DE LIEFDE DE MEESTE

Geloof, hoop en liefde zijn in het genadeleven drie zusters. Zij zijn wel onderscheiden, doch niet te scheiden in het leven van Gods kinderen in deze wereld.

Het is er mee als in de drie stukken, die nodig zijn tot zaligheid: ellende, verlossing en dankbaarheid. Ook deze zijn wel onderscheiden maar niet gescheiden en wat het wezen der zaak betreft hebben wij alles of niets. Zomin het mogelijk is kennis te hebben aan het stuk der dankbaarheid zonder iets geleerd te hebben van het stuk der ellende en dat van de verlossing, zo is het ook onmogelijk de liefde te bedenken zonder geloof en hoop, of alleen het geloof zonder de hoop en de liefde.

Paulus noemt deze drie de vruchten der verkiezing, als hij in 1 Thess. 1 : 3 en 4 eerst schrijft, dat hij dit alles in gedachtenis brengt en vervolgens zegt: Wetende, geliefde broeders, Uw verkiezing van God."

Het .zaligmakend geloof is door de liefde werkende. Het historieel geloof mist de liefde, zo ook het tijd-en het wondergeloof, men gaat daarmede verloren.

Alle zaligmakend werk geschiedt door geloof en liefde. Lees de eerste verzen maar na van ons hoofdstuk. Duidelijk komt het uit, dat alle overtuiging die de liefde mist, niets is. De zaligmakende overtuiging gaat met de liefde gepaard en alleen deze overtuiging werkt in het hart een droefheid naar God. Zonder liefde in het hart kan er geen smart zijn over de zonde en geen bukken en buigen voor en onder God.

Deze liefde wordt uitgestort door de Heilige Geest in de harten van Gods volk bij de levendmaking en gaat gepaard met een verfoeien van zichzelf en een toeschrijven van recht en gerechtigheid aan de Heere.

Hoe zou men zonder die liefde betrekking op God krijgen? Waar geloof is, daar is ook de liefde en de hoop; deze drie zijn onafscheidelijk.

Vóór de val was deze liefde volmaakt en stroomde met de vrede als een rivier door het hart. Wij hebben in Adam echter alles verloren, ook de liefde, en zijn van nature bittere vijanden van God en onze naaste geworden en ware het niet, dat de Heere nog natuurlijke liefde op aarde gaf, wij zouden alle gevleesde duivelen zijn. En nu zien wij juist in onze dagen op alle terreinen des levens de liefde verkouden en de ongerechtigheid vermenigvuldigen. Maar de geestelijke liefde, die gepaard gaat met geloof, hoop, bekering en verzoening, werkt God door Woord en Geest, door de verdienste van Christus in de harten van al Zijn kinderen; die liefde vloeit uit de liefde des Vaders, Die trekt, uit de liefde des Zoons, Die verlost en uit de liefde des Geestes, Die ze werkt in het hart. Daarom lezen wij ook: „Ik heb U liefgehad met een eeuwige liefde, daarom trok ik U met zelen en touwen der liefde."

Door die liefde krijgen wij een rechtvaardig en heilig God lief, krijgen wij onze straf te aanvaarden en het recht te beminnen, komt er vernedering, verootmoediging, boete, ontdekking en komen er ook hoge gedachten van God en lage en nietige gedachten van onszelf. Alle Godsdienst zonder de liefde Gods is zwaar en slechts vorm. Gods geboden echter zijn voor de liefde een en al, en het geeft een innerlijk vermaak deze door het geloof te beoefenen. Door geloof en liefde hebben de martelaren alles getrotseerd en overwonnen en zijn in hun hoop niet beschaamd geworden, omdat de liefde in het hart was uitgestort. Ps. 119 zegt ervan: „Uw liefdedienst heeft mij nog nooit verdroten." Door de liefde Gods wordt bij aan-en voortgang alle vijandschap in het hart overwonnen en alle eigenliefde gedood. En als Gods Woord zegt: „Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst lief gehad heeft, " komt het zo duidelijk uit, dat de liefde van God uitgaat en tot Hem weerkeert. Het is een verkiezende liefde des Vaders, waartoe Hij Zijn Zoon heeft gezonden en overgegeven in de dood. Het is een borgtochtelijke en verlossende liefde van Christus in het verdienen en toepassen van de zaligheid. Het is een werkende liefde des Geestes, Die dit alles in de harten van Gods kinderen verklaart en bekend maakt.

En hoe zijn toch in dit alles Gods deugden één, in de rechtvaardigheid en in de liefde. Johannes schreef veel over de liefde als toets der dingen. Uit de ware liefde tot de broeders blijkt een overgegaan zijn uit de dood in het leven. En nu kan deze liefde verkwijnen en verachteren, echter is zij de meeste en vergaat nimmermeer. De wereld en alle dingen zijn de vergankelijkheid onderworpen, alle talen en profetiën houden op, maar moge alles vergaan, de liefde nimmer. De natuurlijke liefde vergaat bij de dood, de geestelijke liefde blijft tot in der eeuwigheid. Over de eigenschappen van deze liefde hopen wij in een volgend nummer iets te zeggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen