De kostelijke Hoeksteen

I.

In vers 14 van ons teksthoofdstuk richt de Heere het woord tot de spotters en tot degenen, die met een heersende macht over het arme volk des Heeren in die kommervolle tijden van Jesaja's dagen regeerden. Zij vreesden dood, noch hel, want met de dood was hun verbond en met de hel was hun voorzichtig verdrag. Leugen en valsheid (vers 15) was hun toevlucht en verberging, terwijl zij waanden dat „de overvloeiende geesel", namelijk Gods oordelen tot hen niet zouden komen. Zielsmisleiding en zielsverblinding van de grote massa door de listige vorst der duisternis.

Ondertussen werd Gods arme volk onderdrukt en zaten deze in de duisternis en de benauwdheid, uitziende naar het lich.t, maar er was geen licht (Jes. 1:8) Immers de dochter Zions was overgebleven als een hutje in de wijngaard, als een nachthutje in de komkommerhof, als een belegerde stad, het was een gering, onaanzienlijk, opengelegen Dothan, met een zeer geringe bevolking. Alles dacht over hen ten kwade. Alles ? Neen, de Almachtige dacht over hen ten goede. Want de Godsgezant Jesaja komt de hoop der ellendigen troosten, door ze in Gods naam toe te spreken zoals we lezen in onze tekstwoorden.

Jehovah kent Zijn volk en zorgt voor hen in tijden van nood. Het is alsof de Heere wilde zeggen: ge behoeft niet te vrezen; Mijn arm is nog niet verkort en Mijn macht is nog niet verminderd. De Heere zal voor hen strijden en zij zouden stille zijn. De Schepper van de einden der aarde, Die nooit moede noch mat wordt zal de vijanden ten onder brengen en de listige aanslagen verstoren. De Eeuwige God des Verbonds van Israël zou onder Zijn volk wonderen doen. Het klinkt hier: „Ik zal U niet begeven, Ik zal U niet verlaten, daarom vrees niet gij wormke Jacobs en gij volkske Israëls."

Maar wat zou de Heere Heere doen? Hij zal een steen leggen. Natuurlijk wordt hier door de Heere in figuurlijke taal gesproken; we hebben hier vanzelfsprekend niet aan een natuurlijke steen te denken. Maar gelyk een zware steen hard, vast en onbewegelijk is, alzo zou Christus als een onbewegelijk vast fundament of grondsteen gelegd worden, waarop de geestelijke tempel zou gebouwd worden. Daarom wordt Hij ook in onze tekstwoorden genoemd een grondsteen. Het Zion Gods komt in de H. Schrift menigmaal voor als een gebouw. Efeze 2 : 20—22. Op welke ook gij mede gebouwd wordt tot een woonstede Gods in de Geest. Van dat geestelijke gebouw nu is Christus de geestelijke grond-of hoeksteen. Reeds was door Israëls zanger in Psalm 118 : 22 geprofeteerd, dat de blinde en dove bouwlieden deze hoeksteen zouden verwerpen, maar ook tegelijkertijd werd in de Profetie aangetoond, dat hij ondanks deze verwerping tot een hoofd des hoeks worden zou.

Maar wat was het toch, dat deze hoeksteen tot een steen des aanstoots en een rots der ergernis werd? Daarvoor kunnen we de volgende oorzaken opgeven. Ten eerste Jezus' nederige afkomst, de zoon van Jozef en Maria, uit het verachtelijke Nazareth, dat spreekwoordelijk was geworden: „Kan uit Nazareth iets goeds komen? " Alles wat hoog van aanzien en naam was, moest zich wel aan die steen stoten. Ten tweede zijn geringe geboorte in een beestenstal; dat was voor het trotse en hoogmoedige farizeïsme in Jezus' dagen te gering en te nietig. Ten derde door Jezus' eenvoudig optreden. Alles wat hemels is kenmerkt zich door ware eenvoud, maar wat van de aarde komt openbaart zich in pracht en praal. Vlees en geest staan lijnrecht tegenover elkaar en sluiten elkaar uit. Maar vooral was de Heere Jezus Christus het voorwerp van haat en verachting door zijn hemelse prediking, die alle godsdienst des vleeses in brand stak en in vlammen deed opgaan, zodat door Jezus' prediking de leer der farizeeën de doodssteek ontving. Dezelfde verschijnselen merkt men ook in onze veelbewogen en donkere dagen. Aan de volgende twee hoofdzonden maakt tegenwoordig het Nederlandse volk zich schuldig: Christusverwerping en mensvergoding.

Nochtans alle tegenstand ten prijs zouden op die steen, die Ik, Jehovah, gelegd heb voor het aangezicht van Jozua, zeven ogen wezen. Zie Ik, zegt de Heere, zal zijn graveersel graveren, en ik zal de ongerechtigheid des lands op een dag wegnemen. Op die Christus ziet het geloofsoog der ganse kerke Gods. Ook zouden op Hem graveerselen gegraveerd worden, om Hem van alle andere stenen te onderscheiden. De Heere zou Zijn deugden en volmaaktheden op hem leggen, Gods geest zou zonder mate op Hem rusten. Hij zou ten achtste dage door het mes van Mozes besneden worden, Hij zou lijden en gegeseld worden. Het zwaard zou ontwaken tegen de Man die mijn metgezel is. Dit zegt de Heere die niet liegen kan en dit alles is geschied met de grondsteen Christi. Laat ons dit nader bezien

ais we de eigenschappen van die steen, in onze tekst opgesomd, nader verklaren.

De vraag moet dus beantwoord worden, welke eigenschappen bezit deze grond-, hoek-en fundamentsteen. Onze tekst meldt er de volgende:

a. een beproefde steen b. een kostelijke steen e. een levende steen 1 Petr. 2 : 4 d. een uitverkoren steen 1 Petr. 2 : 6 e. een dierbare steen 1 Petr. 2:6

Ziedaar een vijftal eigenschappen van de ware grondof hoeksteen, waarvan in een volgende maal nader.

(Slot volgt)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen