en het boek zijn Institutie. Toch heeft Calvijn zijn Institutio religionis Christianae of Onderwijzing in de Christelijke godsdienst niet te Genève geschreven maar te Bazel. Hij was toen nog slechts 26 jaar oud. Na zijn zwervend leven, dat hij in Frankrijk geleid heeft, en na zijn vlucht uit Parijs, waar de brandstapels rookten, kwam hij in deze stad, waar hij vele vluchtelingen vond, die waren uitgeweken om huns levens' wil.

Van de vele geschriften die Calvijn heeft geschreven is de Institutie zijn hoofdwerk. Het kan genoemd worden de eerste systematische uiteenzetting van de reformatorische leer. Oorspronkelijk was het een beknopt handboek, dat slechts zes hoofdstukken bevatte. Een van de redenen dat hij dit boek schreef was om Koning Frans I te overtuigen, dat de Gereformeerden niet op een lijn te stellen waren met de wederdopers en op-

roermakers, die Frankrijk verontrustten. Vandaar dan ook, dat een schitterende voorrede „aan de zeer machtige en doorluchtige monarch Franciscus, de allerchristelijkste koning van Frankrijk" er aan voorafgaat. Zijn oogmerk is echter ook en vooral geweest „degenen, die zich hebben gezet tot de studie der heilige Godgeleerdheid, tot het lezen van Gods Woord, zo voor te bereiden en te onderwijzen, dat zij daartoe een gemakkelijke toegang hebben en er zonder moeilijkheden in kunnen doorgaan."

De eerste uitgave verscheen in 1536, met zes hoofdstukken: nl. over de wet, het geloof, het gebed, de Sacramenten, de roomse sacramenten en de christelijke vrijheid. De uitgave van 1559 is de belangrijkste, toen was het werk voltooid en had tachtig hoofdstukken. Het is een opmerkenswaardig feit dat Calvijn, na een heel leven van studie, zijn werk wel uitbreidde en verbeterde, doch in de essentiële delen niet tot wijziging van opvattingen kwam. Wel werd de stof op geheel andere wijze gerangschikt, nl. in vier delen (boeken) : I. Over de kennis van God de Schepper; IJ over de kennis van God de Verlosser in Christus, die eerst de Vaderen onder de wet en later onder het Evangelie geopenbaard is; III. over de manier om de genade van Christus te ontvangen en wat voor vruchten daaruit voortkomen en wat voor effecten daaruit volgen; IV. over de uiterlijke hulpmiddelen, door welke God ons nodigt tot de gemeenschap van Christus en ons daarin bewaart.

Dr Sizoo, die ons met zo menige vertaling van kostelijke. werken heeft verrijkt, o.m. ook van de geschriften van Augustinus, heeft met deze vertaling ons volk een zeer grote dienst bewezen. Dit standaardwerk van „de vorst en vaandeldrager der theologen" mag dan ook in geen enkele bibliotheek van onze Jongelingsverenigingen ontbreken. Duur is het niet, want het werk in zijn geheel, in drie forse banden saamgevat, kost slechts ƒ 32.70. Het verheugt ons zeer, dat in deze tijd van afval, waar aan de grondzuilen der Waarheid wordt gerukt en getornd, dit magistrale werk der Reformatie, waar door de eeuwen heen zulk een machtige invloed van is uitgegaan, opnieuw het licht ziet. Van harte bevelen we het bij onze verenigingen aan. Bij de bestudering van geloofsleer en dogmatiek, zal het een uitnemende bron blijken te zijn.

Calvijn was een machtige stylist maar streefde toch in alles naar eenvoudigheid. Ook in zijn preken. Er waren er in zijn tijd al, die zijn preekstoel te sober en simpel vonden. Niet, dat hij de welsprekendheid verachtte, maar de majesteit van het Woord maakt alle luister overbodig. Hij oefende zich daarom in een eenvoudige spreektrant. De prediking van de gekruiste Christus aldus Calvijn, zal de naaktheid van het kruis aan zich hebben en zonder sier en zwier zijn. In dit verband wijst hij er op, dat de Heere geen „filosofen" tot Apostelen heeft uitverkoren, maar gewone mensen. Dat is geschied om de eenvoud van het evangelie te beter te laten uitkomen.

Calvijn was vaak scherp in zijn prediking maar ook vermanend en vertroostend. Dikwijls sprak hij over het lijden en de nood van de christen. Ergens in zijn commentaren zegt hij: Wij zwakken in dit leven op een zee van ellende, we zijn in deze wereld verzonken in een afgrond van misère. Hier zijn wij bijwoners en vreemdelingen en de pelgrimstocht is lang. Wij zijn maar op de doortocht. We hebben haast. Daarom zullen wij altijd de voet geheven houden, dat toch niets ons terughoudt in het slik hierbeneden."

RONDKIJKER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen