DIENST EN VRUCHT

Wat is de zonde toch een machtige en hoogmoedige bedriegelijke koning. Hij verheft zich tegen God en belooft zijn dienaars rijke vruchten. De zonde is een daad van snode ondankbaarheid en trekt van de levende God af. De zonde heeft God tot zijn vijand en voert een onverzoenlijke strijd, met vreselijke wapenen; wapenen van blindheid en vijandschap. En toch schijnt het voor de natuurlijke mens de gelukkigste dienst te zijn. Men offert er alles aan op; geen prijs is er te groot om de zonden te dienen. Vooral ook in de dagen van onze jeugd, dan schijnt het zondeleven, het leven buiten en zonder God, het voortreffelijkste hier op aarde te wezen.

Toch zou ik - U een vraag willen stellen. Heeft U eral eens over nagedacht, wat de wereld, ja het loon der zonde is ? Leest in onze tekst, dan zouden ons de haren ten berge moeten rijzen als wij daarvan een levendige indruk ontvingen. Kent U vreselijker loon dan de dood? Wat toch is de dood? Heeft niet elk mens zich in een drievoudige dood gestort, in de geestelijke, de tijdelijke en de eeuwige dood? Trad na de zondeval niet dadelijk de geestelijke dood in, toen de mens aan God de gehoorzaamheid had opgezegd? Let eens op het rampzalig gevolg daarvan. Immers, het gevoel dat zij naakt waren, de schrik in het geweten, de uitdrijving uit het paradijs, ja die dood met al zijn verschrikkingen. En bezie eens het leven met alle moeite en leed zijn het niet de doodsvruchten die wij nu plukken door eigen schuld en ongehoorzaamheid? En denk eens als straks de tijdelijke dood U zal aangrijpen! Te moeten vallen in de handen van een levend God. Bemerk eens, dat de dood geen vernietiging van het leven is, maar wel van het levensgenot. Niet een redding van de smart, maar een overgave aan de eeuwige smart.

Neen, geen opheffing van het geweten, maar om er eeuwig door gepijnigd te worden. De eeuwige vervreemding van God, om voor altoos weg te zinken onder de toorn des rechtvaardigen! Denk er toch aan, ook gij, mijn jeugdige lezer, hoe rampzalig de dienst en d< > vrucht van de zonde is. En wat zal ons oordeel nog verzwaren? Zal het dit niet zijn, dat wij geen acht hebben gegeven op het welgemeende aanbod van genade hetwelk God de Vader, in en door Jezus Christus geopenbaard heeft?

Hoe menigmaal werd U soms met tranen vermaand om de dienst der zonde op te zeggen ? Was het niet Uws vaders gebed, en de vermaningen van Uw moeder? Ook Uwe leraars en ambtsdragers die uit de gunning huns harten U kwamen te roepen: „Verlaat de slechtigheden, en treedt in de weg des Verbonds." Wat zal dat uitmaken als de deur der genade gesloten zal worden. Och, laat ik U dan deze eenvoudige regelen toeroepen, eens tot bezinning te komen, en eens te zien, wat onze tekst zegt, wat de rijkdom der genade is. Daar wordt van geen bezoldiging of loon gesproken, maar van een gift, en wel een genadegift. O, dat zulks te verkrijgen is uit loutere genade, dat mocht U de knieën doen buigen, om de Heere te leren vragen of U ook die gift geschonken mocht worden. Juist omdat het een genadegift is, ligt er zulk een warmte in. Die gift ontvangen arme zondaren en zondaressen, die het niet waardig zijn. Die gift is het eeuwige leven. Verdiend en verworven door Jezus Christus, en door de Vader aan doemwaardigen uit vrije gunst geschonken. Geheel onverplicht en onverdiend uit Gods vrij en souverein welbehagen. Dat is heel wat anders dan de dienst der zonden, waarvoor zulk een rampzalig loon wordt betaald, Neen, die dienst van God, dat is pas leven. Dan zinkt de hele wereld weg in haar waarde en wordt die keus gedaan, die onberouwelijk is. En wat is de Heere het toch waard, om gevreesd en gediend te worden, vooral in de dagen van onze jeugd. Het is zeker, dat zij, die met die genadegift begiftigd worden zichzelf leren kennen, als arm en verloren in zichzelf.

Door satan en ongeloof heftig bestreden, maar niettegenstaande al die strijd en al die moeite wil dat volk met de wereld niet ruilen. In des Heeren dienst wordt een zoetheid en blijdschap gesmaakt die al het verstand te boven gaat. Zie eens, wat die God voor Zijn volk is hier in dit leven, en wat Hij voor hen heeft weggelegd, als zij hun loop op aarde beëindigd hebben. Die eeuwige zaligheid, bestaande in het eeuwig genieten van God en Zijn gunst, met alle de verlosten door Jezus' bloed.

Die zaligheid is niet af te meten, want geen oog heeft het gezien, en geen oor gehoord, en het is in geen mensenhart opgeklommen, wat God bereid heeft voor allen, die Hem vrezen. Zag ook een Mozes niet op d'e vergelding des loons? Kies dan nog heden, wie ge dienen zult.

De tijd kan voorts kort zijn, opdat als het straks sterven wordt, U dan niet zal moeten roepen: „had ik maar had ik maar." Maar geve de Heere aan allen, die Hem vrezen maar het voorrecht om gedurig de wereldgedaante te bezien in het rechte licht, opdat ook hunne zielen van het stof werden afgetrokken, om met lijdzaamheid te lopen de loopbaan die hun is voorgesteld en te mogen zien op de voleinder huns geloofs, en met een levende hoop vervuld dat heil te verwachten wat de Heere hun heeft toegezegd. Dan zal het onderscheid gezien worden tussen hen die God gediend hebben, en hen, die daarin geen lust hadden. Dan zal de dienst en de vrucht der zonde zijn tot eeuwige verdoemenis, maar voor hen, die in 's Heeeren vreze gewan - deld hebben tot eeuwige zaligheid' en tot lof en prijs van de Drieënige Verbonds God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen