GEWIJDE GESCHIEDENIS O.T.

Jeftha.

1. Zijn afstamming. 2. Zijn strijd en overwinning. 3. Zijn gelofte.

Jeftha was de zoon van Gilead en van een vrouw wier naam onbekend is.

Dit weten we wel, dat zij niet was de wettige huisvrouw van Gilead.

Jeftha was een dapper held hoewel er aan zijn geboorte een smet kleefde.

Daarom werd hij van zijn broeders versmaad. Als een minderwaardige hebben ze hem verstoten.

Om de smaad te ontwijken ging hij wonen in Tob, een landstreek in het Overjordaanse.

Omdat zijn dapperheid niet onbekend bleef, zou zijn eenzaamheid niet zo lang duren.

Velen kozen hem als aanvoerder en men trok met hem uit om te roven en te plunderen.

Toch had de Heere deze man bestemd om Israël te verlossen.

Toen de kinderen Ammons Gilead belegerden viel de aandacht van de mannen van Gilead op Jeftha.

Jeftha heeft zich verwonderd, dat zij hem eerst verdreven hadden en hem, nu zij in nood verkeerden, begeerden als hun aanvoerder.

Met een eed beloven zij, hem niet meer te zullen verstoten.

Met vreugde wordt hij Gilead binnengeleid en tot aanvoerder uitgeroepen.

Hij zoekt eerst de strijd te voorkomen door met de koning van Ammon te onderhandelen.

Die onderhandelingen liepen op een mislukking uit. Aangevuurd door de Geest des Heeren verzamelt hij zijn leger uit Gilead en Manasse.

zijn leger uit Gilead en Manasse. Voor de strijd begon wilde hij zich sterken door de Heere een belofte te doen.

Het eerste wat hem na de overwinning uit zijn huis tegemoet komt, zal hij de Heere ten brandoffer brengen.

Wanneer Jeftha als overwinnaar terugkeert komt zijn enige dochter, aan het hoofd van een vrouwenkoor hem met trommelen en reien tegemoet. Zij weet van de gelofte niets af.

Innerlijk ontroerd sluit hij zijn kind in de armen. Sommigen menen, dat Jeftha zijn dochter heeft verbrand.

brand. Een mensenoffer is echter Gode een gruwel. Anderen menen, dat hij zijn dochter gewijd heeft om de Heere in zijn heiligdom te dienen.

Uit vers 37 en 38 blijkt, dat zij ongehuwd is gebleven en als maagd is gestorven.

Met die verklaring kunnen we ons wel verenigen. Een brandoffer brengen wil zeggen, het offerdier geheel en al voor de Heere bestemmen.

Zo heeft Jeftha zijn dochter de Heere gegeven als een levend offer.

De strijd met de buitenlandse vijand is geëindigd, maar nu begint de strijd op eigen bodem.

Efraïm was boos, omdat zij geen oproep hadden ontvangen tot de strijd.

Zij wilden Jeftha en zijn huis met vuur verbranden.

De Efraïmieten laten zich niet overtuigen van hun ongelijk.

De broederkrijg ontbrandt en 42000 Efraïmieten sneuvelden.

Het Richterlijk tijdperk is een tijdperk van oorlogen en geruchten van oorlogen, van zonde en genade, van licht en donker.

Als een theocratisch volk wordt Israël beproefd om in vrijwillige gehoorzaamheid zijn God te dienen.

De behoefte aan een centrale macht werd in het Richterlijk tijdperk geboren.

Die behoefte werd vervuld door het Koningschap, dat God in Zijn Raad voor Israël had weggelegd.

Ook in onze tijd zijn de stammen van het geestelijke Israël kerkelijk gedeeld en gescheiden.

Dat moet ons een oorzaak van droefheid zijn.

Lere de Heere ons bidden om de vrede van Jeruzalem, opdat we straks dankend zouden mogen optrekken naar Sions Godgewijden top met Israëls achtbre vaderen.

De ziener van Padmos zag het geestelijke zaad van Abraham als honderd vierenveertig verzegelden uit de twaalf stammen Israëls met lange witte klederen, staande voor de troon Gods en des Lams.

Daar moet veel strijd geleden zijn Daar moet veel leed geleden zijn En veel gebed gebeden zijn Zal het einde vrede zijn.

Bronnen:

De Springader Israëls van Sillevis Smit. Dachsel. Matthew Henry.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen