dankdag
Wij zwoeqöen ZWAAR in onze AARöe ; veRtRouwöen: ALLes kiemt gewis - en even slechts vermocht öe gAARöe t' ontRoecen in öe hARtenis, WAnneeR ze 't wonöep openBAARöe öeR Bloeienöe geheimenis.
de ganse zomeR volgöen ö' ogen öe QRoei vAn vlucht en vee en BLAÖ ; ze ZAqen WAssen het veRmogen en telöen teLkens gRoteR schAt, mAAR nAuwelijks weRö oveRwogen wie 't ALLes in zijn hAnóen hAö.
hoe ZWAAR ZAL nu het öAnken wezen VOOR zèlfBesehikkeRS in hun wAAn, öie, ÖOOR öe zegen hoog veRRezen, veRheeRlijken hun eigen öAAn - hoe veR is 't kinöeRlijke VRezen, 't onwAARöig keuRen 'tBRoos Bestaan!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 november 1949
Daniel | 8 Pagina's