,,Het wonder van jmmanuel''

Nog enkele dagen en wij hopen het Kerstfeest te vieren. Dat zulks geschiedt onder zeer bange omstandigheden zal een ieder moeten erkennen, wiens oog geopend is voor de ontzettende spanning waaronder wij leven. Zowel op staatkundig-als ook op kerkelijk terrein is het verre van vrede. Integendeel, verwarring en verscheuring zien wij op beide terreinen. Het greep mij aan, toen ik in een der dagbladen las: „In Saksen geen Kerstfeest voor de schooljeugd." Daarin stond o.a. „Het socialistisch personeel van scholen in Saksen (Sowjet-zöne) heeft besloten alle godsdienstige sentimentaliteit dit jaar uit de viering van het Kerstfeest uit te bannen." Ik las verder, dat er geen gewag mag worden gemaakt van de geboorte van het kindeke Jezus. Het Kerstfeest is, volgens hen, in de dagen der nazi's officieel afgeschaft, hetgeen zo moet blijven. Ziedaar het vreselijke van de geest dezer eeuw, weg met kroon, troon en altaar!

Het heuglijke feit, dat Jezus Christus in de wereld gekomen is, om verloren zondaren zalig te maken, moet weggedoezeld worden. Van de vrede met God, welke door Hem te weeg gebracht is, mag niet meer gesproken worden.

„Geef mij de jeugd", zo luidt de leus van de satan, „en ik heb het volk!"

Merkt eens op: Wanneer wij ons met de jeugd niet bemoeien, dan bemoeit de duivel er zich mee. Is dat geen les voor ons, om onze jonge mensen te bepalen bij het wonder van Immanuël? Is het niet noodzakelijk hen in te prenten, de diep verloren toestand, waarin wij allen van nature liggen, nl. vreemd van God en vreemdelingen van de verbonden der belofte?

Neen, geen uitwendig opknappen zal ons voor God doen bestaan en door eigengerechtigheid zullen wij geen bedekking hebben voor de rechtvaardigheid Gods. Alleen de weldaden, verworven en teweeggebracht door het wonder van Immanuël, toegepast door de Heilige Geest, zullen ons uit de staat der ellende kunnen opheffen. Door wedergeboorte en geloof moeten wij met dien geboren Zaligmaker verenigd worden.

Lezers, is het geen eeuwig wonder, dat de verloren mens nog met God verzoend kan worden? Was Jezus Christus niet in het vlees verschenen, dan was er geen mogelijkheid van zalig worden. Maar ziet nu de eeuwige liefde des Vaders, in het geven van de Zoon Zijns welbehagens, opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderft, maar het eeuwige leven deelachtig wordt.

Zouden wij dan onze jonge mensen niet met klem moeten wijzen op de noodzakelijkheid, om Hem, Die kroon en troon verliet, nodig te leren krijgen?

Het is waar, de mens ligt dood in zonden en misdaden en is daardoor onmachtig om zichzelf die weldaad deelachtig te maken, maar vergeet het nooit, wij blijven verantwoordelijk. God heeft ons niet géschapen, zoals wij onszelf door de zonde gemaakt hebben.

Maar nu staat tegenover onze diepe ellende het wonder van Immanuël, Gods Zoon in het vlees, om als de tweede Adam de Hersteller te zijn van de verloren zaak. Het is waar, die weldaad worden niet alle mensen deelachtig, geen algemene verzoening, o neen, maar dat neemt toch onze verantwoordelijkheid niet weg. Als Jezus Christus niet gekomen was in de menselijke natuur, dan hadden wij nog een voorwendsel, maar nu is alles weggenomen.

Och, mijn lezer, de Heere mocht u ontdekken aan de diepte van uw rampstaat, opdat in uw hart de behoefte gewekt mocht worden naar dat wonder van Immanuël. Want er leeft toch een volk op aarde, dat bij de geloofsaanschouwing van dat Kindeke zal uitroepen: „Zijn Naam is Wonderlijk!"

Hoe wonderlijk is de liefde van Hem, Die in ziel en lichaam op deze aarde kwam, om de straf der zonde voor de Zijnen te dragen en de toorn Gods weg te nemen. Op ons rust de zonde van Adams bondsbreuk. Die wordt ons toegerekend.

Maar zie hier Immanuël, uit Adams geslacht geboren. Op Hem zijn de zonden van al Zijn uitverkorenen gewenteld, opdat Hij hen voor eeuwig van vloek en doem verlossen zou. Men noemt Zijn naam „Wonderlijk"!

Ja, Hij is wonderlijk; de Borg; de Middelaar; de Schulddrager. Hij heeft de verzoening voor de Zijnen verworven.

Wonderlijk is Zijn geboorte, te meer, daar zij geschiedde uit een maagd. De Heilige Geest wrocht dat wonderwerk in Maria en zij droeg de eeuwige Immanuël in haar schoot, tot de dagen vervuld werden, dat zij baren zoude. En zij baarde haar eerstgeboren Zoon (niet haar eniggeboren Zoon) en wond Hem in doeken en legde Hem neder in de kribbe.

Dat heil, waarvan ook de engelen gezongen hebben, moeten wij uitdragen voor jong en oud. Laat de geest des tijds die blijmare willen versmoren, maar geve de Heere Zijn knechten getrouwheid, om boodschappers van dat heil te zijn.

Het mocht de Almachtige behagen Zijn Geest nog in rijke mate uit te storten, opdat die geboren Koning ook in onze harten geboren werd. Hij geve, dat ook wij mochten betuigen: „Zijn Naam is Wonderlijk!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen