VOOR ONZE Militairen

Niet ingeënt? Dan niet naar huis.

i Dat is heel erg. Denkt U dat eens even in. Ruim jaar zijn leven veil gehad voor het vaderland en nu de dag aangebroken is dat men weer terug zal keren naar hen die ons lief en dierbaar zijn, nu is deze mogelijkheid ten enenmale onmogelijk. Is het niet ontzettend? Gezond zijn die jongens naar Indië gegaan. Door 's Heeren goedheid zijn ze nog gezond. Ze hebben hun plicht gedaan. Menigmaal in doodsgevaren verkeerd. De hitte des daags en de koude des nachts doorstaan.

Ziedaar het slot van hun moeitevol leven. Je bent niet ingeënt en dus blijf je voorlopig in Indië. Hoe lang dan nog? Dat is onbekend. Hoe zit dit dan toch? Dat zit zo mijn lezer en lezeres. In verband met een heersende pokkenepidemie is Indonesië tot besmet gebied verklaard. Op grond van de bepaling, neergelegd in de internationale sanitaire overeenkomsten, stellen de geneeskunde consulenten der betrokken vervoersmaatschappijen zich op het standpunt, dat noch per schip, noch per vliegtuig vervoer naar Nederland van niet gevaccineerden geoorloofd is. Daar komt nog bij dat het Hoofd van de Dienst der Volksgezondheid te Batavia heeft bepaald dat ieder die Indonesië wenst te verlaten voorzien moet zijn van een deugdelijk vaccinatiebewijs. Hoe lang moeten onze niet ingeënte jongens nu wachten voor ze naar huis kunnen? Ouders die dit lot treffen, ik begrijp en voel de diepte van deze vraag.

Uw jongen zal zo lang moeten wachten totdat Indonesië geen besmet gebied meer is. Is daar dan verder helemaal niets aan te doen? Ook deze vraag begrijp ik volkomen. Ik kan U berichten dat de Deputaten Synode by de Hoge Overheid van de Geref. Gemeenten in Nederland niet stil zitten. Vermoedelijk zult U hierover wel meer horen. Ook kunnen wij de lezers meedelen dat deze voor onze jongens en hun ouders droevige zaak de voortdurende aandacht heeft van de Minister van Oorlog en dat Zijn Excellentie laat onderzoeken of wellicht nog mogelijkheden te vinden zijn dat onze jongens zo spoedig mogelijk terug kunnen komen.

Wij zeggen op deze plaats Z.E. voor zijn medewerking hartelijk dank. Men houde echter goed in 't oog dat deze zaak een internationaal karakter heeft en dus niet eenvoudig is. We hopen echter dat Z.E. een middel mag vinden om de beletselen die de repatriëring van de bedoelde jongens vertraagt te ondervangen. De ouders van deze jongens zullen nog enig geduld moeten hebben evenals de jongens zelf..

Dat wij deze bestaande bepalingen ten zeerste betreuren behoeft geen nader betoog. Het zou ons niet bevreemden indien onze jongens nog geruime tijd in Indië moeten blijven.

De vaccinatie vergoders zijn heus niet zo soepel voor de niet ingeënten. Dat men voorzichtig is, is te prijzen en is ook plicht. Dat men tot afzondering overgaat in de gevallen waarin dit nodig is, is door ons nooit bestreden, maar berust zelfs op Bijbelse grond.

Welnu is door afzondering hier niets te bereiken? Kunnen deze jongens niet een tijd in afzondering leven en na keuring niet teruggezonden worden, desnoods per legervliegtuig of een boot van de Marine? Zij die hierover moeten beslissen bedenken toch eens wat het zeggen wil dat er jongens in Indië zitten, die altijd trouw hun vaderlandse plichten hebben vervuld en waar nu een eind aangekomen is en dus dachten, we gaan gauw naar huis, maar voor wie geen vervoer is. Kunt U de mentaliteit en de geest onder deze jongens voorstellen. Men spele toch niet een gevaarlijk spel.

De Heere geve nog eens opening. Hij doe een ieder de gevolgen onzer zonden beseffen. Laat een ieder onzer de middelen gebruiken en aangrijpen die Hij ons nog gelaten heeft. Hij schenke ons Volk veel gebed, ook in 't bijzonder voor deze jongens. Plichtsgetrouw hebben deze jongens niet gebogen voor de vaccinatieafgod en worden thans door deze zwaar bestreden. De Heere is echter niet te wonderlijk jongens. Hij is de machtige en Zijn arm is niet verkort. Houd moed. Het zal niet eeuwig duren. De Heere mocht eens spoedig in vervulling doen gaan wat de dichter van Ps. 66 : 3 zong:

„God baande door de woeste baren, En brede stromen ons een pad.'*

Wat bij de mens onmogelijk is, is mogelijk bij God. Van Hem zij onze verwachting.

Ik moge mrjn artikel besluiten met jullie iets mee te delen over het uitzenden van een eigen Veldprediker. Ik weet uit jullie brieven hoevelen dit tot blijdschap is. Maar jongens, zo ver is het echter nog niet.

Ook op deze weg voetangels en klemmen. Een van deze voetangels is ook weer de vaccinatie. Jullie weten dat op de laatst gehouden Synode besloten is Candidaat Vergunst vrijheid te geven om zich naar Indië als Veldprediker te begeven. Een gewichtig besluit, waarover we ons van harte verblijden.

We hebben vernomen dat vermoedelijk 15 Aug. de keuring zal plaats hebben. De datum van uitzending is ons nog niet bekend.

Vóór die tijd wordt Candidaat Vergunst bevestigt in het leraarsambt. Hij wordt uitgezonden door de gemeente Leiden. De plaats die Candidaat Vergunst in Indië krijgt aangewezen is ons nog niet bekend. We hopen dat het Batavia mag zijn omdat naar ik meen daar de meeste jongens van ons zitten. Wellicht later hierover meer. Zij die mij over uitzending van één onzer dominees minder vleiende brieven schreven worden nu erg teleurgesteld. De Heere doe er verzoening over.

We hopen spoedig te kunnen berichten dat alle beletselen voor uitzending zijn weggenomen en dat de

datum van het vertrek dan bekend is. We komen op deze verheugende en belangrijke zaak nader terug indien de Heere ons in het leven houdt. Mijn hartelijke groeten aan allen van

„KRIJGSMAN",

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen