VOOR ONZE Militairen

Na de overdracht.

(Ingezonden door een onzer militairen in Indonesië)

De souvereiniteits-overdracht heeft plaats gehad. Wc praten misschien nog wat na over de fouten die gemaakt zijn, over-zelfbeschikkingsrecht en grondwet enz., maar dit verandert niets aan het feit.

We hebben ook elk onze mening over de toekomst van dit volk. Do één is bang voor zijn belangen, de ander betreurt het feit uit liefde tot het volk dat naar zijn mening in de chaos terecht komt, en een derde beweert dat we slechts dienen te vragen „wat wil dit volk? "

Hier vind je iemand die volhoudt dat een jongen 1 ) van 17 jaar nooit zelfstandig wordt als je hem als ventje van 10 jaar blijft beschouwen en hem dus de kans niet geeft zelfstandig te worden — ginds is een ander van mening dat deze jongen nog geen 17 is.

Zo zouden we door kunnen gaan. Maar laten we eens even vooruit zien en ons daarbij afvragen: „hebben wij hier nu nog een taak? " Je hoort zo dikwijls: „We zijn hier nu gasten, dus laten zo het nu zelf maar opknappen!" 't Is heel begrijpelijk dat we als militairen zo redeneren. De K.L. zal trouwens zo spoedig mogelijk repatriëren, waaruit blijkt dat we hier geen militaire taak meer hebben.

Maar heeft Nederland geen verplichtingen aan dit volk? Zeer zeker, nl. een dienende taak. We denken hierbij niet aan het economisch-sociale leven alleen. Ook, ja vooral aan het werk op het zendingsveld. Want alleen als dit volk zich buigt voor God en leert luisteren naar het Evangelie is er perspectief voor de toekomst. Weet je wie deze taak ook ziet? Rome! En ik geloof wel dat zij geen middel onbeproefd zal laten om invloed uit te oefenen bij de R.I.S.

Zijn wij Protestanten ons van onze taak bewust? Of is de zending bij ons iets waarvoor je eens iets geeft, zoals voor het Rode Kruis of de Niwin ? ?

Neen, het gaat hier niet om een belang, maar om HET belang van dit volk! En 't is allereerst Gods zaak:

UW KONINKRIJK KOME.

Men klaagt dat Gods Koninkrijk hier nog zo weinig doorbreekt. Ligt hierin ook bij ons niet een grote schuld? We hebben Kerstfeest gevierd in dit land. Hebben we ook iets gehad van de bewogenheid met dit volk, dat dit Kerstfeest (op een klein gedeelte na) niet vierde, omdat het nog nooit van Jezus als Zaligmaker heeft gehoord? En is toen het gebed er geweest: „Uw Koninkrijk kome óók in deze landen en wijst Gij ons daarvoor de wegen aan? "

Ora et Labora,

Er mocht wel een bededag voor gehouden worden. Maar er moet ook gewerkt worden, anders zijn we luie Christenen, die vergeten, dat we het Evangelie ontvingen om het aan alle creaturen te prediken. Als we een taart krijgen, zijn we er zo blij mee, dat we er anderen ook van meedelen. Is het bezit van het Evangelie bij ons dan zo vanzelfsprekend geworden, dat we er niet meer verwonderd over zijn en het met blijdschap ook anderen willen meedelen? Of moet het eerst van

ons weggenomen worden eer we het als onwaardigeil waarderen zullen en het met liefde zullen verkondigen aan hen die het nog steeds missen?

Laten we dit alles als schuld aanvoelen en vragen om de genade en de kracht om dit werk uit liefde aan te vatten. Als ik de Saambinder inzie, geloof ik dat er iets begint te groeien van het besef van deze taak.

Ik zou wel willen dat alle J.V.'s en M.V.'s in Holland hier eens meer aandacht aan besteedden, door er een onderwerp over te houden en dat samen te bespreken. Nog groter zou het zijn als zij actief meewerkten, door gelden in te zamelen voor Maleise Bijbels. Onlangs sprak ik een Legerpendita, die ca duizend ir u " , - nsc Christen militairen bezoekt. Op mijn vraag of \ Maleise Bijbels kon gebruiken, - wat 't antwoord: , , 'k Wil er graag duizend kopen!"

Vrienden, informeer eens in je omgeving of er mensen van het Zendingsveld zijn of Legerpredikanten die onder inheemse Christenen werken.

Praat er dan eens mee en informeer naar de vraag naar deze Maleise Bijbels en naar hun verdere moeilijkheden. Schrijf me daar eens iets over!

Laten we met deze taak toch niet langer wachten. Het klinkt zo mooi als we zeggen: Werden er nog eens mensen voor het Zendingsveld gevonden. Maar daar blijft het bij.

Niet dat we voor Zendeling geen roeping zouden moeten hebben. Maar voor dit werk hebben we reeds roeping, wij allemaal! Zo gezien is iedere dag van uitstel, een dag van verzuim.

Houdt op met dat napraten over wat de regering fout deed, maar laten we in Holland zowel als hier in Indonesië de schouders onder dit werk zetten. Het tekort aan Maleise Bijbels is ontstellend. God geve ons genade, lust en kracht om Zijn Woord te verspreiden.

Indonesië.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen