JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Van het zendingsveld

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Van het zendingsveld

4 minuten leestijd

(24.) Zending in het hoge Noorden III.

Ten langen leste kreeg Egede hulp. Beek en Bönisch, twee zendelingen van de zgn. Broeder-gemeente, kwamen hem bijstaan. Helaas, deze twee mensen moesten hetzelfde ondervinden wat Egede al zoveel jaren had meegemaakt. Bespotting en lastering waren hun deel. Als de zendelingen in 't gebed gingen, begonnen de Eskimo's ook spottend te bidden; zongen ze, dan deden ze de mannen evenzeer achterna, 't Was een treurige zaak. Zou het zaad dan nooit wortel schieten? Wat valt het zwaar om Gods tijd af te wachten. Evenwel, die geloven haasten niet.

Op zekere dag was zendeling Beek ijverig bezig aan de vertaling van het Nieuwe Testament, een zeer moeilijke bezigheid, zoals we voordien al gezien hebben. Plotseling kwamen enige Eskimo's de woning binnen. „Wat staat er in dat boek? " vroeg er één. Beek begon een eindje te lezen. Toen hield hij op en ging met zijn eigen woorden vertellen van de Schepper van hemel en aarde, van de droeve zondenval in het Paradijs, maar ook over het bitter lijden en sterven van de Heere Jezus, om zondaren wederom tot God te brengen in een verzoende betrekking.

Wonderlijk! 't Werd heel stil in Becks huis. Met grote aandacht werd geluisterd; ja, enkelen legden de hand op de mond, een teken van verwondering bij de Eskimo's. Toen, ineens een stem: „Vertel me dat nog eens. Ik zou ook graag zalig worden." 't Was de stem van Karnajak, één der Groenlanders.

Beek ging nu, aangemoedigd door wat hij hoorde en zag, uitvoerig in op het borgtochtelijke lijden van Christus. En wat was de uitslag? Karnajak kon evenals de Moorman vragen: „Wat verhindert mij gedoopt te worden? "

Hij met heel zijn gezin ontvingen toen het teken des Doops.

Hoe wonderlijk werkt de Heere! Hij had de schreden van Karnajak geleid naar de woning van de zendeling en 't was tot diens heil. Hadden we er steeds maar erg in, dat de Heere Zelf ons leidt, onze wegen bestuurt en onze gangen richt. De Heere brengt Zijn Woord tot de zondaar of de zondaar moet gaan (hij weet niet waarom) tot het Woord. En dat alles gebeurt op Góds tijd, die wij niet weten. Daarom is het zo nodig te zaaien aan alle wateren. Wie weet, het mocht des Heeren tijd eens zijn. Daarom ook het biddend afwachten wat God met Zijn Woord zal believen te doen. „Ik blijf de Heer' verwachten (Ps 130) "

Het was gróót voor Egede te mogen zien, dat de Heere werkte en dat het aanhoudend, ijverig werken eindelijk werd bekroond met 's Heeren zegen, 't Was jammer dat de zendeling zich niet meer zo kon geven aan de arbeid dan voorheen. Zijn krachten waren ver gesloopt, èn door de vele tegenwerking èn door het koude, ruwe klimaat.

Een heel groot verlies voor Egede, was het sterven van zijn echtgenote, Geertruida Ras. Hoe had deze vrouw, eerst wel een tegenstandster, zich gegeven aan het werk der zending. Hoe had ze in de moeilijkste ogenblikken haar man opgebeurd en door woord en daad het zware werk van Hans verlicht.

Nu was ze niet meer. Ver buiten haar vaderland was ze de weg gegaan van alle vlees. Maar toch zou haar gestorven lichaam niet rusten in Groenlands grond. Egede, als een gebroken man, reisde naar Denemarken terug en het stoffelijk overschot van zijn vrouw werd aan boord meegenomen. Bij zijn vertrek naar Groenland predikte hij uit Jes. 49 : 4: Ik heb tevergeefs gearbeid, ik heb mijn kracht onnuttelijk en ijdellijk toegebracht." Wat een moedeloosheid klinkt uit deze woorden. Het herinnert ons aan de uitroep van de profeet: Wie heeft onze prediking geloofd? "

Eenmaal in zijn vaderland terug, kon Egede de zending toch niet loslaten. Hij werd als hoofd geplaatst van de Kopenhagense Zendingsschool, en werkte zodoende tot het eind van zijn leven aan de bearbeiding van Groenland om te komen tot de kennis van de. ware God.

Geen wonder dat Egede later genoemd wer.'^ de Apostel van Groenland.

Op 73-jarige leeftijd overleed hij te Stubbekjoping in 1758 (15 November). Zijn zoon Paul nam de leiding van de Zendingsschool nu op zich, om later als zendings predikant naar het land te gaan waar zijn vader zoveel werk had verricht bij geringe vrucht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 oktober 1949

Daniel | 8 Pagina's

Van het zendingsveld

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 oktober 1949

Daniel | 8 Pagina's