Rondkijk

Augustus is de vacantiemaand. Vele van onze jongens en meisjes gaan dan een week of langer van huis. Gewoonlijk is het dan „slap" op de Jongelings-en Meisjesvereniging. De opkomst is minder en het gaat alles een beetje traag. Geen wonder ook, de boog kan niet altijd gespannen staan. Bij de lange, warme dagen is er gemiddeld minder lust tot onderzoek, ergo minder actie. Ik kan dat niet prijzen, maar wel begrijpen. Als het straks weer langere avonden zijn en men weer meer thuis zit, gaat het weer beter. In de „komkommertijd" heeft het gehele verenigingsleven een trage gang. Vandaar ook, dat sommige J.V.'s en M.V.'s tot September sluiten „wegens vacantie." Uw Rondkijker is iemand, die zo hier en daar nog al eens in het land komt en dan hoort hij dat wel.

In onze tijd heeft iedere tak van beroep vacantie tot zelfs de mensen die in het land werken toe. Vroeger kende men dat niet. Dan was het werken van de mor-

gen tot de avond, week in week uit. De sociale wetgeving heeft dit zeer in de hand gewerkt. En hoewel ik de sociale wetgeving niet in alle delen appreciëren kan, omdat alles van* bovenaf opgelegd wordt, acht ik vacantie voor iemand die week in week uit hard werkt, een goed ding. Men raakt eens los uit de gewone sleur en kan in de vrije natuur de nodige energie verzamelen om weer opnieuw met te meer lust en ijver zijn arbeid aan te vatten.

Het zal ook onze jongens en meisjes goed doen en zij zien er al weken tevoren naar uit. Dat wil echter niet zeggen, dat men in de vacantie nu vrijheid krijgt, die tot ongebondenheid moet lijden. Wij bewegen ons temidden van een wereld die in het boze ligt en ons hart is ook boos. Daarom hebben wij toe te zien ons in de vacantie, als we van huis en van onder toezicht zijn, ons met die wereld niet te vermengen en de plaatsen der ijdelheid, die we anders ook niet zouden bezoeken, te mijden. Ik heb wel dit vertrouwen in onze jongens en meisjes dat ze dat doen zullen, maar ge zult het de schrijver van dit artikel, die wat ouder en een beetje weet wat er op de wereld te koop is, niet kwalijk nemen, dat hij daarop wijst. Satan heeft overal zijn vangarmen om vooral de jeugd te lokken en hoe licht worden wij verleid!

We hebben een belijdenis en die hebben we ook na te leven. Altijd en overal waar we zijn. Op onze J.V.'s en M.V.'s spreken we naar Gods Woord — dan hebben we ook te leven naar dat Woord. Daaraan komen we wel alles tekort, waarom de bede maar veel bij ons mocht zijn ook in de vacantie: Verenig ons hart tot de vreze Uws Naams. Leeft dat in ons, het zal ons bewaren van veel kwaad.

Waarmede zal de jongeling zijn pad, - door ydelheen omsingeld - rein bewaren? Gewis, als hij het houdt naar 't heilig blad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen